Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, wspólnie z Departamentem Wychowania i Promocji Obronności MON, wydała album „Jan Paweł II z Wojskiem Polskim”.
Wydanie albumu zbiega się w czasie z 5. rocznicą śmierci Papieża Polaka i z oczekiwaniem na rychłe zakończenie jego procesu beatyfikacyjnego.
We wspomnieniach o Janie Pawle II - Orędowniku Pokoju i w rozważaniach na temat jego nauki bardzo wyraźnie przewija się motyw żołnierskiej służby ujętej w zbawczy plan Boga - jako służby, drugiemu człowiekowi, podyktowanej wewnętrznym nakazem sumienia, nakazem serca.
Publikacja ta ukazuje związki Ojca Świętego z Wojskiem Polskim, począwszy od tych najgłębszych, rodzinnych, przez czasy szkolne i studenckie, okres kapłańskiej posługi w Krakowie, aż do momentu wyboru na Stolicę Piotrową. Najobszerniej opublikowano spotkania Papieża z polskimi żołnierzami. Rozdziały albumu zawierają archiwalne fotografie, dokumenty, fragmenty przemówień i homilii kierowanych do ludzi w mundurach podczas całego pontyfikatu. Wizerunek Jana Pawła II w łączności z Wojskiem Polskim jest znaczącym świadectwem podstawowych wartości humanitarnych, jakimi kierują się polscy żołnierze, pełniąc służbę w kraju i za granicą.
Nie ma na polskim rynku wydawniczym publikacji książkowej, która tak obszernie prezentowałaby związki Jana Pawła II z Wojskiem Polskim.
Album został wzbogacony o nagranie dźwiękowe fragmentów przemówień i homilii, wygłoszonych przez Jana Pawła II podczas pielgrzymek do Polski, wskazujących drogę miłowania Boga i Ojczyzny. Słowom Papieża towarzyszy muzyka Fryderyka Chopina w wykonaniu najwybitniejszych polskich pianistów, nawiązująca do 200. rocznicy urodzin kompozytora.
Nagranie zawiera również pieśni patriotyczne i religijne. Na płycie znalazły się też powstałe po śmierci Jana Pawła II: piosenka „Zostań z nami” i nowa zwrotka ulubionej pieśni Papieża „Barka” w wykonaniu Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego WP.
Habit zakonny przyjął z rąk samego św. Dominika. Był krewnym św. Jacka Odrowąża. Modlitwą uratował Wrocław od najazdu Tatarów i całkowitego zniszczenia w 1241 r.
Błogosławiony Czesław obok św. Jacka Odrowąża należał do księży z otoczenia biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża. Prawdopodobnie pełnił funkcję kustosza kolegiaty sandomierskiej. Jako kapłan diecezjalny w 1220 lub 1221 r. wstąpił do dominikanów, a w 1222 r. przybył wraz z innymi współbraćmi, w tym ze św. Jackiem Odrowążem, do Krakowa. Pierwsi dominikanie zamieszkali tam i oddali się pracy kaznodziejskiej i duszpasterskiej. W 1225 r. Czesław udał się do Pragi na prośbę biskupa stolicy Czech. Pracując na terenie tego kraju, stał się założycielem rodziny dominikańskiej na ziemi czeskiej. Po założeniu w 1225 r. klasztoru w Pradze udał się do Wrocławia. Właśnie w stolicy Dolnego Śląska Czesław dał się poznać jako wybitny kaznodzieja. Biskup wrocławski Wawrzyniec przekazał dominikanom kościół św. Wojciecha. Rektorem świątyni, założycielem i pierwszym przeorem wspólnoty zakonnej i prowincjałem został bł. Czesław. W 1241 r. uratował Wrocław od najazdu Tatarów i całkowitego zniszczenia miasta. Tak opisuje jego zasługi dzieło Tutelaris Silesiae: „On to właśnie około 1241 roku, kiedy nawała Tatarów grasowała po Polsce i Śląsku, znajdując się w grodzie sławetnego miasta Wrocławia, razem z innymi wierzącymi w Chrystusa swoimi modlitwami wspaniale obronił miasto przed szaleństwem wrogów”. Również ks. Piotr Skarga w swoich Żywotach świętych pańskich narodu polskiego napisał: „Modlitwą święty Czesław nieprzyjaciół zwojował, miasto w całości zachował. Na ten cud niektórzy z Tatarów nawrócili się do Chrystusa i zakonny habit z ręku błogosławionego Czesława przyjęli, przez których wielu innych Tatarów do wiary świętej nawrócił”.
Micheasz układa mowę jak proces przymierza. Pan wzywa góry oraz fundamenty ziemi na świadków. Stworzenie ma pamiętać, co uczynił Bóg dla swego ludu. W centrum pada przypomnienie wyjścia z Egiptu. Pan wyprowadził Izraela z domu niewoli. Dał mu przewodników: Mojżesza, Aarona oraz Miriam. Historia zbawienia zostaje przywołana po to, by obudzić pamięć serca. Lud ma przypomnieć sobie, kim jest wobec Pana. Następnie słyszymy pytanie o ofiary. Skala rośnie. Mowa o całopaleniach, cielcach, tysiącach baranów, potokach oliwy, nawet o pierworodnym synu. Prorok obnaża przez to pokusę religijnej wymiany. Człowiek chciałby dać wiele rzeczy, byle nie oddać samego serca. Odpowiedź Boga jest krótka. „Powiedziano ci, człowiecze, co jest dobre”. Trzeba czynić mišpāṭ, kochać ḥesed oraz chodzić pokornie z Bogiem. Te trzy słowa obejmują całe życie. Mišpāṭ dotyczy uczciwego sądu oraz porządku społecznego. Ḥesed oznacza wierną miłość, dobroć, lojalność wobec przymierza oraz bliźniego. Pokorne chodzenie z Bogiem wskazuje na życie czujne, posłuszne oraz wolne od pychy. Dobra nowina jest prosta. Bóg nie gubi człowieka wśród niezliczonych praktyk. Pokazuje drogę prostą, możliwą do podjęcia każdego dnia.
Przebywający na letnim urlopie w Castel Gandolfo Papież złożył dziś rano prywatną wizytę w benedyktyńskim opactwie na Monte Cassino. Przy grobie św. Benedykta modlił się o pokój.
Informację podało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. Zastrzeżono, że wizyta miała charakter prywatny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
