W niedzielę 17 maja, w przededniu 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II, w Orsku, który należy do parafii pw. św. Urszuli w Gwizdanowie, odbyła się uroczystość poświęcenia dzwonu „św. Jan Paweł II”.
Dzwon stanął przy kaplicy. To odpowiedź na pragnienie mieszkańców tej miejscowości, by pojawił się dzwon, który wołałby ich na modlitwę. Waży on równo 100 kg, ponieważ powstał z myślą o upamiętnieniu 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II.
Już w ubiegłym roku, proboszcz pomyślał, aby dzwon nosił imię „św. Jan Paweł II”, z drugiej strony natomiast widnieje napis: „Wdzięczni mieszkańcy Orska w 60-lecie parafii”. W ten sposób upamiętniono 100. rocznicę urodzin św. Jana Pawła oraz przypadającą w tym roku rocznicę 60-lecia powstania parafii w Gwizdanowie. Dzwon wykonano w ludwisarni Jana Felczyńskiego w Przemyślu.
Dzwonnica została postawiona w pobliżu kaplicy, a wszystkie prace zostały wykonane w szybkim tempie, bo w kilkanaście dni. Zaplanowano Mszę św. polową, ponieważ według wytycznych mogłoby w niej uczestniczyć tylko 12 osób. Była to pierwsza Msza św. podczas pandemii w tym miejscu. Proboszcz parafii, ks. Tomasz Hęś na zakończenie Mszy św. poświęcił dzwon i 100 razy uderzył w dziękczynieniu dla św. Jana Pawła II.
W parafii od 5 lat jest rozwijany kult św. Jana Pawła II, każdego 22 dnia miesiąca o godz. 20, wierni spotykają się na Apelu Jasnogórskim ze św. Janem Pawłem II i modlą się o łaski za jego wstawiennictwem. Składam serdeczne podziękowanie wiernym za ich wkład finansowy oraz Nadleśnictwu Lubin, które również wsparło darowizną to dzieło.
Ogromne podziękowanie również dla panów, którzy pracowali przy dzwonnicy i montażu dzwonu. Ten historyczny i wyjątkowy dzień wpisał się mocno w dzieje naszej wspólnoty.
Niewielkiej wspólnocie w Orsku od dawna towarzyszyło jedno marzenie, aby wiernych na liturgię zwoływał dźwięk dzwonu. W miejscowości pojawiła się nowa parafianka, pochodząca z Legnicy, pani Stanisława, która słyszała o marzeniu mieszkańców. W ubiegłym roku pojawiła się u księdza proboszcza i powiedziała że chce zrealizować marzenie wiernych odnośnie do dzwonu, podejmując starania o darowiznę. I tak się stało. Pani Stanisława pomogła w otrzymaniu darowizny z Nadleśnictwa Lubin, za którą jesteśmy wdzięczni. Parafianie dali od siebie brakujące środki na zakup dzwonu i wykonanie konstrukcji do dzwonnicy.
Ks. proboszcz Tomasz Hęś zamówił zatem 100kg dzwon w ludwisarni Jana Felczyńskiego w Przemyślu. To wszystko dokonywało się w kontekście 60-lecia parafii, które będzie obchodzone w tym roku, a także 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II. Postanowiono, że dzwon będzie nosił imię: św. Jan Paweł II, a z drugiej strony widnieje napis: Wdzięczni mieszkańcy Orska w 60 lecie Parafii.
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
Nabożeństwo ekumeniczne w parafii św. Marcina w Strykowie
W regionie łódzkim trwają Dni Modlitw o Jedność Chrześcijan. W kolejnym dniu spotkań ekumenicznych modlitwę o jedność Kościoła zanoszono w świątyni rzymskokatolickiej pw. Świętego Marcina w Strykowie. Mszy świętej przewodniczył bp Zbigniew Wołkowicz, a homilię wygłosił ks. Stanisław Bankiewicz, proboszcz strykowskiej parafii Kościoła Starokatolickiego Mariawitów.
We wstępie do liturgii ks. Piotr Braczkowski, proboszcz parafii św. Marcina w Strykowie przywitał zebranych i wyraził wdzięczność za obecność i chęć wspólnej modlitwy o jedność Kościoła, szczególnie na gruncie lokalnym - strykowskim, gdzie w jednej miejscowości żyją i mieszkają obok siebie rzymscy katolicy i starokatolicy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
