Po ołtarzu i tabernakulum chrzcielnica, wypełniona wodą poświęconą podczas uroczystej liturgii paschalnej Wielkiej Soboty, jest najważniejszym miejscem w świątyni. To brama do nieba.
Początkowo w świątyniach umieszczano chrzcielnice w formie sadzawek z wodą. Później były to specjalne naczynia, w których zanurzano przyjmujących chrzest, zwane baptysteriami. Takie baptysteria zachowały się w Poznaniu i Wiślnicy (druga połowa X wieku). Złożone są z płytkiej misy chrzcielnej i osłaniającego ją dachu, opartego na drewnianych słupach. Już w XI wieku w naszych pierwszych świątyniach funkcję basenu przejęła chrzcielnica.
Pierwsze romańskie chrzcielnice były wykonywane z kamienia, rzadziej z brązu, bez żadnych ozdób. Jedną z najstarszych chrzcielnic kamiennych jest romańska chrzcielnica w Starym Mieście k. Konina.
W okresie gotyku chrzcielnice kamienne swym kształtem przypominały kielich. Z tej grupy wyróżniają się zabytki z terenu diecezji tarnowskiej, m.in. z Czchowa (1506), Trzciany (1499), Krościenka (1493), Siemiechowa (I poł. XV wieku), Limanowej (1527).
W XV wieku upowszechniły się chrzcielnice z brązu w formie wiernie przypominającej kielich mszalny, a najciekawsze pochodzą z warsztatu krakowskiego (np. w kościele pw. św. Szczepana w Krakowie czy katedrze w Lublinie).
W okresie renesansu chrzcielnice wykonywano z kamienia, brązu, drewna, zmieniała się jedynie ich ornamentyka i zdobnictwo, co ukazują m.in. chrzcielnice z Kazimierza Dolnego, Poręby Radlnej, z Nowego Sącza czy Olkusza.
Okazałe są chrzcielnice z okresu baroku. Wyróżniają się piękną ornamentyką, często są wkomponowane w całość wnętrza świątyni. Na ich pokrywach widzimy zazwyczaj scenę chrztu Chrystusa, św. Jana Chrzciciela, Baranka itp.
Współczesna architektura i wystrój świątyń nacechowane są prostotą formy, co nie znaczy, że zapomina się o wartościach artystycznych, które mają być wyrażone w projekcie.
Obecnie chrzcielnice, charakteryzujące się prostotą formy, ustawia się blisko ołtarza, by każdy wierzący widział to źródło wody żywej, dzięki której został przyjęty do Kościoła Chrystusowego.
„O, nierozumni Galaci! Któż was urzekł?” Paweł pisze z temperamentem, którego nie łagodzi żaden sekretarz. Czasownik baskainein oznacza rzucenie uroku, złego oka. Galaci zachowują się, jakby ktoś ich zaczarował, a przecież „przed oczami ich nakreślono obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego”. Grecki czasownik proegraphē mówi o publicznym wywieszeniu, jak edyktu na tablicy. Głoszenie Pawła było więc obwieszczeniem Ukrzyżowanego na oczach wszystkich. Kto widział ten afisz, a wraca do rachub Prawa, ten uległ czarom. Argument Apostoła jest empiryczny. Paweł zadaje pięć pytań pod rząd, jak w przesłuchaniu: „czy Ducha otrzymaliście dzięki uczynkom wymaganym przez Prawo, czy z powodu posłuszeństwa wierze?” Galaci mają w pamięci własne początki, Ducha, charyzmaty, cuda. Wszystko to przyszło przez wiarę w usłyszane słowo. „Zaczęliście duchem, a chcecie dokończyć ciałem?” To pytanie przekracza spór galacki i dotyka stałej pokusy religijnej. Zaczynać od łaski, a kończyć na własnych zabezpieczeniach. Przyjąć dar, a potem próbować zapracować na niego wstecz. Teologia zna tę perykopę jako jeden z filarów nauki o darmowości łaski, przypomnianej z całą mocą przeciw pelagianom przez Augustyna i przez II Synod w Orange (529). Duch jest darem uprzedzającym, który dopiero uzdalnia do czynów. Kościół w swojej praktyce zna porządek i prawo, i słusznie, ale porządek stoi na straży daru. Gdy środki zaczynają udawać źródło, wraca pytanie Pawła, i lepiej, żeby wracało: kto was urzekł?
Papież Leon XIV może zostać jednym z laureatów tegorocznej Pokojowej Nagrody Nobla – powiedział PAP norweski historyk zajmujący się tym wyróżnieniem Oeivind Stenersen. Innym poważnym kandydatem jest według niego Caritas.
Stenersen uważa, że możliwe jest również podzielenie nagrody między papieża i tę katolicką organizację charytatywną.
Abp Christophe Z. El-Kassis, stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych
Obrona życia musi być „spójna i powszechna”, obejmując „każdego człowieka, na każdym etapie życia i w każdych okolicznościach”. Podkreślił to arcybiskup Christophe Z. El-Kassis, stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych, w oświadczeniu wygłoszonym podczas 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego na temat „Promocja i ochrona praw człowieka”. Wezwał do moratorium na wykonywanie kary śmierci, jako krok ku jej całkowitemu zniesieniu.
Przypominając, że kara śmierci jest „niedopuszczalna”, ponieważ stanowi „zamach na nienaruszalność i godność osoby ludzkiej”, hierarcha podkreślił, że godność ta, „dana przez Boga”, nigdy nie zanika, „niezależnie od ciężaru” popełnionego przestępstwa. Jak zauważył, postęp dokonany w systemach karnych pozwala dziś państwom „skutecznie chronić” społeczeństwo, „nie zamykając drogi do skruchy i odkupienia”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.