Ponad dziesięć tysięcy pielgrzymów z Polski oraz z innych krajów na świecie - zwłaszcza Włochów, Niemców, Amerykanów, a także Węgrów, Słowaków i Ukraińców uczestniczyło we Mszy św. w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach 2 kwietnia, w pierwszą rocznicę śmierci Jana Pawła II. Z tym miejscem Ojciec Święty był związany od wczesnej młodości. Przychodził tu jako robotnik Solvayu, powracał po wojnie jako biskup, kardynał i jako papież. Tu też zawierzył ludzkość Bożemu Miłosierdziu, rozniecając na cały świat iskrę miłosiernej miłości Boga.
Mszy św. przewodniczył nuncjusz apostolski abp Józef Kowalczyk, a homilię wygłosił metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz. W uroczystości uczestniczyli również kardynałowie Franciszek Macharski i Stanisław Nagy. Obecni byli: prezydent Lech Kaczyński wraz z małżonką, premier Kazimierz Marcinkiewicz oraz wiele znanych osobistości ze świata polityki, dyplomacji, kultury, zarówno z Polski, jak i z zagranicy.
Witając zebranych, kard. Dziwisz podkreślił, że gdy Jan Paweł II odchodził do Domu Ojca, świat jakby zatrzymał się w biegu, „by niczego nie uronić, a wszystko zachować w pamięci i sercu. W tych doniosłych chwilach wyzwoliła się niezwykła jedność i równocześnie wdzięczność Bogu Wszechmogącemu za sługę Bożego Jana Pawła II. To On przyczynił się do zasadniczej przemiany świata i dlatego historia nazwała Go już Wielkim”.
Podczas homilii kard. Dziwisz ze wzruszeniem odczytał fragmenty Testamentu Jana Pawła II. Przed końcowym błogosławieństwem przekazał przedstawicielom różnych grup wiernych „Ogień Miłosierdzia”, pochodzący z łagiewnickiej kaplicy Wieczystej Adoracji. Zapalony przez Jana Pawła II w Jego prywatnej kaplicy w Watykanie 16 grudnia 2003 r. i przywieziony do Krakowa przez kustosza sanktuarium bp. Jana Zająca, pali się tu nieustannie.
Obrzęd przekazania „Ognia Miłosierdzia” z Łagiewnik jest także przewidziany w programie spotkania młodzieży z Benedyktem XVI na krakowskich Błoniach w czasie majowej pielgrzymki Papieża do Polski.
Na zakończenie Mszy św. przemówił abp Kowalczyk, który podzielił się świadectwami będącymi dowodami świętości Jana Pawła II.
Bł. Stefan Wincenty Frelichowski, prezbiter
i męczennik
Przez całe życie, także w kapłaństwie, był wierny ideałom harcerstwa. Niósł pomoc innym do końca. Zmarł na tyfus w obozie koncentracyjnym Dachau.
Błogosławiony Stefan Wincenty Frelichowski już w latach szkolnych związał się z harcerstwem. Działał w 24. Pomorskiej Drużynie Harcerskiej im. Zawiszy Czarnego, do której wstąpił w marcu 1927 r. Jako uczeń męskiego Gimnazjum Humanistycznego w Chełmży należał też do Sodalicji Mariańskiej i w 1930 r. został jej prezesem. Kiedy zdecydował się wstąpić na drogę kapłaństwa, tak to uzasadnił: „Wiem, że to najlepsza droga. Ufam, że Jezus mi dopomoże, bo dla Niego ta ofiara. Wiem, że niegodny jej jestem, ale chcę być kapłanem wedle Serca Bożego. Tylko takim. Innym nie”. Jeszcze jako diakon został kapelanem i sekretarzem bp. Stanisława Okoniewskiego. Święcenia kapłańskie otrzymał 14 marca 1937 r. Pracował jako wikariusz w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Toruniu. Angażował się szczególnie w pracę z dziećmi, prowadził apostolstwo chorych, pełnił również funkcję kapelana Chorągwi Pomorskiej ZHP i redaktora Wiadomości Kościelnych.
Były proboszcz parafii św. Maksymiliana w Ciścu, budowniczy „kościoła jednej doby”, 84-letni ks. Władysław Nowobilski, rodem z Białki Tatrzańskiej, oraz liczne grono górali w strojach regionalnych wzięli udział w 41. Otwartych Zawodach Narciarskich o Puchar Przechodni Związku Podhalan. Wydarzenie odbyło się 22 lutego 2026 r. na stoku „Na Zadziale” w Nowym Targu. Zanim rozpoczęto sportową rywalizację, uczestnicy zgromadzili się na polowej Mszy św., której przewodniczył ks. Nowobilski.
Kapłan był także jednym z zawodników. Podkreślał wdzięczność Bogu za możliwość ponownego startu na nartach, mimo wieku. Silną grupę stanowili górale z Nowego Targu. Wystartowali m.in. Andrzej Rajski i Danuta Rajska-Hajnos, którzy z humorem komentowali swoje szanse w poszczególnych kategoriach wiekowych. Z kolei emerytowany kapitan PLL LOT Józef Wójtowicz żartował, że zamienił stery boeinga na narciarskie kijki. Wsparcie dla zawodników zapewniała grupa kibiców z góralskimi dzwonkami. Uczestnicy mogli skosztować regionalnych potraw, m.in. moskoli oraz chleba ze smalcem.
Wielki Post to czas pokuty i nawrócenia, w którym także muzyka podlega wyraźnym zasadom i wewnętrznej dyscyplinie. O znaczeniu ciszy, milknącym „Alleluja” oraz o tym, jak dobierać repertuar w tym okresie roku liturgicznego, rozmawiamy z ks. dr. Grzegorzem Lenartem, duszpasterzem muzyków kościelnych Archidiecezji Krakowskiej i przewodniczącym Archidiecezjalnej Komisji Muzyki Kościelnej.
Czym Wielki Post różni się od innych okresów liturgicznych pod względem muzyki? Czy jego wyjątkowy charakter przekłada się na sposób, w jaki Kościół kształtuje muzykę w tym czasie?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
