Ustanowienia święta Miłosierdzia Bożego życzył sobie sam Chrystus. Jak wynika z notatek Dzienniczka s. Faustyny, mówił do niej o tym kilkanaście razy. Powiedział m.in.: "Pragnę, aby było święto Miłosierdzia. Chcę, aby ten obraz... był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy; ta niedziela ma być świętem Miłosierdzia" (Dz. 47-49) . "Pragnę, aby święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla grzeszników. W tym dniu otwarte są wszelkie upusty Boże, przez które płyną łaski..., wylewam całe morze łask na dusze, które zbliżą się do źródła Miłosierdzia Mojego" ( Dz. 699).
Z przeżywaniem święta Miłosierdzia związał Pan Jezus niezwykłe przywileje. Obiecał bowiem, że jeśli w tym dniu ktoś odbędzie spowiedź (może to uczynić wcześniej) i przyjmie Komunię św. w dniu święta - dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. Jednoczesne darowanie win i kar jest łaską wyjątkową i czymś większym niż odpust zupełny ( polegający na darowaniu kar, lecz nie będący nigdy odpuszczeniem win).
Święto Miłości Miłosiernej w pierwszą niedzielę po Wielkanocy obchodzono w Polsce lokalnie w wielu ośrodkach kultu Miłosiernego Chrystusa od 1944 r. Za zezwoleniem władzy duchownej w archidiecezji krakowskiej i białostockiej święci się tę uroczystość od 1985 r., w archidiecezji częstochowskiej - od 1986 r.; a w całym Kościele polskim - od 1995 r.
W dniu kanonizacji s. Faustyny - 30 kwietnia 2000 r. Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił święto Miłosierdzia, które przypada zawsze w pierwszą niedzielę po Wielkanocy - jako obowiązujące w całym Kościele powszechnym. W tym roku wypada 7 kwietnia