Konferencja Episkopatu Polski, kierując do wiernych specjalny list na ten dzień, podkreśla, że chociaż „życie konsekrowane nie jest drogą wspólną dla wszystkich chrześcijan, to stanowi szczególną formę życia chrześcijańskiego. Bez niego Kościół nie byłby w pełni sobą, a radykalizm powołania chrześcijańskiego nie byłby w pełni widoczny”. Siostry i bracia przynależący do różnych zakonów i zgromadzeń kontemplacyjnych oraz czynnych, członkinie i członkowie instytutów świeckich, jak również osoby konsekrowane należące do stanu dziewic i stanu wdów, dla współczesnego świata są znakiem wielkiej miłości Boga. Podążając drogą czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, całkowicie zanurzeni w Bogu, są w pełni dyspozycyjni dla świata przez codzienną modlitwę i pracę w szkołach, szpitalach, parafiach, instytucjach. Wiedzą o tym szczególnie ci, którzy na co dzień korzystają z bogactwa ich posług: od modlitwy przed Najświętszym Sakramentem, przez sale lekcyjne i szpitalne, domy dziecka i pomocy społecznej, hospicja i kościoły na całej ziemi. Święto Ofiarowania Pańskiego jest zatem dniem szczególnej wdzięczności za tych, którzy ubogacają Kościół świadectwem życia konsekrowanego oraz dobrem, jakie dokonuje się dzięki ich modlitwie, apostolskiej i charytatywnej pracy. „Życie konsekrowane i troska o jego rozwój są sprawą całego Kościoła. Jeśli chcemy, by kolejne kobiety i kolejni mężczyźni wielkodusznie i całkowicie powierzali się Panu Bogu i tylko w Nim składali całą swoją ufność, to - jako chrześcijanie - nie możemy ani ich samych, ani ich powołania zostawić bez modlitewnego, duchowego i materialnego wsparcia” - podkreślają biskupi.
Msza św., do udziału w której zaproszeni są wszyscy wierni, dla osób życia konsekrowanego będzie szczególną okazją do odnowienia ślubów zakonnych. Słowa składanej przysięgi podążania drogą rad ewangelicznych wypowiadane są m.in. z okazji jubileuszów. Z okazji 25-lecia wieczystej profesji, s. Michalina i s. Sylwana ze Zgromadzenia Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego mówiły: „Oddaję się całym sercem Tobie, abym w naszej rodzinie zakonnej mogła dążyć do doskonałej miłości, służąc bliźnim za przykładem Jezusa Chrystusa”. - Ci, którzy usłyszeli głos powołania i poszli drogą naśladowania Chrystusa, niepodzielnym sercem służą Bogu i Jego dziełu; idąc drogą rad ewangelicznych, okazują miłość Bogu i ludziom - mówił podczas srebrnego jubileuszu bp Artur Miziński. - Różnorodność form życia konsekrowanego ciągle przynosi obfite owoce w życiu Kościoła, dlatego tak ważne jest, aby wciąż znajdowali się ludzie, którzy wezwani przez Boga do podążania tą piękną, ale wymagającą drogą, będą całym swoim życiem świadczyć o Bogu i prowadzić innych do Źródła - podkreślał Pasterz. Zdaniem ks. Biskupa, we współczesnym świecie potrzeba wiele modlitwy, ale też odwagi i wsparcia ze strony najbliższych, by ci, którzy otrzymali bezcenny dar powołania, sprostali pokładanych w nim nadziejom. - Kto zachwycił się Chrystusem i pragnie Go naśladować w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, nie zmarnotrawi otrzymanych talentów, ale pomnoży je dla pożytku ludzi i chwały Bożej - mówił bp Artur. - Radykalne przyjęcie Ewangelii i naśladowanie Chrystusa w żarliwiej modlitwie i miłości Boga oraz bliźniego, realizowane przez poszczególne osoby, ma ponadto wymiar wspólnotowy, bo jest znakiem od Boga, wzywającym każdego z nas do troski o świętość życia. Otaczajmy więc modlitwą siostry i braci, aby ich konsekracja stała się dla wszystkich źródłem łaski - apelował ks. Biskup.