Obchody 65. rocznicy męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana Kolbego odbyły się 14 sierpnia w Oświęcimiu. Ich głównym punktem była Msza św. koncelebrowana przez metropolitę krakowskiego kard. Stanisława Dziwisza tuż przy bloku 11. byłego niemieckiego obozu Auschwitz, w którym Niemcy zgładzili o. Maksymiliana Kolbego. Bp Tadeusz Rakoczy - ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej powiedział w kazaniu, że „nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie oddaje za przyjaciół”. Podkreślił, że obecnie do nas należy budowanie świata opartego na Dekalogu i na przykazaniu miłości: „Gdyby człowiek zrozumiał przykazanie miłości, nie byłoby Auschwitz, Majdanka, Dachau, Gułagu, Katynia, Kosowa czy innych zapalnych ognisk nienawiści” - mówił.
Kard. Dziwisz na zakończenie Mszy św. przywołał pamiętne słowa biskupów polskich skierowane do Episkopatu Niemiec: „Przebaczamy i prosimy o przebaczenie”. „Powiem dziś tylko pierwszą część: Przebaczamy! Ale chcemy pamiętać o męczeństwie. Modlić, by to, co tu się dokonało, nie miało miejsca na świecie” - powiedział Metropolita Krakowski.
Z pewnością większości kojarzy się przede wszystkim z obozowym pasiakiem i oddaniem życia za współwięźnia, jednak jego męczeńską śmierć poprzedziło wiele lat równie heroicznej walki, aby zdobyć cały świat dla Chrystusa przez Niepokalaną
Święty urodził się 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli. Na chrzcie otrzymał imię Rajmund. Rodzice byli przesiąknięci duchem katolickim i polskim. Należeli do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Od najwcześniejszych lat Rajmund wyróżniał się szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej. Gdy miał ok. 12 lat objawiła mu się Najświętsza Maryja Panna. Tak relacjonował to wydarzenie swojej mamie Mariannie: „Matka Boża pokazała mi się, trzymając dwie korony: jedną białą, a drugą czerwoną. Z miłością na mnie patrzała i spytała, czy chcę te korony? Biała znaczy, że wytrwam w czystości, a czerwona, że będę męczennikiem. Odpowiedziałem, że chcę. Wówczas Matka Boża mile na mnie spojrzała i zniknęła”.
Włoska diecezja Cremony odwołała tradycyjną procesję na rzece Pad w uroczystość Wniebowzięcia NMP. Najdłuższa rzeka Włoch ma krytycznie niski poziom wody, odsłonięte są piaszczyste i żwirowe brzegi. Znana procesja łodzią nie jest zatem możliwa.
Przy wystarczającym poziomie wody uroczysta procesja odbywa się corocznie 15 sierpnia. Po Mszy św. w katedrze w Cremonie, figura Matki Bożej z Brancere jest niesiona do rzeki. Jest uważana za królową i patronkę Padu. Stamtąd podróżuje statkiem, w asyście licznych łodzi, do Brancere, towarzyszą jej modlitwy i błogosławieństwa. W miejscu docelowym wspomina się ludzi, którzy stracili życie w rzece lub w powodzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
