16 października odbędzie się w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uroczysta promocja albumu pt. …ze sztambucha do sztambucha…, który ukaże się nakładem Wydawnictwa KUL -
wydawcy Przekroczyć próg nadziei.
Album pt. …ze sztambucha do sztambucha… poświęcony jest chwilom, które Jan Paweł II jako profesor spędził w naszym środowisku akademickim i na „Katedrze
w Rzymie”.
Chcemy, by to przedsięwzięcie było prestiżowym wydarzeniem w roku Jubileuszu Pontyfikatu Jana Pawła II.
W październiku 1978 r. na frontonie gmachu uczelni umieszczono napis: „Nasz Profesor Papieżem”, który komunikował Lublinowi i światu, że profesor Katolickiego Uniwersytetu
Lubelskiego - kard. Karol Wojtyła został papieżem.
Dziś - po 25 latach od tamtej chwili - władze i pracownicy naszej Uczelni pragną jednym przypomnieć, innym ukazać te wciąż żywe i pełne radości związki Uniwersytetu
ze swym umiłowanym Mistrzem.
Nadzwyczajność tej publikacji wynika stąd, że powstaje ona na wyraźne życzenie Ojca Świętego, wypowiedziane na dziedzińcu Uniwersytetu 9 czerwca 1987 r.:
„Zostawię wam przynajmniej jedną myśl bardzo osobistą. Można by powiedzieć - prawie ze sztambucha.... Jest to myśl o papieżu. Jest on bardzo dziwną istotą, jedną
z najbardziej na świecie popędzanych istot. Wciąż go poganiają, wciąż mówią: jesteś za późno. Tak się już przyzwyczaili do mówienia wciąż, że Kościół się spóźnia… W każdym
razie próbuję zachować równowagę ducha wśród tych wszystkich zapóźnień zawodowych. Pragnę jakoś dociągnąć. Między innymi także w tym celu przyszedłem dzisiaj do KUL-u, ażeby tutaj doznać odmłodzenia,
odmłodzenia ducha. To ze sztambucha do sztambucha, ze sztambucha papieża, którego notabene nie piszę, do sztambucha KUL-u, który Wy może zapiszecie”.
Patronat nad albumem objęli: Kanclerz Wielki KUL - abp Józef Życiński, rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego - ks. prof. Andrzej Szostek, kierownik Instytutu Jana Pawła II
- ks. prof. Tadeusz Styczeń oraz prof. Jerzy Gałkowski - najbliżsi współpracownicy ks. prof. Karola Wojtyły - wierni przyjaciele Jego Świątobliwości.
Końcowy odcinek Micheasza jest modlitwą ludu po doświadczeniu rozproszenia. Wspólnota woła: „Paś lud Twój laską Twoją”. Laska pasterska oznacza prowadzenie, obronę oraz drogę przez teren niepewny. Baszan i Gilead przywołują pamięć ziem żyznych, bogatych w pastwiska. Lud prosi więc o powrót do pokoju, o chleb dla trzody, o życie wolne od ucisku. Werset o dniach wyjścia z Egiptu otwiera wielką pamięć Izraela. Ten sam Bóg, który niegdyś wyprowadził lud z domu niewoli, może znów okazać swe dzieła. Modlitwa nie szuka niezwykłości dla zdumienia. Prosi o działanie Boga, które wyrywa z zamknięcia i otwiera drogę. Szczytem perykopy jest pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty?”. Słychać tu echo samego imienia Micheasza. Prorok całym swoim przesłaniem prowadzi do tej odpowiedzi. Bóg Izraela przebacza w sposób rzeczywisty. „Dźwiga winę” swego ludu. Hebrajski zwrot wskazuje na zdjęcie ciężaru, który przygniata sumienie. Bóg nie zatrzymuje wzroku na oskarżeniu. Pochyla się nad „Resztą swego dziedzictwa”. To słowo ma wielką wagę. Nawet po sądzie pozostaje lud, którego Pan nie wyrzeka się. Dalej pojawiają się dwa słowa przymierza: ḥesed oraz ’ĕmet. Pierwsze mówi o wiernej miłości. Drugie o trwałości, niezawodności oraz prawdzie Boga. Obraz wrzucenia grzechów w głębokości morza przywołuje pamięć o Egipcie. Dawni ciemięzcy zginęli w wodach. Teraz w głębinę schodzi sama wina. Bóg nie tylko wyprowadza z zewnętrznej niewoli. Wyprowadza także z tego, co niszczy człowieka od środka. Ostatni werset wraca do Abrahama oraz Jakuba. Miłosierdzie nie jest nowym pomysłem Boga. Jest wiernością dawnej przysiędze. Dobra nowina tej modlitwy jest bardzo wielka. Pan pozostaje wierny nawet wtedy, gdy lud musi uczyć się wracać do Niego od początku.
Wtorek, 21 lipca. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Wawrzyńca z Brindisi, prezbitera i doktora Kościoła albo wspomnienie św. Apolinarego, biskupa i męczennika.
Biskupi Anglii i Walii podjęli decyzję o zawierzeniu kraju Najświętszemu Sercu Chrystusa. Inicjatywa wyszła od zwykłej parafianki - podaje Vatican News.
Z propozycją wystąpiła Sarah Scott, zwyczajna parafianka, która napisała list do kilku biskupów z prośbą o formalne zawierzenie Anglii i Walii Jezusowemu Sercu. Swoją inicjatywę wsparła petycją, w której m.in. napisała: „My, wierni, odczuwamy głębokie wezwanie, by powrócić do źródła wszelkiej miłości i miłosierdzia. Nasze narody mają bogatą historię wiary, jednak dziś wielu ludzi czuje się zagubionych. Wierzymy, że poprzez formalne powierzenie naszych krajów, rodzin i naszej przyszłości Sercu Chrystusa, może rozpocząć się prawdziwa, duchowa odnowa. W czasach lęku i podziałów potrzebujemy tego «gorejącego ogniska miłości», aby uzdrawiało nasze wspólnoty i prowadziło naszych przywódców”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
