Na przełomie XIX/XX wieku w związku z gwałtownym rozwojem przemysłu węglowego i hutniczego na terenie Zagłębia Dąbrowskiego nastąpił poważny wzrost zaludnienia. Doszło wówczas do rozbudowy wielu zagłębiowskich miast. A skoro przybywało wiernych budowano nowe świątynie. Na fali tych zdarzeń wybudowano także kaplicę w Łagiszy.

"Pierwsza myśl o budowie kościoła padała najprawdopodobniej na kwietniowym zebraniu rolników w 1907 roku, a kilka miesięcy później podnieśli ją pod dyskusję miejscowi robotnicy", przypomina historię ks. kan. Eugeniusz Stępień, obecny proboszcz parafii w Łagiszy. Na podstawie uchwał podjętych na tych zebraniach rok później odbyło się pierwsze posiedzenie członków komisji mającej zająć się budową kaplicy. Na drugim spotkaniu komisja postanowiła przekształcić się w "Komitet Budowy Kaplicy w Łagiszy". Prace te były na tyle zaawansowane, że w czerwcu 1909 roku wybudowanie fundamentów kaplicy powierzono prywatnemu przedsiębiorcy Klimie. "Ciekawostką jest, dodaje ks. Stępień, że aby pozyskać środki na budowę kaplicy robotnicy kopalni "Antoni" zgodzili się płacić miesięczną składkę w wysokości 1 % zarobków". Jednak budowa nie trwała długo. Dwa lata po podjęciu decyzji o wykonaniu fundamentów postanowiono wstrzymać prace. Pieniądze zebrane na budowę postanowiono ulokować w kasie Domu Handlowego C. G. Schoena. Prze okres I wojny światowej w sprawie budowy kaplicy nic się nie działo. W 1917 roku zrodziło się kolejne wahanie czy budować kaplicę w Łagiszy. Pojawił się nawet pomysł by materiał zgromadzony na świątynie sprzedać. Na szczęście nie doszło do tego. Prezes Komitetu Budowy Kaplicy Gustaw Norman wszczął energiczne starania u władz celem zatwierdzenia planu budowy kaplicy oraz uzyskania pozwolenia na rozpoczęcie robót. Ale jego starania okazały się być niewystarczające.

"Kolejny etap zmagań przy budowie świątyni w Łagiszy otwarł się w listopadzie 1923 roku, kiedy to powołano nowy zarząd "Komitetu Budowy Kaplicy". I ten zarząd doprowadził sprawę do końca", wyjaśnia Ksiądz Proboszcz. Prace budowlane rozpoczęto 26 sierpnia 1924 roku. Pierwotnie projektantem kaplicy był znany architekt Stefan Pomianowski. Do dziś w Zagłębiu stoi kilka okazałych świątyń jego autorstwa. Projekt Pomanowskiego nie został jednak zrealizowany. Autorem drugiego projektu, już tym razem wykonanego, był architekt Ludwik Kamiński z Będzina. Kaplica została wybudowana z cegły, pokryta dachówką, wsparta ukośnymi skarpami. Pośrodku dachu umiejscowiono barokową wieżyczkę. Kościółek składał się z małego prezbiterium i nawy. Przy drzwiach wejściowych wybudowano malutką kruchtę, a nad nią chór. Sufit po obu stronach miał kształt łuku i oparty został na 4 żelaznych filarach. Posadzkę wykonano z terakoty. Światło do świątyni wpadało przez 3 pary okien. Kościółek posiadał ciekawą malaturę na suficie namalowano postaci św. Teofila, św. Czesława, św. Salomeę i św. Bronisława. Dębowy, ołtarz główny i boczne wykonał miejscowy stolarz pan Gorzędowski. Przy ołtarzu Matki Bożej Różańcowej ustawiono ambonę, a bliżej chóru stałą rzeźbiona chrzcielnica. Ale na cóż budować kaplicę skoro ludzie nie wiedzieliby kiedy są nabożeństwa. Dlatego obok wybudowano drewnianą dzwonnicę.

Świątynia służyła do połowy lat 40- tych ubiegłego wieku. W 1946 roku biskup częstochowski Teodor Kubina poświęcił nową, obszerną świątynię, wybudowaną już stylu nowoczesnym. Stara świątynia została zaadoptowana na kaplicę przedpogrzebowa i służy do dziś mieszkańcom Łagiszy.