Reklama

Jacy są kandydaci do kapłaństwa?

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ks. Krzysztof Pawlina - biblista i pastoralista, od 1997 r. rektor Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie - opublikował książkę pt. Kandydaci do kapłaństwa trzeciego tysiąclecia. Obszerna naukowa praca oparta na badaniach ankietowych, przeprowadzonych wśród osób wstępujących do seminariów duchownych, stawia pytanie o profil młodego Polaka po jedenastu latach wolności. O to, czym jest Kościół dla tych, którzy chcą w nim służyć, jak rozumieją oni jego istotę, czy zdaniem przyszłych duchownych Kościół będzie w przyszłości bardziej potrzebny ludziom niż dotychczas, czy też będzie tracił na znaczeniu. Jakby przy okazji - ks. prof. Pawlina odpowiada też na pytanie, czy w Polsce powtórzy się schemat zachodniej dechrystianizacji. Można przypomnieć, że wielu socjologów po 1989 r. ostrzegało, że za kilka lat w katolickiej Polsce będą puste kościoły, a fenomen licznych powołań szybko przeminie, ponieważ młodzi ludzie zobaczą inne perspektywy życia.
Po okresie tzw. transformacji ustrojowej te przewidywania nie sprawdziły się. Seminaria duchowne nie opustoszały, mimo że o współczesnej młodzieży nie mówi się i nie pisze najlepiej, i jest tak nie bez powodu. Wielu bowiem wydaje się, że bez Boga można żyć. Skąd zatem u młodego pokolenia myśl o kapłaństwie, jeśli obserwujemy dzisiaj kryzys rodziny?
Nie sposób omówić w tej recenzji wyników przeprowadzonej ankiety, pragniemy jedynie zasygnalizować zawartość książki, której walorem jest pytanie o przyszłość. O to, jacy będą księża w nowej Polsce, gdy już nie trzeba walczyć z komunizmem, jaką wizję kapłaństwa i Kościoła mają młodzi ludzie w momencie wstąpienia do seminarium, jak widzą swoją rolę jako księdza. Badaniami objęto kandydatów wstępujących do seminariów diecezjalnych w 2000 r. Ich liczba oscyluje od wielu już lat wokół tysiąca. Ks. prof. Pawlina zebrał materiał ze wszystkich wyższych seminariów w Polsce. Można dodać, że są to pierwsze w historii badania socjologiczne, jakim poddano w Polsce kandydatów do kapłaństwa. W sumie w badaniu uzyskano 925 odpowiedzi.
Publikacja ks. Krzysztofa Pawliny przedstawia wyniki przeprowadzonej ankiety. Wyniki socjologicznych analiz poprzedza rozdział wprowadzający w zagadnienie formacji kandydatów do kapłaństwa. Dotyczy on sposobu kształcenia i metod formacyjnych stosowanych w seminariach duchownych. Analizie została poddana także dynamika powołań kapłańskich po II wojnie światowej. W drugim rozdziale rozpoczyna się prezentacja wyników badań ankietowych seminarzystów. Na początek zostały podane podstawowe informacje o badanej zbiorowości kandydatów do kapłaństwa. Kolejne rozdziały prezentują różne aspekty życia i postaw kandydatów do kapłaństwa - ich zainteresowania, lektury, stan wiedzy ogólnej i poziom wiedzy religijnej, z jakim przyszli do seminarium. Następny rozdział omawia poziom wiary kandydatów do kapłaństwa, odniesienie do wartości podstawowych i społeczno-narodowych, a także opisuje uwarunkowania ich powołania.
Według ks. Pawliny, przeciętny młody człowiek wstępujący do seminarium ma 20 lat, o kapłaństwie zaczął poważnie myśleć cztery lata wcześniej. Ze zrozumieniem i poparciem odnosili się do jego decyzji najczęściej matka i proboszcz, natomiast przeciwni w większości byli koledzy i nauczyciele, jednak ich opinia nie miała dużego wpływu na ostateczną decyzję. Pochodzi on najczęściej z miasta, z rodziny średnio zamożnej, z obojgiem rodziców, jest najstarszy spośród rodzeństwa. Ma za sobą długi staż ministrancki, zwykle też uczestniczył w jednym z ruchów religijnych. Na kapłaństwo zdecydował się, bo pragnie służyć Bogu i ludziom, chce też na tej drodze osiągnąć świętość. Uznaje wiarę za jedyną wartość nadającą sens życiu. Traktuje ją nie jako teorię czy tradycję, lecz jako pomoc w rozwiązywaniu konkretnych życiowych problemów. Swe życie naraziłby dla ratowania życia człowieka, w obronie religii lub Ojczyzny. Podobnie jak większość młodych ludzi - lubi słuchać muzyki, interesuje się sportem i turystyką, chodzi do kina, posługuje się komputerem i korzysta z Internetu.
Jakie będzie nowe pokolenie duchownych w wolnej już Polsce? Czy przejmą tradycje swoich poprzedników? Wszystkich zainteresowanych odpowiedziami na te i wiele innych pytań odsyłamy do lektury omawianej książki.

Ks. Krzysztof Pawlina, "Kandydaci do kapłaństwa trzeciego tysiąclecia", Warszawa 2002, Wyd. Sióstr Loretanek, ul. Żeligowskiego 16/20, 04-476 Warszawa, tel. (0-22) 673-46-93.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Za klasztorną furtą benedyktynek sakramentek

2026-02-02 08:27

Archiwum sióstr

Wspólnota sióstr we Wrocławiu-Pawłowicach

Wspólnota sióstr we Wrocławiu-Pawłowicach

Mniszki Benedyktynki od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu są wspólnotą wywodzącą się z rodziny Zakonów Benedyktyńskich, założonej w VI wieku przez św. Benedykta z Nursji.

Instytut powstał we Francji w XVII wieku i jest gałęzią kontemplacyjną, klauzurową, o charakterze wynagradzającym. Założycielka Matka Mechtylda od Najświętszego Sakramentu (Katarzyna de Bar), przejęta zniewagami, jakich dopuszczano się wobec Najświętszego Sakramentu, poczuła pragnienie utworzenia klasztoru mniszek, oddanych nieustającej adoracji i wynagradzaniu.
CZYTAJ DALEJ

Święto Ofiarowania Pańskiego

Niedziela podlaska 5/2003

2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".

Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione Domini - Ofiarowanie Pańskie. Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23). Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
CZYTAJ DALEJ

Klocki LEGO i misje? W Lyonie międzypokoleniowym językiem o jedności

2026-02-02 15:41

[ TEMATY ]

misje

Francja

LEGO

Lyon

©Oeuvres Pontificales Missionnaires France/Vatican Media

Do Lyonu trafia wystawa „Kierunek Azja, podróż misyjna z klockami LEGO” przygotowana przez Missions Étrangères de Paris (MEP), czyli Towarzystwo Misji Zagranicznych z Paryża. Wystawa będzie dostępna w Lyonie od 4 lutego do 29 czerwca 2026 roku i zostanie zorganizowana w Maison de Lorette.

Należąca do francuskich Papieskich Dzieł Misyjnych, Maison de Lorette nie tylko przechowuje historię i duchowość bł. Pauliny Jaricot - założycielki Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary, która urodziła się tam w 1799 roku - ale jest także „siedzibą główną” francuskich PDM.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję