Lidia Dudkiewicz: - „Nie niszcz moich kół” - tak miał powiedzieć najwybitniejszy matematyk starożytności - Archimedes (287-212), kiedy żołnierz rzymski brutalnie deptał kreślone przez uczonego figury geometryczne.

Br. Stanisław Rybicki FSC: - Oto klasyczny przykład konfrontacji cywilizacji i barbarzyństwa. Dzieła tego uczonego, dotyczące geometrii, mechaniki, optyki itd., miały charakter odkrywczy. Oto argument do naszej refleksji nad budowaniem autentycznych dóbr cywilizacyjnych blisko i daleko. Dynamiczne ujęcie cywilizacji zakłada nieustanny proces rozwoju wiedzy ludzkiej, kontrolę człowieka nad naturą przez udoskonalanie form życia społecznego i kulturowego. Tak rozumiana kultura stanowi całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości - jest to wynik twórczej działalności człowieka oraz zespół wartości, norm i zasad obowiązujących w danej zbiorowości. W zakres kultury wchodzą nauka, sztuka, filozofia, moralność, tradycja i pogłębione życie duchowe. Ważnym elementem kultury jest aktywność poznawcza, obejmująca nauki przyrodnicze, humanistyczne i filozoficzne, mające na celu poznanie prawdy i dobra.

- Jesteśmy świadkami różnorodnych cywilizacji i kultur albo ich braku.

- Bardzo różnorodny jest stan nauczania i wychowywania, względnie autoedukacji.
Wychowywanie powinno stawać się samowychowywaniem: heteroedukacja winna przechodzić do autoedukacji. Bogdan Suchodolski, filozof i pedagog, tak tę myśl formułuje: „Człowiek wychowuje się dzięki temu, iż w swój świat podmiotowy przejmuje treści przedmiotowego świata cywilizacji (względnie kultury) ludzkiej, dzięki temu, że swe przedmiotowe przeżycia wyraża w obiektywnych kształtach, dzięki temu, iż uczestniczy w działaniach rozwijających ów obiektywny świat cywilizacji”.
Tak więc kształcenie to proces pedagogiczny składający się z nauczania i uczenia się... Kształcenie umożliwia człowiekowi poznawanie świata przyrody, społeczeństwa, wytworów kultury i cywilizacji, formowanie się światopoglądu. Zasady kształcenia to: ciągłość, systematyczność, stopniowanie wymagań. Celem kształcenia i wychowania jest pomóc człowiekowi w samorealizacji, w formacji własnej osobowości, w dynamicznym rozwoju, w trakcie którego staje się on zdolny do właściwego osądu moralnego, by móc chłonąć duchowe dziedzictwo narodu i kultury, do której należy.