Drzwi wiary - tak zatytułowany jest list apostolski papieża Benedykta XVI na rozpoczęty właśnie Rok Wiary. Ojciec Święty zwraca się do nas słowami głębokimi w swojej prostocie, niemalże poetyckimi, a jednocześnie zrozumiałymi dla wszystkich. Już samo to sprawia, że do refleksji nad tym w Kogo i Komu wierzymy, zaproszeni jesteśmy wszyscy. Ojciec Święty pisze m.in.: „Zwłaszcza w tym Roku każdy wierzący powinien na nowo odkryć treść wiary, którą wyznaje, celebruje, przeżywa i przemadla, i zastanowić się nad samym aktem wiary”. Co to oznacza? Oznacza to, że katolicy powinni nie tylko otwierać się na działanie Ducha Świętego poprzez uczestnictwo w przeróżnych spotkaniach modlitewnych, wspólnotach, ale także jeszcze bardziej poznawać naszą wiarę, historię zbawienia, by w sposób świadomy za każdym razem „zgadzać się” - jak pisze papież - na nauczanie Kościoła: „Istnieje w istocie głęboka jedność między aktem, którym się wierzy, a treścią, z którą się zgadzamy”. Co zatem zrobić, by poznawać Boga nie tylko na sposób duchowy, emocjonalny, ale także ten rozumowy, intelektualny?
KKK
Reklama
Ojciec Święty proponuje nam bardzo konkretne rozwiązanie: „Cenną i niezbędną pomocą w systematycznym poznawaniu treści wiary jest dla wszystkich Katechizm Kościoła Katolickiego. Jest on jednym z najważniejszych owoców Soboru Watykańskiego II”. Katechizm, który w tym roku „obchodzi” 20. rocznicę powstania, jest fundamentem, na którym mamy opierać przeżywanie Roku Wiary. Benedykt XVI pisze: „Jak można zauważyć, znajomość treści wiary jest istotna, by wyrazić swą zgodę, aby w pełni, rozumem i wolą, przyjąć to, co proponuje Kościół. Znajomość wiary wprowadza w pełnię tajemnicy zbawczej, objawionej przez Boga. Zgoda oznacza więc, że kiedy się wierzy, w sposób wolny przyjmuje się całą tajemnicę wiary, bo gwarantem jej prawdy jest sam Bóg, który objawia się i pozwala poznać swą tajemnicę miłości”.
Jak możemy się włączyć w aktywne przeżywanie Roku Wiary na terenie naszej archidiecezji, w naszych parafiach, rodzinach? Jak pisaliśmy już w „Niedzieli Małopolskiej” na 7 października, pomocą będzie nam stworzona w tym roku strona internetowa: www.rokwiary.diecezja.pl. Znajdziemy na niej szereg podpowiedzi, informacji i sugestii, jak nauczanie Papieża wprowadzać w życie. Autorzy strony piszą: „Ojciec Święty kieruje wezwanie Roku Wiary do wszystkich. Tych, którzy mają wiarę silną prosi o jednoznaczne świadectwo. Tych, którzy zobojętnieli na sprawy wiary lub stoją na obrzeżach, aby wiarę pogłębili i zaczęli kierować się jej wartościami w życiu codziennym. Zaś tych, którzy stoją z dala i niewiele mają wspólnego z Bogiem - aby przemyśleli, jak wielkiej wartości się pozbywają”.
Podjąć wezwanie
Bardzo trudno jest o sprawach wiary pisać językiem prostym, który nie będzie przyjmował form niezrozumiałego „żargonu teologicznego”, o czym mówił kiedyś ks. prof. Michał Heller. Zachęcam więc gorąco do przeczytania wspomnianego niedługiego listu apostolskiego „Porta fidei”. Papież daje nam w nim bardzo jasne wskazówki, w prosty sposób wyjaśnia zagadnienia, które niełatwo jest przedstawić w przystępnej formie. Zachęca do czytania i rozważania Katechizmu. Odnosi rzeczywistość wiary do rzeczywistości, z jaką zderzamy się w codziennym życiu. Ojciec Święty zdaje sobie sprawę z tego, że nasze czasy są trudne, że pojawiają się wciąż nowe pytania na płaszczyźnie ideologicznej, czy moralnej, na które Kościół udziela odpowiedzi. Aby jednak być świadomym chrześcijaninem, aby zrozumieć to nieraz trudne nauczanie, warto podjąć nie tylko pracę nad sobą, ale i - na miarę swoich możliwości - pogłębiać wiedzę religijną. Do włączenia się w Rok Wiary zachęca nas także nasz krakowski pasterz kard. Stanisław Dziwisz, który pisze do wiernych archidiecezji krakowskiej: „Drodzy bracia i siostry, podejmijmy z całym zaangażowaniem serca to wezwanie Papieża. Niech znajdzie ono zrozumienie u duszpasterzy i katechetów, u rodziców i animatorów grup, u wszystkich członków wspólnot parafialnych i zakonnych”.
Propozycja
W październiku rozpoczęły się zajęcia w Studium Apostolstwa Świeckich skierowane do osób, które pragną pogłębić swoją wiedzę religijną. Wydaje się, że jest to znakomita odpowiedź na zaproszenie papieża Benedykta XVI do pogłębionej refleksji intelektualnej nad naszą wiarą. Na zajęcia Studium można zapisać się także w listopadzie, do czego zachęcamy wszystkich, którzy w takiej formie odnajdą swoją drogę ku pogłębieniu wiary. Obok zamieszczamy informację o miejscach i godzinach zajęć oraz planowanych rekolekcji.
Już za kilka dni w Watykanie zostanie zaprezentowany „Wideokatechizm Kościoła Katolickiego”. Jest on owocem 800 godzin nagrań zrealizowanych w ciągu pięciu lat w 16 tys. miejsc, znajdujących się w 70 państwach. Podzielony został na 46 półgodzinnych odcinków.
Filmoteka Watykańska przedstawi to monumentalne dzieło, powstałe za pontyfikatu papieża Franciszka, 24 czerwca. Inicjatorami jego nagrania byli: o. Giuseppe Costa, były dyrektor Watykańskiej Księgarni Wydawniczej i Gjon Kolndrekaj, reżyser filmowy z Kosowa, pod którego dyrekcją także nakręcono „Wideokatechizm”. W jego powstanie zaangażowanych było w sumie 60 tys. ludzi.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Abp Adrian Galbas SAC po udzieleniu dziś święceń kapłańskich w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie ośmiu neoprezbiterom Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie oraz Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego “Redemptoris Mater” wręczył im dekrety, kierując ich do pierwszych parafii, gdzie będą wikariuszami.
Ks. Ignacy Ciechomski, mianowany wikariuszem parafii NMP Matki Kościoła w Warszawie, w dekanacie mokotowskim.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
