MAŁGORZATA CICHOŃ: - Jednym z owoców II Kongresu Miłosierdzia jest rozpoczynająca się 16 października peregrynacja kopii łagiewnickiego obrazu „Jezu ufam Tobie”. Jak narodził się pomysł, by obraz Pana Jezusa Miłosiernego „pielgrzymował” po parafiach naszej archidiecezji?

KS. STANISŁAW SZCZEPANIEC: - Pomysł zapewne dojrzewał długo w sercu kard. Stanisława Dziwisza, w jego modlitwie, refleksji i prowadzonych przez niego rozmowach. Od początku swej posługi w archidiecezji krakowskiej zwracał uwagę, że jednym z głównych zadań Krakowa jest pielęgnowanie i rozwój tego skarbu, jakim jest orędzie o miłosierdziu Bożym, przekazane nam przez Pana Jezusa za pośrednictwem św. Faustyny. Swoją decyzję Ksiądz Kardynał ogłosił na początku tego roku. Potem idea rozwijała się wraz z przygotowaniami do beatyfikacji Jana Pawła II.

- Obrazowi towarzyszyć będą relikwie św. Siostry Faustyny i bł. Jana Pawła II, nazywanych Apostołami Bożego Miłosierdzia. Jak mówić o tych ludziach, by nie tylko budzili podziw, lecz inspirowali do naśladowania?

- Najprostszą i najczęściej stosowaną formą jest przywoływanie ich wypowiedzi na temat miłosierdzia. Słowa św. Faustyny z „Dzienniczka”, a także tekst encykliki bł. Jana Pawła II o miłosierdziu Bożym mówią również o nich samych. Oni nie pisali czegoś, czego nie przeżywali. Ich słowa są również świadectwem ich osobistej modlitwy, pięknych spotkań z Jezusem i troski o to, aby okazywać miłosierną miłość ludziom. W czasie peregrynacji obrazu i relikwii ci wielcy Apostołowie Miłosierdzia Bożego będą zapewne głównymi nauczycielami, pomagającymi wiernym zbliżyć się do miłosiernego Boga i gorliwiej służyć braciom. Ich słowa będą cytowane, a oni - ukazywani jako przykład życia przenikniętego tą tajemnicą.

- Peregrynacja będzie trwała kilka lat. Czy już wiadomo, w jakiej kolejności parafie będą przyjmowały obraz i relikwie?

- Rozpisany jest już szczegółowy program peregrynacji w odniesieniu do dekanatów. Rozpocznie się ona w dekanatach wadowickich, następnie obejmie Maków i Jordanów oraz Podhale i Spisz, potem teren od Myślenic do Niepołomic, by w następnych miesiącach wejść w dekanaty otaczające Kraków oraz Trzebinię i Chrzanów. Na koniec zostaną dekanaty miasta Krakowa. Finał będzie miał miejsce w katedrze na Wawelu. W ramach dekanatu kolejność nawiedzenia poszczególnych parafii określi dziekan z proboszczami parafii.

- Jak będzie wyglądał przebieg peregrynacji w każdej parafii?

- Stałym elementem będzie Eucharystia rozpoczynająca peregrynację (zawsze o godz. 17) oraz celebracja kończąca ten szczególny czas w parafii (godz. 15 - Godzina Miłosierdzia, po niej Eucharystia, a ok. 16.30 przejazd do następnej parafii). Pozostałe punkty programu będzie ustalać parafia. Do dobrego przeżycia peregrynacji przygotowano pomoce duszpasterskie.

- Co zawierają te publikacje i kiedy trafią do rąk duszpasterzy? Czy dostaną je również grupy i wspólnoty parafialne?

- Pomoce mają bardzo różny charakter. Już są wydrukowane teksty dla rekolekcjonistów, którzy będą prowadzili w parafiach misje lub rekolekcje w okresie poprzedzającym peregrynację. Dla wszystkich zainteresowanych dostępne są już liczne modlitewniki, książki poświęcone tematyce miłosierdzia i obrazki. Jeśli zaś chodzi o opracowania mające pomóc przeżyć sam czas nawiedzenia w parafii, to trzeba wyróżnić dwie książki. Pierwsza z nich zawiera teksty liturgiczne na Msze św. oraz na przywitanie oraz pożegnanie obrazu i relikwii, a druga - propozycje nabożeństw, modlitw w grupach, a także innych ważnych działań, podejmowanych w czasie nawiedzenia. Z tej pierwszej pozycji będą korzystać przede wszystkim kapłani, natomiast dobrze by było, aby ta druga była w ręku szerszego grona członków parafii. Jest bowiem konieczne, aby kolejne godziny czuwania przy obrazie i relikwiach były dobrze przemyślane i przygotowane przez istniejące w parafii grupy i wszystkich chętnych. W przygotowaniu jest także krótkie opracowanie dla rodzin, aby im pomóc pięknie przeżyć te święte chwile w ich domowym gronie.

- Po takim wydarzeniu spodziewamy się owoców duchowych i materialnych. Ksiądz Kardynał zachęcał w swoim liście do tworzenia zespołów charytatywnych w parafii. Jakie są nadzieje związane z peregrynacją?

- Słowo „nadzieja” jest już w haśle Światowego Kongresu Miłosierdzia i peregrynacji: „Miłosierdzie źródłem nadziei”. Nadzieje związane z peregrynacją są wielkie, gdyż można przypuszczać, że rzesza ludzi zwróci się z ufnością do Jezusa Miłosiernego. Słowa „Jezu, ufam Tobie”, wypowiedziane po przeżytych rekolekcjach, po dobrej spowiedzi i dłuższej modlitwie, są źródłem nadziei na odnowę duchową poszczególnych wiernych, a przez to również całej wspólnoty. Z głębszego zjednoczenia z Jezusem może się zrodzić nowa jakość bycia świadkiem miłosierdzia wobec ludzi. Wyraża się ono na różne sposoby. Pan Jezus zwrócił uwagę na trzy: czyn, słowo i modlitwa. Będziemy się starać pogłębić każdą z tych postaw.

- Jaka jest Księdza rola w organizowaniu tego wydarzenia? Kto jeszcze jest w to zaangażowany?

- Cieszę się, że jest mi dane brać udział w pracach zespołu, który przygotowywał pomoce na peregrynację obrazu i relikwii. Kierował tą grupą bp Jan Zając. Równocześnie pracowało kilka zespołów przygotowujących Światowy Kongres Miłosierdzia. Materiały z tego wydarzenia, zarówno teksty jak i filmy, będą również ważną pomocą w czasie nawiedzenia obrazu i relikwii. Zostanie też uruchomiona specjalna strona internetowa. W miarę upływu kolejnych tygodni i miesięcy będziemy też zbierać doświadczenia z parafii, które przeżyły już nawiedzenie, by nimi ubogacić inne wspólnoty.

* * *

MODLITWA O DOBRE OWOCE NAWIEDZENIA
na podstawie „Dzienniczka” (163)

Miłosierny Jezu, spraw, aby czas nawiedzenia Twego świętego wizerunku w naszej parafii, przyniósł obfite owoce w życiu każdego człowieka i wszystkich rodzin.
Spraw, abyśmy całkowicie przemieniali się w miłosierdzie Twoje i byli żywym odbiciem Ciebie, o Panie; niech ten największy przymiot Boga, to jest niezgłębione miłosierdzie Jego, przejdzie przez nasze serce i duszę do bliźnich.
Dopomóż nam, aby oczy nasze były miłosierne, byśmy nigdy nie podejrzewali i nie sądzili według zewnętrznych pozorów, ale dostrzegali to, co piękne w duszach bliźnich i przychodzili im z pomocą,
Dopomóż nam, Panie, aby słuch nasz był miłosierny, byśmy skłaniali się do potrzeb bliźnich, by uszy nasze nie były obojętne na bóle i jęki braci.
Dopomóż nam, Panie, aby język nasz był miłosierny, byśmy nigdy nie mówili ujemnie o bliźnich, ale dla każdego mieli słowo pociechy i przebaczenia.
Dopomóż nam, Panie, aby ręce nasze były miłosierne i pełne dobrych uczynków, byśmy umieli czynić dobrze bliźniemu, a na siebie przyjmować cięższe i mozolniejsze prace.
Dopomóż nam, aby nogi nasze były miłosierne, byśmy zawsze spieszyli z pomocą bliźnim, opanowując swoje własne znużenie i zmęczenie. Odpocznienie nasze niech będzie w służbie bliźnim.
Dopomóż nam Panie, aby serce nasze było miłosierne, byśmy współczuli ze wszystkimi cierpieniami bliźnich, byśmy nigdy nie odmówili serca nikomu, nawet tym, którzy nadużywać będą naszej dobroci.
Miłosierny Jezu, przemień nas w siebie, bo Ty wszystko możesz. Amen.
Święta Siostro Faustyno, módl się za nami.
Błogosławiony Janie Pawle II, módl się za nami.