Książkę ks. prof. Mirosława Nowaka o kaplicy bł. Czesława przy wrocławskim kościele Dominikanów odebrałem jako rewelację. Dzieło ks. Nowaka odkrywa bowiem najwyższe walory artystyczne kaplicy, określane miarą ówczesnych osiągnięć artystycznych barokowego Rzymu. Jednocześnie wpisuje je w dorobek polskiego dziedzictwa kulturowego i polskiej tradycji. Ukazuje postać ważnego błogosławionego, poza Śląskiem właściwie nieznanego, a mocno osadzonego w najważniejszych kręgach Krakowa ok. 1220 r.
Bł. Czesław, łączony z rodem Odrowążów, należał do najwyższych przedstawicieli stanu rycerskiego. Urodzony ok. 1175 r., wszedł na drogę duchową i został skierowany przez biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża na studia do Włoch u boku św. Dominika. Po powrocie do Polski stał się twórcą konwentu dominikańskiego we Wrocławiu, przez wieki - nawet po odłączeniu od prowincji polskiej w roku 1706 - ściśle związanego z Krakowem i tamtejszym dominikańskim Studium Generalnym.
Bł. Czesław, obecnie patron Wrocławia, zasłużył się miastu przez skuteczną obronę w czasie najazdu Tatarów w 1241 r. - nad jego głową pojawił się słup ognia, który poraził najeźdźców. Kaplica bł. Czesława, wzniesiona jako jego mauzoleum, wieńczy dość długi okres starań o jego beatyfikację. Wzniesiono ją w latach 20. XVIII wieku. W szerzeniu jego kultu miała swój udział rodzina Sobieskich, władających wówczas Oławą, stąd ukazanie tamtego zwycięstwa nad Tatarami wpisywało się w ideologię wiktorii wiedeńskiej. Kaplica opisana została w omawianej monografii jako wykwit najbardziej rozwiniętej wówczas myśli artystycznej.
Podkreślając takie zasadnicze cechy kompozycji kaplicy, jak zastosowanie perspektywy zbieżnej (dającej złudzenie głębi) i operowanie światłem zewnętrznym, autor monografii wskazuje, iż właściwego jej twórcę (w sensie koncepcji) należy szukać ponad znanymi nazwiskami wykonawców - w kręgu sztuki rzymskiej.
Wielki znawca sztuki średniowiecznej - ks. Szczęsny Detloff, działający w okresie ofensywy komunizmu, wskazywał w 1947 r. na kaplicę bł. Czesława jako na jedno z najważniejszych poloników wrocławskich.
Ks. Mirosław Nowak, „Kaplica błogosławionego Czesława we Wrocławiu”, Wydawnictwo Sióstr Loretanek, Warszawa 2011, www.loretanki.pl/wydawnictwo.
Parafia i klasztor Ojców Franciszkanów we Włocławku
Obraz Matki Bożej Łaskawej we Włocławku
Podejmujemy dziś kolejne, już wielkopolskie szlaki, by stanąć nad brzegiem Wisły we Włocławku. W samym centrum grodu, przy Placu Wolności, wznosi się kościół Wszystkich Świętych – duchowa przystań, w której Maryja od pokoleń czuwa nad wiernymi jako Matka Łaskawa i Niezawodnej Nadziei. To tutaj franciszkańska prostota spotyka się z wielką obietnicą pocieszenia, jaką niesie wizerunek Pani Włocławskiej.
Sercem tutejszego sanktuarium jest XVII-wieczny obraz namalowany na płótnie, przedstawiający Maryję w srebrnej sukience. Jego historia jest naznaczona dramatycznymi wydarzeniami – w czasie II wojny światowej wizerunek został wywieziony do Niemiec i przez lata uchodził za zaginiony. Dzięki opatrzności powrócił do Włocławka, by w 2010 roku zostać uroczyście ukoronowany złotymi koronami poświęconymi przez papieża Benedykta XVI. Tytuł „Niezawodnej Nadziei” nie jest tu przypadkowy – pątnicy od stuleci doświadczają, że u stóp Pani Włocławskiej nawet najtrudniejsze sprawy odnajdują swoje rozwiązanie.
Delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Samorządowców i Pracowników Administracji Samorządowej bp Andrzej Jeż skierował słowo wsparcia do władz polskich gmin i miast wobec „presji na transkrypcję zagranicznych aktów związków jednopłciowych”. Biskup wyraził solidarność z samorządowcami, którzy sprzeciwiają się wprowadzaniu takich procedur w podległych im urzędach. Słowo zostało wydane 27 maja br. w Dniu Samorządu Terytorialnego.
"Istnieją wartości nadrzędne, których nie można poświęcić dla świętego spokoju" – podkreślił bp Jeż. W opublikowanym słowie wsparcia podziękował samorządowcom, którzy – jak wskazał – „z odwagą oświadczyli, że nie dopuszczą w podległych im urzędach do procedur uderzających w tożsamość małżeństwa i rodziny”.
Szanowni Państwo Parlamentarzyści,
Siostry i Bracia,
przeżywamy dzisiaj jedno z najmłodszych świąt liturgicznych: święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana. Papież Benedykt XVI, zaproponował Episkopatom poszczególnych krajów, by te – upamiętniając Rok Kapłański – wprowadziły to święto do kalendarzy liturgicznych swoich diecezji, tak, by pomiędzy uroczystością Zesłania Ducha Świętego i Trójcy Przenajświętszej, oddzielnym świętem, uwielbić kapłaństwo Chrystusa, a także uświadomić wszystkim chrześcijanom ich powołanie do kapłaństwa wspólnego, w które zostali włączeni od momentu chrztu świętego i które – jak uczy Katechizm – polega na uświęcaniu świata, na consecratio mundi, poprzez codzienne ofiarowywanie Bogu swojego życia. „Wszystkie bowiem uczynki - to cytat z Katechizmu - modlitwy i apostolskie przedsięwzięcia, życie małżeńskie i rodzinne, codzienna praca, wypoczynek ducha i ciała (…), a nawet utrapienia życia, jeśli są cierpliwie znoszone, stają się duchowymi ofiarami miłymi Bogu przez Jezusa Chrystusa (…). W ten sposób ludzie świeccy, jako pobożnie działający wszędzie czciciele Boga, właśnie uświęcają świat dla Niego” (KKK, 901).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
