W uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, 1 lipca br. w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II podczas obchodów święta patronalnego uczelni miało miejsce odnowienie doktoratu o. prof. Stanisława Celestyna Napiórkowskiego OFM Conv. Tego dnia ks. prof. dr. hab. Remigiusz Popowski otrzymał Medal za zasługi dla KUL, zaś Instytut Prymasa Wyszyńskiego został uhonorowany tytułem „Deo et Patriae deditus” (Zasłużony dla Boga i Ojczyzny). Uroczystość rozpoczęła się Mszą św. w kościele akademickim KUL, koncelebrowaną pod przewodnictwem bp. Henryka Tomasika.
Na inauguracji święta patronalnego rektor KUL-u prof. Stanisław Wilk podkreślił, że podsumowując rok akademicki 2010/11 można cieszyć się osiągnięciami dydaktycznymi i naukowymi (dyplomy uzyskało ponad 2, 5 tys. absolwentów, było 114 promocji doktorskich, 27 habilitacji, a 7 osób otrzymało tytuł profesora). - Jednak przede wszystkim zapisze się on w sercach i pamięci społeczności akademickiej tym, że profesor i patron uniwersytetu Jan Paweł II dostąpił chwały ołtarzy. Otrzymaliśmy wielkiego orędownika w niebie. Mam nadzieję, że w dniu inauguracji nowego roku akademickiego dokonamy uroczystej intronizacji jego relikwii do kościoła akademickiego. Mamy za co Bogu dziękować! - mówił. Wspominając śp. abp. Józefa Życińskiego, wybitnego profesora, troskliwego pasterza i kochającego ojca uniwersytetu, Rektor KUL-u podkreślił: - Wielki Kanclerz KUL był dla nas bezcennym Bożym darem. Uczył jak poszukiwać wspólnych wartości, jak zacieśniać relacje między chrześcijaństwem a humanizmem i jak łączyć unwersalność z wiernością polskiej tradycji i z patriotyzmem. Inspirował do podejmowania nowych wyzwań i przekonywał, że twórcze otwarcie się na postęp cywilizacyjny nie odbiera możliwości krytycznego wyrażania argumentów w dyskursie przybliżającym nas do poznania prawdy.

Za zasługi dla Boga i Ojczyzny

- W dowód uznania i wdzięczności za pełną oddania, ofiarną służbę na rzecz rozwoju i promocji uczelni, rzetelną działalność naukową, dydaktyczno-wychowawczą i organizacyjną, wieloletnią współpracę na stanowisku prodziekana i dziekana Wydziału Nauk Humanistycznych KUL w trudnych czasach przemian Ojczyzny, a przede wszystkim za krzewienie prawdziwego człowieczeństwa w duchu grecko-rzymskiej humanitas i filantropii chrześcijańskiej oraz autentyczne świadectwo wierności Deo et Patriae, Rektor i Senat Akademicki uhonorowali ks. prof. Remigiusza Popowskiego Medalem za zasługi dla KUL. Ten wieloletni pracownik KUL przepracował w uniwersytecie 46 lat, wyróżniając się poświęceniem dla społeczności akademickiej. Jego filologiczne umiejętności wzbudzały podziw. Dla wielu jest mistrzem i autorytetem naukowym. Jego siła charakteru i hart ducha sprawiają, że otaczany jest coraz większym szacunkiem. Ks. prof. R. Popowski należy do najbardziej zasłużonych pracowników Wydziału Humanistycznego KUL.
Stanisława Grochowska, odpowiedzialna generalna Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, która w jego imieniu odebrała tytuł „Deo et Patriae deditus”, podkreśliła, że Katolicki Uniwersytet Lubelski był szczególną miłością Prymasa Wyszyńskiego. Wyróżnienie zostało przyznane Instytutowi Prymasowskiemu „w uznaniu wybitnych zasług i ofiarnej pracy dla udokumentowania i upowszechnienia dziedzictwa Prymasa Tysiąclecia służącego Bogu, człowiekowi i Ojczyźnie”. Instytut jest trzecim w historii KUL laureatem tego wyróżnienia. Wcześniej otrzymali je kard. Józef Glemp oraz abp Józef Kowalczyk. Instytut Prymasa Wyszyńskiego, powołany 3 lipca 1993 r. jako kościelna i cywilna osoba prawna dekretem Prymasa Polski kard. J. Glempa i zatwierdzony rozporządzeniem Szefa Urzędu Rady Ministrów, jest kontynuacją Instytutu Prymasowskiego Ślubów Narodu na Jasnej Górze, erygowanego 3 maja 1957 r. przez Prymasa Tysiąclecia. Wśród jego zasług najważniejszą jest dokumentacja codziennego życia sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego i ocalenie od zapomnienia jego nauczania.

Człowiek Kościoła i uniwersytetu

W uznaniu owoców pracy naukowej, dydaktycznej i organizacyjnej o. prof. Stanisława Celestyna Napiórkowskiego OFM Conv, Senat i Rada Wydziału Teologi KUL uroczyście potwierdziły i odnowiły jego stopień naukowy doktora teologi, uzyskany 23 stycznia 1965 r. W uzasadnieniu uchwały podkreślono m.in. jego konsekwentną działalność „na rzecz budzenia tożsamości teologicznej w Europie Środkowo-Wschodniej ze szczególnym dowartościowaniem antropologii zniekształconej w XX wieku przez systemy totalitarne”. Ojciec Profesor „angażował się w rozwój teologii w Polsce z uwrażliwieniem na twórcze przyjmowanie dziwdzictwa Kościoła w duchu zaleceń II Soboru Watykańskiego oraz zainicjował systematyczne uprawianie mariologii w kontekście teologicznym, historycznym i kulturowym, a szczególnie przez powiązanie jej z pneumatologią i eklezjologią oraz z pobożnością ludową”. Poza tym, „czynnie angażował się w doktrynalny dialog ekumeniczny na forum międzynarodowym i krajowym oraz promował jego osiągnięcia w komisjach Episkopatu Polski i środowiskach akademickich”. Jest autorem ponad 700 publikacji z zakresu teologii, zwłaszcza mariologii, ekumenizmu i franciszkanizmu. Jako promotor 55 doktorów i 428 magistrów, nie tylko troszczył się o ich gruntowne wykształcenie, ale także promował w kraju i za granicą ich dorobek naukowy oraz przyczynił się do jego publikacji.
- O. Napiórkowski przez całe lata zasiewał w umysłach i sercach swych uczniów ziarna prostoty świadectwa wiary i odpowiedzialności za Kościół, rozważnej, ale bezdyskusyjnej służby prawdzie oraz ewangelicznej wrażliwości na biedę ludzką i otwartości na każdego człowieka - mówi bp prof. Andrzej Czaja. - Wszyscy, którzy go znają, potwierdzają dawane przez niego świadectwo gorliwego trwania w życiu konsekrowanym poprzez czytelne eksponowane duchowości franciszkańskiej i zaangażowanie w ewangelizację i pomoc najuboższym - dodaje.
W czasie sesji zorganizowanej z okazji odnowienia doktoratu o. Napiórkowskiego zaprezentowano nowe wydanie jego rozprawy doktorskiej pt. „Spór o Matkę”.