Reklama

Własne cztery kółka

Jeszcze nie tak dawno posiadanie własnego auta było pewnego rodzaju luksusem. Dziś to już standard. Pojazdy zaś stają się coraz wymyślniejsze i przyjazne środowisku

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wiele razy w ciągu roku organizowane są w różnych zakątkach świata targi samochodowe. Wtedy właśnie producenci nie tylko największych marek pokazują światu w blaskach fleszy i promiennych uśmiechach hostess najnowsze cuda techniki użytkowej. Posiadanie auta stało się bowiem czymś normalnym, a dla wielu wręcz naturalnym. Dlatego też konstruktorzy, na wyraźne polecenie swoich szefów, prześcigają się w pomysłach, dzięki którym konkurencja padnie na kolana. Wykreowany zaś przez nich nowy model automobilu ma stać się hitem przyjaznym środowisku, miłym dla oka, funkcjonalnym i przede wszystkim takim, który nie obciąży zbytnio kieszeni potencjalnego nabywcy. Zbudowanie takiego idealnego auta powoli staje rzeczywistością.

Auto eklektyczne

Reklama

Nie jest wykluczone, że już w przyszłym roku do seryjnej produkcji trafi auto, które w praktyce, aby się poruszać, będzie potrzebowało tylko promieni Słońca, a gdy ich zabraknie, wystarczy mu po prostu wiatr. O tym już niefuturystycznym pojeździe można poczytać więcej na stronie internetowej firmy Venturi z księstwa Monako, która go zaprojektowała www.venturi.fr. Zamówienia na Eclectica, bo tak się nazywa ten wehikuł, składają przede wszystkim właściciele hoteli oraz wielu prywatnych firm. Będzie on kosztował raczej mniej niż 20 tys. euro. W każdym razie potencjalny właściciel nie będzie obciążony kolosalnymi kosztami paliwa. Co najwyżej zapłaci za serwis, jeśli pojazd będzie szwankował. Żartem mówiąc, nie płacimy, póki co, za ciepło najbliższej nam gwiazdy i porywy wiatru, więc Eclectic wydaje się wozem idealnym.
Faktycznie przypomina on nieco kształtem wóz znany z wiejskich pejzaży. Nie ma on bowiem drzwi. Wykorzystuje energię elektryczną uzyskaną z paneli słonecznych zamontowanych na dachu oraz rozkładanego wiatraka. Rozwija prędkość do 50 km/h. Jeśli by się okazało, że jesteśmy zmuszeni poruszać się nim w nocy przy bezwietrznej pogodzie, na zmagazynowanej energii przejedziemy i tak ok. 50 km. Zawsze też można doładować baterie, których żywotność wycenia się na co najmniej 2 lata, podłączając nasze cztery kółka do tradycyjnego gniazdka elektrycznego. Czy zobaczymy go w Polsce? Myślę, że tak. Raczej jednak jako ciekawostkę motoryzacyjną niż auto użytkowe.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Azja atakuje

Reklama

Od dawna wielką popularnością cieszą się wśród fanów motoryzacji marki japońskie. Słyną one z solidności i ekonomiczności. Koreańskie wozy bywają też całkiem dobre. Niemniej wydaje się, że przyszłość produkcji w tamtym rejonie świata będzie należała do innych. Praktycznie każdy z nas spotkał się bowiem z produktami opatrzonymi metką: Made in China. Chińczycy chcą też zawładnąć rynkiem motoryzacyjnym, nie tylko w swoim kraju. Zasadniczo kopiując europejskie bądź amerykańskie sprawdzone, ale zarazem już przestarzałe, modele różnych koncernów, nastawiają się na wytwarzanie wielkiej liczby tanich pojazdów. Niestety, często bywają one bardzo awaryjne i w razie wypadku niebezpieczne dla prowadzącego. Śmiało można powiedzieć, że są to pojazdy… jednorazowego użytku.
Dlatego Hindusi, widząc słabość konkurencji, w ostatnim czasie bardzo mocno rozwinęli u siebie motoryzacyjną gałąź dynamicznie rozwijającej się gospodarki. Ponadmiliardowa społeczność chce mieć nie tylko swoje cztery kąty, ale też i cztery kółka, którymi można zasypać inne kraje. Stąd też za równowartość ok. 2 tys. USD kupi się w Indiach całkiem przyzwoity wehikuł. Nie polecałbym jednak użytkownikom polskich dróg aut z Azji choćby z tego powodu, że kiedy się popsują, to kto je nam naprawi? Osobiście jestem zwolennikiem solidnych i sprawdzonych firm z Zachodu. Niestety, my - na skutek beznadziejnej polityki motoryzacyjnej - nie możemy się dziś w tej dziedzinie niczym sensownym pochwalić.

Euroamerykański odwet

Niektóre samochodowe koncerny ze Starego Kontynentu oraz zza Wielkiej Wody dokonały fuzji. Dzięki zjednoczeniu wspólnych sił powstają auta, jakie za dwie lub trzy dekady zagoszczą na stałe na naszych drogach. Zazwyczaj są to pojazdy o tzw. napędzie hybrydowym, czyli spalinowo-elektrycznym. Istnieją także pojazdy napędzane wodorem czy gazem ziemnym. Bardzo popularne jest też, szczególnie u nas, paliwo określane mianem LPG (ang. Liquefied Petroleum Gas), co jest nazwą mieszanki propanu i butanu.
Praktycznie wszystkie liczące się koncerny skupiają swoją uwagę na tworzeniu aut przyjaznych środowisku naturalnemu, jak wspomniany wyżej Eclectic. Nie brakuje jednak projektów, które spełniając ekologiczne normy, są jednocześnie futurystycznymi wizjami rynku motoryzacyjnego na drugą połowę tego stulecia (oczywiście mam na myśli wdrożenie do seryjnej produkcji i powszechny dostęp do istniejących już prototypów). Prym wśród nich wiodą auta latające i pływające nie tylko po powierzchni, ale też i pod wodą. Nie są to jakieś wozy z filmów science fiction, lecz przystosowane do bezpiecznego, szybkiego, wygodnego i rodzinnego przemieszczania się.

Auta bez kierowcy

Swego czasu na łamach „Niedzieli” (nr 45/2006) pisałem o tym, że za jakiś czas inteligentne auta nie będą potrzebowały już kierowców. Stanie się to najwcześniej w drugim półwieczu. Właśnie do tego typu środków transportu należy przyszłość. Postęp technologiczny, który stymuluje również przemysł samochodowy, umożliwi nam spokojne podróżowanie bez jakiegokolwiek angażowania się z naszej strony w kierowanie samochodami. One wtedy rzeczywiście będą „same chodzić”. My wydamy im tylko odpowiednie polecenia i w spokoju będziemy podziwiać mijane krajobrazy.

Kontakt: nauka@niedziela.pl

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Siostra Tymoteusza z Broniszewic: Przywracamy niepełnosprawnym chłopakom godność

2026-01-23 21:25

[ TEMATY ]

Broniszewice

Mat.prasowy

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil, dominikanka, w zakonie jest od dwudziestu lat. Od dziecka pragnęła zostać zakonnicą. Chciała być jak Święty Franciszek z Asyżu: budować kościoły, pomagać ubogim i otaczać się zwierzętami. Fascynacja nie była przypadkowa – jej wujek był kapelanem sióstr franciszkanek. Agnieszka była dzieckiem temperamentnym, nadpobudliwym. Dla świętego spokoju siostry włączały jej bajki o Świętym Franciszku.

– Znałam je na pamięć – mówi siostra Tymoteusza. – Uwielbiałam historie burzliwego życia Franciszka z Asyżu. Któregoś dnia wróciłam do domu i oznajmiłam mamie, że nie będę miała męża i zostanę zakonnicą.
CZYTAJ DALEJ

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Rozmowa z Ojcem: Trzecia niedziela zwykła

2026-01-24 10:24

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

Karol Porwich/Niedziela

Abp Wacław Depo

Abp Wacław Depo

Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję