Szeroko dyskutowane przez środki masowego przekazu tragiczne wydarzenia minionego lata postawiły w centrum uwagi społeczeństwa francuskiego problem przemocy w małżeństwie. Zabierając
głos w tej kwestii, Komisja Społeczna Episkopatu Francji opublikowała książkę Les violences envers les femmes (Przemoc wobec kobiet). Jest ona owocem wielomiesięcznej współpracy z Ogólną
Akcją Katolicką Żeńską i ruchem „Nid” („Gniazdo” -- chrześcijański ruch zwalczania prostytucji). Współautorami książki są m.in.: ks. Tony Anatrella - psychoanalityk,
prof. Pierre Debergé - wykładowca Pisma Świętego na Uniwersytecie katolickim w Tuluzie i Véronique Margaron - profesor etyki na Uniwersytecie w Angers. Swymi
doświadczeniami w dziedzinie walki z przemocą dzielą się madame Monnier - współzałożycielka krajowego telefonu zaufania oraz Bernard Lemettre - prezes ruchu „Nid”.
Przez tę publikację biskupi pragną przyczynić się do przerwania milczenia, do ujawnienia tak często skrywanych aktów przemocy, do ukazania, jak głęboko ranią one ludzi w ich intymności,
prowadząc nieraz do okaleczenia osobowości. Biskupi apelują do „wszystkich chrześcijan i ludzi dobrej woli, aby byli świadomi okropności tych aktów i dążyli do przywrócenia
cierpiącym ich godności, ich tożsamości, ich wolności”. Wyrażają oni swą pełną solidarność z kobietami - ofiarami przemocy w każdej postaci. Biskupi zwracają się także
do władz rządowych oraz do wychowawców z apelem o właściwe wychowanie seksualne.
„Jak długo jeszcze nasze społeczeństwo będzie znosić te niezliczone akty przemocy? Jak długo ich ofiary będą zdane na samotne cierpienie, skazane na milczenie, ograbione z własnego
pragnienia życia? Dlaczego kobiety prawie zawsze są wystawione na te upokorzenia? Czyżby ich odporność na ból była większa aniżeli mężczyzn, którzy są skłonni do nadużywania swojej siły? - pytają
biskupi. - W dzisiejszej Francji mniej ryzykowne jest bicie swojej żony niż bicie własnego psa. Takie uwagi nasuwają się, gdy stwierdzamy, że w ramach amnestii po wyborach
prezydenckich roku 2000 anulowano wyroki za stosowanie przemocy w małżeństwie, natomiast nie wyeliminowano kar za okrucieństwo wobec zwierząt” (www.cef.fr).
Bł. ks. Markiewicz jest patronem roku duszpasterskiego w archidiecezji
Bł. ks. Bronisław Markiewicz - duchowy orędownik i przewodnik.
Błogosławiony ks. Bronisław Markiewicz urodził się 13 lipca 1842 r. w Pruchniku. W przemyskim seminarium przygotowywał się do kapłaństwa i wpatrywał w Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Ksiądz Markiewicz przez całe swoje życie zachęcał wiernych, dzieci i młodzież, do uczestnictwa we Mszy św., do częstego, nawet codziennego przyjmowania Komunii św. oraz do adoracji Najświętszego Sakramentu. Starał się kształtować w ich sercach cześć i miłość dla Jezusa Eucharystycznego. Pisał: „Pan Jezus w Najświętszym Sakramencie zasługuje na cześć najgłębszą i na uwielbienie największe, bo jest Stworzycielem, Panem i Zbawcą naszym, bo umiłował nas miłością najtkliwszą i nieskończoną...”. W zapiskach życia wewnętrznego ks. Bronisław Markiewicz zanotował: „Najwyższa czynność moja Msza św.: już większej godności na świecie nie osiągnę ani nawet w niebie... Biada temu kapłanowi, który sobie cokolwiek innego wyżej ceni...; Msza św. centrum życia mego”. W grudniu 1911 r. ks. Markiewicz ciężko zachorował. Zmarł 29 stycznia 1912 r. w otoczeniu swoich najbliższych współpracowników i wychowanków. Data i miejsce jego beatyfikacji, 19 czerwca 2005 r. w Warszawie, zbiegły się z uroczystą Mszą św. wieńczącą obchody Krajowego Kongresu Eucharystycznego.
Godność ludzka, sztuka, życie, migranci, osoby starsze, młodzi, sztuczna inteligencja - to niektóre z tematów, które Ojciec Święty powierzył modlitwie wiernych na kolejny rok w ramach Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy.
Każda intencja odnosi się do konkretnych wyzwań stojących przed Kościołem i światem. Modlitwa w tych intencjach jest formą duchowego zaangażowania w łączności z Ojcem Świętym oraz zachętą do podejmowania odpowiedzialnych postaw w życiu osobistym i społecznym.
W latach 1992-2024 około 700 duchownych, w tym 16 biskupów, z Kościoła anglikańskiego w Wielkiej Brytanii przeszło do Kościoła katolickiego. Wynika to z danych zebranych i opracowanych przez i Ośrodek Benedykta XVI na St Mary’s Twickenham University w Londynie na zlecenie działającego od 1896 roku Stowarzyszenia św. Barnaby, zajmującego się pomocą duszpasterską, prawną i finansową dla duchownych i osób konsekrowanych z innych wyznań chrześcijańskich, którzy chcą stać się katolikami.
Spośród około 700 anglikańskich duchownych - konwertytów na katolicyzm, 486 zostało katolickimi kapłanami, a 5 diakonami stałymi. 69 proc. zostało wyświęconych dla diecezji w Anglii i Walii, pozostali dla diecezji na świecie lub w zgromadzeniach zakonnych, do których wstąpili. Nieliczne przypadki powrotu do Kościoła anglikańskiego miały miejsce głównie w latach 90. XX wieku.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.