Reklama

10 lat Stowarzyszenia Rodzin Katolickich (2)

Rodzina Bogiem silna

"Przyrzekam wiernie służyć Bogu, Ojczyźnie, Rodzinie i Stowarzyszeniu zgodnie z zasadami Ewangelii, wyrażonymi w przykazaniach i nauce społecznej Kościoła oraz prawami zapisanymi w Statucie Stowarzyszenia, strzec i bronić naszego znaku i wypełniać zawołanie: Rodzina Bogiem silna. Tak mi dopomóż Bóg". Te słowa wypowiedział w imieniu wszystkich członków Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Toruńskiej, zebranych na Mszy św. z okazji X-lecia Stowarzyszenia, jego prezes Józef Mielcarek.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

"Bóg z nami"

Uroczystą Mszę św. w sobotę 28 września w kościele św. Józefa koncelebrowało wielu kapłanów, asystentów kościelnych Stowarzyszenia i zaproszonych gości, pod przewodnictwem ordynariusza diecezji toruńskiej - bp. Andrzeja Suskiego. Sanktuarium Matki Bożej Nieustającej Pomocy - patronki diecezji - zgromadziło bardzo wielu członków Stowarzyszenia z całej diecezji, a także zaproszonych gości, wśród których byli przedstawiciele parlamentu i władz miejskich: poseł Anna Sobecka - prezes SRK Diecezji Toruńskiej w latach 1995-98, wiceprezydent Torunia Zdzisław Bociek, członkowie Zarządu Miasta Piotr Całbecki i Grzegorz Potarzyński, przewodniczący Rady Miasta Torunia Bogdan Major - zarazem członek Zarządu Diecezjalnego Stowarzyszenia oraz radni - członkowie Komisji ds. Rodziny w Radzie Miasta Grudziądza i Torunia, często również członkowie Stowarzyszenia. Wraz z rodziną przyjechał do Torunia prezes SRK Diecezji Płockiej - Stefan Swat, reprezentujący członków założycieli SRK w Polsce, a także Polską Federację Stowarzyszeń Rodzin Katolickich.
Pasterz Kościoła toruńskiego podkreślił potrzebę nowej ewangelizacji rodziny, zwłaszcza wobec dominującej w społeczeństwie mentalności konsumpcyjnej, ekspansji ideologii laicystycznych i licznych zagrożeń rodziny we współczesnym świecie. "Apostolskim zadaniem świeckich ma być przede wszystkim troska o to, ażeby rodzina była świadoma własnej tożsamości, własnych zadań, a więc tego, że jest pierwszą, podstawową komórką społeczną. Doświadczenie uczy, że trwałość narodu zależy przede wszystkim od stanu duchowego rodziny. Dlatego apostolskie zaangażowanie na rzecz rodziny ma ogromne znaczenie społeczne. Kościół jest głęboko przekonany o tym, że przyszłość rodziny idzie przez rodzinę, dlatego te wspólnoty otacza szczególną opieką. (...)
Obchody 10-lecia Stowarzyszenia Rodzin Katolickich wpisują się w drogi obchodów 10-lecia diecezji toruńskiej. Niemal od początku istnienia naszej diecezji sprawa apostolstwa świeckich na rzecz rodzin znalazła właściwe sobie miejsce w programie troski Kościoła lokalnego o rodzinę". Biskup Andrzej wyraził przekonanie, że te Kościoły domowe, rodziny Bogiem silne, wniosą w życie diecezji klimat prawdziwie rodzinny, swoisty klimat miłości, na której opiera się życie Kościoła. "Deo gratias" - powiedział Biskup Toruński, wyrażając wdzięczność wobec grona osób, które zapoczątkowały działalność Stowarzyszenia oraz ich następców, którzy tę działalność kontynuują.
"U progu nowego dziesięciolecia SRK DT chciałbym jeszcze raz powtórzyć słowa Jezusa: Idźcie i nauczajcie. Idźcie i przymnażajcie nowych członków. Nie lękajcie się - apelował Ksiądz Biskup, przywołując ewangeliczne wezwania Pana Jezusa. Emmanuel - ten, który jest, będzie z nami przez wszystkie dni aż do skończenia świata". To umocnienie wyniesione z Eucharystii będzie nam towarzyszyło w dalszym działaniu.

Znak tożsamości

Członkowie Stowarzyszenia bardzo starannie przygotowywali się do oprawy liturgicznej, co znalazło wyraz we włączeniu się do czytań, komentarzy, modlitwy wiernych, procesji z darami oraz służby liturgicznej, a także w ceremonii poświęcenia sztandaru SRK Diecezji Toruńskiej po Komunii św. w czasie Eucharystii.
O poświęcenie sztandaru poprosili Biskupa Ordynariusza w imieniu tych, którzy go ufundowali - członków Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Toruńskiej - wiceprezes Zarządu Diecezjalnego Wiesław Kania wraz z prezesem Rejonu Toruńskiego Marią Major i członkiem Zarządu Rejonu Grudziądzkiego - Piotrem Jaskulskim. Po poświęceniu Prezes Zarządu Diecezjalnego, klękając na prawe kolano, z wielkim wzruszeniem ucałował sztandar, składając przyrzeczenie stania na straży godnego używania znaku jedności i tożsamości Stowarzyszenia, a także wierności zawołaniu. Na koniec Józef Mielcarek przekazał sztandar w ręce chorążego pocztu sztandarowego, przybranego uroczyście i przepasanego biało-niebieskimi szarfami, by go strzegł i godnie reprezentował, a ten całując sztandar, odpowiedział uroczyście: "Przyrzekam - tak mi dopomóż Bóg". W czasie ważnych uroczystości kościelnych, miejskich i państwowych Stowarzyszenie reprezentować będą na zmianę dwa poczty sztandarowe w składzie: Maria Olszewska, Jolanta Kłoczko, Irena Rochman, Danuta Kaczorowska, Ferdynand Sowa, Bogdan Sobkowski.
Po jednej stronie sztandaru znajduje się napis: "Rodzina Bogiem silna" okalający Rodzinę Świętą. Święci Rodzice trzymają za ręce Dziecię, pochylają się ku sobie, tworząc jakby sklepienie gotyckiej świątyni, osłaniają Chrystusa, który jest zarazem jej centrum i źródłem mocy. Na drugiej stronie umieszczony został znak SRK Diecezji Toruńskiej - historyczny herb Torunia z aniołem strzegącym bram miasta i okalającą go nazwą Stowarzyszenia, wpisanymi w krzyż. Ten zgodny z wielowiekową tradycją miasta, widomy, uroczysty znak, będzie odtąd świadczył o służbie rodzin - Bogu i rodzinom.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

24 września – wspomnienie odnalezienia ciała świętej Klary z Asyżu

[ TEMATY ]

Św. Klara z Asyżu

"Głos Ojca Pio"

O okolicznościach odejścia Klary z tego świata możemy się dowiedzieć z opowiadań jej sióstr z klasztoru San Damiano, zachowanych w Aktach Procesu Kanonizacyjnego.

Przy końcu swego życia zawołała wszystkie swe siostry i z największą pilnością poleciła im Przywilej ubóstwa. Ogromnie pragnęła mieć zatwierdzenie bullą reguły zakonu, tak żeby mogła przycisnąć bullę do swych ust i potem dopiero umrzeć; i tak jak pragnęła, tak się stało, albowiem kiedy była już bliska śmierci, przybył jeden z braci z listem opatrzonym bullą. Ona wzięła ją z największą czcią i przycisnęła ją do ust, by ją pocałować. A potem, w dniu następnym, wspomniana pani Klara przeszła z tego życia do Pana, zaprawdę jasna, bez zmazy, bez cienia grzechu, do jasności wiecznego światła. Rzecz tę, sama świadek, wszystkie siostry i wszyscy inni, którzy poznali świętość jej, stwierdzają bez wahania1.
CZYTAJ DALEJ

Zobaczyć Go naprawdę potrafi tylko wiara

„Marność nad marnościami - wszystko jest marnością”. Hebrajskie hebel oznacza dosłownie tchnienie, obłok pary, coś, czego nie da się uchwycić w dłoń. Wulgata utrwaliła przekład vanitas vanitatum. Kohelet jest mędrcem, który postanowił zmierzyć życie „pod słońcem” samym doświadczeniem, bez sięgania po obietnice, i uczciwie zapisał wynik pomiaru. Zysku brak. „Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu, jaki zadaje sobie pod słońcem?” Wielka pieśń o kołowrocie natury, pokolenia przychodzą i odchodzą, słońce wschodzi i zachodzi, wiatr kołuje, rzeki płyną do morza, które nie może się napełnić, ma w sobie hipnotyczny rytm i celowo prowadzi donikąd. Wszystko się porusza, nic nie dochodzi do celu. Nawet pamięć zawodzi: „nie ma pamięci o tych, co dawniej żyli”. Starożytność pogańska znała ten zawrót głowy wiecznego powrotu. Kohelet wypowiada go wewnątrz Izraela, jakby chciał doprowadzić czytelnika do ściany, za którą może być już tylko Bóg. Kościół czyta Koheleta po to, by przejść jego szkołę odwyku od iluzji. Hieronim, który tej księdze poświęcił osobny komentarz, wspomina, że czytał ją z uczennicą Blezyllą właśnie po to, by nauczyć ją pogardy dla świata przemijającego. „Marność” nie jest ostatnim słowem Objawienia, ale jest słowem koniecznym. Dopóki człowiek liczy na to, że „coś pod słońcem” go nasyci, dopóty nie zapyta o to, co ponad słońcem. Vanitas jest przedsionkiem Ewangelii.
CZYTAJ DALEJ

Jubileusz i konsekracja w Górzycy

2026-09-26 19:54

[ TEMATY ]

Jubileusz diecezji lubuskiej

Karolina Krasowska

Msza św. w Górzycy

Msza św. w Górzycy

W Górzycy, która dawniej była stolicą diecezji lubuskiej, rozpoczęły się dwudniowe uroczystości związane z jubileuszem 750-lecia przeniesienia siedziby biskupstwa lubuskiego z Lebus do Górzycy. Dziś ich głównym punktem była Msza św. pod przewodnictwem bp. Adriana Puta, który dokonał ponownej konsekracji kościoła parafialnego po gruntownym remoncie.

Wydarzenie pod hasłem „Śladami biskupów lubuskich – 750 lat historii pogranicza” rozpoczęło się w sobotę 26 września festiwalem historyczno-kulturalnym na placu przy kościele w Górzycy. Głównym punktem pierwszego dnia uroczystości była Msza św. pod przewodnictwem bp. Adriana Puta, który dokonał ponownej konsekracji kościoła parafialnego po gruntownym remoncie. - Spotykamy się nie tylko po to, aby dokonać poświęcenia odnowionego kościoła, spotykamy się w miejscu, która ma za sobą bardzo długą historię wiary. Historię, która sięga początków diecezji lubuskiej - historię katedry, biskupów, pielgrzymów i modlitwy przed wizerunkiem Matki Bożej. A jednocześnie jesteśmy tutaj jako ludzie XXI wieku, którzy otrzymali ten kościół od poprzednich pokoleń i chcą go przekazać następnym – mówił na początku homilii biskup pomocniczy diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję