To jest właśnie cudowne w człowieku, że gdy powierzy się całkowicie Bogu, czyny jego przerastają go” – to słowa bł. Natalii Tułasiewicz, jednej ze 108 męczenników, beatyfikowanych przez św. Jana Pawła II w 1999 r. w styczniu 2022 r. przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, została ustanowiona patronką polskich nauczyciel. W tym roku przypada 80. rocznica jej męczeńskiej śmierci w byłym niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym w Ravensbrück.

Spotkanie

W związku z rocznicą narodzin dla Nieba bł. Natalii bp Piotr Turzyński, biskup pomocniczy diecezji radomskiej oraz delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Nauczycieli zwołał Narodową Pielgrzymkę Nauczycieli i Pracowników Oświaty do miejsca jej kaźni. Odbyła się ona 29 marca br., w przeddzień rocznicy zakwalifikowania jej do śmierci gazowej, a miało to miejsce w Wielki Piątek 1945 r. Na spotkanie w Ravensbrück przybyli dyrektorzy szkół, nauczyciele, pracownicy administracji i obsługi, uczniowie wraz z rodzicami oraz działacze związkowi z różnych stron Polski.

Z naszej archidiecezji przybyła grupa katechetów z Wydziału Wychowania Katolickiego Kurii Metropolitalnej Szczecińsko-Kamieńskiej z ks. Marcinem Nockowskim oraz grupa nauczycieli i pracowników oświaty z parafii św. Mikołaja w Wolinie oraz św. Rafała Kalinowskiego w Nowogardzie z s. Antonią Lis. Pielgrzymka rozpoczęła się Eucharystią sprawowaną w bunkrze na terenie obozu przez bp. Jana Glapiaka, biskupa pomocniczego diecezji poznańskiej.

Modlitwa w zadumie

W homilii bp Glapiak podkreślił, że bł. Natalia była entuzjastką słowa i czynu i niestrudzenie szukała własnej drogi do świętości. Zwrócił uwagę, że była osobą pełną modlitwy przypominając jej słowa: „Żyj tak, jakby tylko od jakości twojego życia zależał los świata, módl się tak, jakby tylko od twojej modlitwy zależały dzieje pokoju i wojny”. Pomimo świadomości swych ograniczeń bł. Natalia powierzyła się zupełnie Bożej opiece, nie myśląc o sobie, ale mając na celu pragnienie świętości dla tysięcy dusz.

Homilię biskup zakończył modlitwą, by bł. Natalia wypraszała nam potrzebne łaski, szczególnie łaskę dobrej modlitwy. Po błogosławieństwie był czas przemówień. Po Mszy św. uczestnicy przemaszerowali do Pomnika Matki Niosącej, przy którym, po okolicznościowych przemówieniach, przede wszystkim rodziny bł. Natalii Tułasiewicz, pątnicy złożyli wieńce i kwiaty. Następnie hołd oddano wszystkim więźniarkom przy tablicy pamiątkowej na murze obozowym. Tam też został odśpiewany hymn Polski, pieśń, którą wszystkie Polki przywiozły tu w swoich sercach niezależnie od wyznawanej wiary.

Uroczystości zakończyły się na brzegu jeziora, nad którym zbudowany został obóz. To do tego jeziora wysypywane były prochy więźniarek z obozowego krematorium. Jest to największa mogiła obozowa. Zgodnie z tradycją „Ravensbriczanek” uczestnicy pielgrzymki wrzucili do jeziora kwiaty. Po uroczystościach pątnicy udali się na teren obozu, by w zadumie i cichej modlitwie zapoznać się z tym miejscem kaźni.