Bukiet biało-czerwonych róż złożyli na grobie Jana Pawła II w grotach Bazyliki św. Piotra uczestnicy Warsztatu Terapii Zajęciowej w Tarnowie, któremu patronuje polski Papież. Niepełnosprawni pielgrzymowali do Rzymu wraz z rodzicami i opiekunami. Dzięki uprzejmości ks. prał. Pawła Ptasznika z watykańskiego Sekretariatu Stanu podopieczni Stowarzyszenia „Ich Lepsze Jutro” dłuższą chwilę mogli modlić się przy grobie Patrona. Pielgrzymi i ich rodzice długo nie mogli opanować wzruszenia
Pielgrzymka była dziękczynieniem Bogu za dzieło, jakim są placówki Stowarzyszenia „Ich Lepsze Jutro”: Warsztat Terapii Zajęciowej (powstał po śmierci Jana Pawła II jako żywy pomnik polskiego Papieża) i Aktywna Świetlica Terapeutyczna. - Chcieliśmy podziękować za wszystko, co Papież uczynił dla ludzi, także dla chorych, cierpiących i niepełnosprawnych - mówi Tomasz E. Wardzała, kierownik Warsztatu, otaczającego codzienną opieką 36 osób z upośledzeniem umysłowym.
Pielgrzymi z Tarnowa spotkali się dwa razy z Benedyktem XVI: na modlitwie „Anioł Pański” i na środowej audiencji ogólnej. Z daleka widać było transparent z napisem: „Stowarzyszenie «Ich Lepsze Jutro»” - Warsztat Terapii Zajęciowej im. Jana Pawła II”.
Po Mszy św. odprawionej w jednej z kaplic Bazyliki Watykańskiej, celebrowanej przez ks. prał. Pawła Ptasznika, niepełnosprawni wraz z opiekunami i rodzicami zeszli do grot bazyliki. Tam mogli podejść do grobu Jana Pawła II, uklęknąć i pomodlić się. Kierownik Warsztatu z dwójką podopiecznych złożył na grobie Papieża bukiet biało-czerwonych róż. Wzruszenie było ogromne.
Rodzice przybyli do Rzymu nabrać sił potrzebnych do wychowywania dziecka z niepełnosprawnością. - Nasze życie przypomina ciągłe zakręty, nie wiemy, co nas czeka. Nie można polegać wyłącznie na sobie, ale trzeba dużo się modlić i zawierzyć wszystko Bogu - mówi Elżbieta Cedrowska, matka Kamila uczęszczającego do tarnowskiego WTZ im. Jana Pawła II.
W czasie pobytu w Rzymie niepełnosprawni wraz z opiekunami i rodzicami zwiedzili najważniejsze zabytki, bazyliki, a nawet Ogrody Watykańskie i Radio Watykańskie, po którym oprowadzał szef Sekcji Polskiej ks. Józef Polak SJ. Jeden dzień tarnowianie wypoczywali nad ciepłymi wodami Morza Tyrreńskiego.
Pielgrzymka rozpoczęła się w rocznicę chrztu Karola Wojtyły, co stało się bardzo wymowne, bo Warsztat Terapii Zajęciowej im. Jana Pawła II realizuje specjalny program przybliżający osobom niepełnosprawnym na co dzień postać Patrona. Podopieczni odwiedzają miejsca związane z Papieżem Polakiem - byli już w Wadowicach, Krakowie, Zakopanem, Kalwarii Zebrzydowskiej, Pieninach i Starym Sączu.
Tarnowskie Stowarzyszenie „Ich Lepsze Jutro” jest organizacją pożytku publicznego. Powstało w 2005 r., aby otoczyć opieką osoby niepełnosprawne intelektualnie, z zaburzeniami psychicznymi i wadami układu ruchu oraz ich rodziny i opiekunów. Przez swoją działalność świeccy członkowie stowarzyszenia chcą budować żywy pomnik Jana Pawła II. Wszystkie porady są udzielane bezpłatnie. Stowarzyszenie utrzymuje się z darowizn podatników w ramach akcji „1 procent” oraz z publicznych dotacji.
Na stronie Stowarzyszenia „Ich Lepsze Jutro” znalazła się bogata dokumentacja fotograficzna z pielgrzymki do Rzymu. Zdjęcia można obejrzeć pod adresem: www.ichlepszejutro.pl.
Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
Autorstwa Bbruno z włoskiej Wikipedii/pl.wikipedia.org
Ks. Orione w czasie ataku na Polskę w 1939 r. rozłożył polską flagę na ołtarzu w sanktuarium Matki Bożej Czuwającej w Tortonie, ucałował ją i zachęcał swoich współbraci do podobnego gestu. Następnie umieścił flagę w swoim pokoju.
Gdy analizujemy historię życia człowieka otaczanego opinią świętości, budzą się refleksje dotyczące jego duchowości. Pojawiają się pytania: Co było dla niego ważne? Jakim wartościom przypisywał naczelne miejsce, a co uznawał za mniej istotne? Na ile jego świętość jest dziełem i łaską samego Stwórcy, a na ile własnym wysiłkiem i pragnieniem osobistej z Nim współpracy? Nie jest możliwa empiryczna odpowiedź na postawione wyżej pytania, natomiast realne jest przybliżenie zasad i reguł, które święty uważał za cenne, a których przestrzeganie doprowadziło do jego kanonizacji. Droga wyznaczona przez świętego, wraz z zasadami na niej obowiązującymi, jest aktualna pomimo upływu czasu. Ten uniwersalizm świętości staje się wartością argumentującą potrzebę refleksji nad duchowością świętych - w tym przypadku nad duchowością św. Alojzego Orione - założyciela zgromadzeń zakonnych: Małego Dzieła Boskiej Opatrzności i Sióstr Małych Misjonarek Miłosierdzia.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
