W ubiegłym roku parafia Świętej Trójcy w Komarowie przeżywała setną rocznicę poświęcenia swojego kościoła. Rok jubileuszowy obfitował nie tylko we wspaniałe uroczystości religijne i dzieła duchowe, o których informowaliśmy na łamach naszego tygodnika, ale także w działania remontowo-konserwatorskie, których ukoronowanie stanowił akt poświęcenia ołtarza głównego po zakończeniu prac restauracyjnych. Wydarzenie to miało miejsce 18 grudnia 2011 r., a połączone było z obłóczynami kanonickimi komarowskiego proboszcza ks. Tomasza Bomby. Na tę doniosłą okoliczność przybył do parafii Pasterz diecezji, bp Wacław Depo, który najpierw poświęcił szaty kanonickie przyszłego kanonika - ks. Tomasza, potem ołtarz, a wreszcie przewodniczył Eucharystii w intencji jego wykonawców, ofiarodawców i wszystkich parafian.
Witając ks. Biskupa wspólnota parafialna w osobach dzieci, przedstawicieli Rady Parafialnej i władz samorządowych, a wreszcie ks. Proboszcza, poprosiła o poświęcenie pieczołowicie odnowionego ołtarza, sięgającego swoją historią 1699 r. Ks. Tomasz Bomba opowiedział o dziełach i pracach podejmowanych w parafii na przestrzeni ostatniego roku. Jak mówił - dzięki pomocy dobrych ludzi i wstawiennictwu Pani Fatimskiej, która doznaje w Komarowie szczególnej czci, udało się m.in. zamontować w kościele nowe nagłośnienie, zainstalować łącze internetowe i kamerę, pozłocić wszystkie naczynia i sprzęty liturgiczne, monstrancję z 1830 r., wieczną lampkę oraz tabernakulum, a także odrestaurować kapliczkę przy szkole. - Istotą posługiwania kapłańskiego w Komarowie są dwie płaszczyzny - mówił ks. Proboszcz. - Najpierw ta duchowa: intensywna modlitwa, codzienny różaniec, modlitewne spotkania z wiernymi, posługa wobec chorych. A z tego wynika druga płaszczyzna: dbałość o dobra materialne i nasza intensywna praca. Zwieńczeniem prac podjętych w minionym roku jest ten - przepięknie odnowiony przez pracownię konserwatorską pana Macieja Filipa - ołtarz z 1699 r. (...) Proszę o pobłogosławienie tego ołtarza i wszystkich, którzy przyczynili się do jego restauracji.
- Ołtarz zawsze jest tym centrum, które nas skupia. I ten, w który się wpatrujemy i ten, na którym sprawuje się Najświętsza Ofiara za zbawienie każdego z nas - podkreślił ks. Biskup. Nim jednak dokonał aktu poświęcenia i pobłogosławienia komarowskiego ołtarza został odczytany Akt nominacji kanonickiej, na mocy której Proboszcz parafii Świętej Trójcy w Komarowie, został zaliczony w poczet Kanoników Honorowych Prześwietnej Kapituły Katedralnej w Zamościu. Akt ten odczytał dziekan dekanatu Tyszowce ks. Grzegorz Chabros, który - po poświęceniu przez Pasterza diecezji szat kanonickich - pomógł je przywdziać ks. kan. Tomaszowi Bombie. Była to chwila ogromnego wzruszenia i dla obecnych na uroczystości wiernych i dla ks. Proboszcza, który dziękując ks. Biskupowi za tak wielkie wyróżnienie, zadedykował godność kanonika swoim parafianom i tym, którzy wspierali go w posłudze kapłańskiej, bo - jak mówił - bez nich nie dostąpiłby tego zaszczytu.
Chwilę później rozpoczęła się Eucharystia, podczas której bp Wacław Depo poświęcił odrestaurowany ołtarz. W stosownej modlitwie prosił Boga, aby ołtarz ten zawsze był miejscem świętym, by wierni zgromadzeni wokół niego sprawowali pamiątkę Paschy i posilali się przy stole Słowa i Ciała Pańskiego, a „głos ludzi złączony ze śpiewem aniołów” rozbrzmiewał w nieustannej modlitwie za zbawienie świata.
W okolicznościowej homilii Pasterz diecezji zwrócił uwagę na obowiązek pielęgnowania w sobie tej świadomości, że Bóg stale jest obecny w naszym życiu, że towarzyszy nam nieustannie Jego łaska, podkreślił także znaczenie dawania świadectwa w swoim środowisku. - Przyzwyczailiśmy się - i dobrze - żeby na łaskę Boga odpowiadać we wspólnocie Kościoła, w tej przestrzeni, która nas teraz tutaj gromadzi, ale jednocześnie wiemy, że dla Boga nie istnieje żadna przestrzeń, która będzie zamknięta. Dlatego mamy prawo i obowiązek wyznawać Boga w świecie, tam, gdzie jesteśmy, w szkołach, w zakładach pracy, na ulicach. Wszędzie mamy prawo do znaków Bożych, które nam przypominają o Jego obecności i Jego działaniu. Wiara chrześcijańska bowiem, nie jest jakimś rodzajem pobożności, który można zepchnąć na margines i wepchnąć tylko, jak niektórzy tego pragną, do tzw. prywatnej i milczącej kapliczki. Wiara w Chrystusa domaga się od nas odwagi, ażebyśmy umieli przeciwstawić się złu i wszelkiego rodzaju zamętom prawdy, by odnowić oblicze naszych sumień i oblicze naszych serc. I życie - nauczał ks. Biskup.
Dziękczynienie złożone Bogu podczas Eucharystii zostało dopełnione podziękowaniami dla konkretnych osób i wspólnot. Wypowiedział je komarowski proboszcz ks. kan. Tomasz Bomba. Pasterzowi diecezji podziękował on za obecność i ojcowską troskę; za pobłogosławienie ołtarza i godność kanonicką. Na ręce dr Marii Dudek, fundatorki witraża z Ojcem Świętym Janem Pawłem II, wspierającej nieustannie wszelkie prace parafialne, złożył wyrazy wdzięczności wszystkim tym, którzy modlitwą i ofiarą wspomagali dzieło prac remontowo-konserwatorskich. Na ręce wójta gminy Komarów, Wiesławy Sieńkowskiej, złożył podziękowania wszystkim instytucjom świeckim. Na ręce Grażyny Żurawickiej, kierownika Delegatury Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Zamościu i ks. kan. Marka Dobosza, diecezjalnego konserwatora zabytków, złożył wyrazy wdzięczności za wsparcie, pomoc, wszelkie życzliwe rady. Wreszcie na ręce pana Macieja Filipa z Pracowni Konserwacji Zabytków Filip F&F - dla wszystkich pracowników, którzy podjęli się żmudnych prac konserwatorskich przy ołtarzu głównym. Po Mszy św. przyszedł czas na gratulacje i życzenia dla ks. Kanonika. Wśród składających je osób prywatnych, ruchów i wspólnot nie mogło zabraknąć „Białej Armii”, która obdarowała swojego Proboszcza i Twórcę koszem róż i serdecznymi uściskami.

O komarowskim ołtarzu i pracach konserwatorskich

BGRAŻYNA ŻURAWICKA, kierownik Delegatury Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Zamościu:
- Podstawowym celem prac konserwatorskich każdego dzieła sztuki jest przywrócenie pierwotnych walorów artystyczno-estetycznych. Macie Państwo teraz przed swoimi oczami ołtarz, któremu zostały przywrócone XVII-wieczne wartości artystyczno-estetyczne. Komisja konserwatorska w trakcie dokonanych przez wykonawców odkryć, musiała podejmować trudne decyzje. Dlaczego? Otóż spod przemalowań, spod wtórnych nawarstwień odsłonięto pierwotną kolorystykę ołtarza; nie wszystko, co zostało odkryte, mogło być pokazane. Ołtarz jest dziełem żyjącym; w swojej historii ma dużo różnych nawarstwień, które trzeba uporządkować. Dla poprawy estetyki uznaliśmy, że należy przesłonić podłoże, które jest w retabulum za krucyfiksem, za rzeźbą Chrystusa ukrzyżowanego; są to przedstawienia Matki Bożej i św. Jana o miernej wartości artystycznej, nie pasujące estetycznie do walorów ołtarza. Stąd decyzja konserwatorska, aby przesłonić - nie niszcząc - tkaniną współczesną i zaakcentować rzeźbę Chrystusa ukrzyżowanego. Jest to rzeźba o wysokich wartościach artystycznych. Ideą naszych rozważań komisyjnych z ks. Proboszczem było wyeksponowanie tej XVIII-wiecznej rzeźby. (...) Myślę, że ten ołtarz po pracach konserwatorskich, stanowi jedno z najciekawszych dzieł i jeden z najlepszych ołtarzy na naszym terenie.

MACIEJ FILIP, Pracownia Konserwacji Zabytków Filip F&F:
- Od momentu powstania ołtarz był wielokrotnie przemalowywany; złocenia wykonano imitacją. To, co widzieliśmy przed konserwacją, co wyglądało jak złoto, było stopem miedzi z cynkiem. Nasza praca polegała na odsłonięciu pierwotnej kolorystyki ołtarza, na wykonaniu nowych złoceń, konserwacji wszystkich zabytkowych elementów ołtarza. Jest to bardzo żmudna praca, wymagająca wielkiego nakładu finansowego, drogich materiałów. Każdy decymetr był precyzyjnie usuwany skalpelikiem. Złocenia wykonano złotem 23-karatowym. Kolumny srebrne, to prawdziwe srebro. Myślę, że efekt jest zadowalający. Ta konserwacja była dla nas wyjątkowa.

Wysłuchała Anna Litwin