Z ks. dr. Andrzejem Cieślikiem - dyrektorem Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Kurii Diecezjalnej w Sosnowcu o zmianach w systemie przygotowania do małżeństwa oraz o Domu Matki i Dziecka w Sosnowcu rozmawia Piotr Lorenc
Piotr Lorenc: - W najbliższym czasie Wydział Duszpasterstwa Rodzin zamierza rozpocząć działania zmierzające do stopniowego ujednolicania systemu przygotowań do małżeństwa w całej diecezji. Jakie będą najważniejsze zmiany?
Ks. Andrzej Cieślik: - Pragniemy zadbać o to, by przygotowanie bezpośrednie do małżeństwa obejmowało co najmniej 5 spotkań na prekanach i dwie wizyty w poradni życia rodzinnego. W miejscach, gdzie dotychczas kurs obejmował więcej spotkań lub cały weekend, może pozostać dotychczasowy system. Tę zmianę chcemy wprowadzić od września. Przed wakacjami Wydział przekaże materiały potrzebne do prowadzenia prekan.
- Tak, chcemy by przynajmniej w każdym dekanacie powstała poradnia życia rodzinnego dla narzeczonych i małżonków. Tam, gdzie doradcy są już w zaawansowanym wieku, chcemy przygotować nowe kadry. W tym celu rozpoczęliśmy szkolenie większej liczby kandydatów na doradców. Obecnie na I roku Studium Życia Rodzinnego uczy się ponad 30 słuchaczy, w znacznej części są to osoby wybrane przez dekanalnych duszpasterzy rodzin.
- Z nastaniem wiosny ruszy też modernizacja, a raczej przebudowa i dostosowanie budynku przy ul. Kraszewskiego w Sosnowcu na Dom Matki i Dziecka…
Reklama
- Istotnie. Kilka miesięcy temu biskup Grzegorz Kaszak powierzył ks. Tomaszowi Foldze - zastępcy dyrektora Caritas i mnie sprawę budowy Diecezjalnego Domu Matki i Dziecka w Sosnowcu. Otrzymaliśmy do dyspozycji teren wraz z budynkiem w stanie surowym, który od dwudziestu lat stał niewykończony. Jego rozbudowa, adaptacja i wykończenie będzie kosztować ponad milion złotych. Dlatego staramy się zwrócić do naszych przyjaciół i do wszystkich osób, które znamy, z prośbą o pomoc w realizacji tego dzieła. Dom ma służyć matkom, które nie mogą w godnych warunkach oczekiwać na narodziny swego dziecka, matkom, które musiały z różnych powodów na jakiś czas opuścić swoje mieszkania, które utraciły te mieszkania z przyczyn losowych lub które leczą swoje dzieci w stojącym tuż obok szpitalu pediatrycznym i muszą być przy nich cały czas obecne.
- Jak zamierzacie zdobyć fundusze na remont i wyposażenie?
- Nie poszukujemy wielkich strategicznych sponsorów, lecz osób dobrej woli, które pomogą nam drobnymi kwotami. Po pierwsze, prosimy o modlitwę, bo ma to być dzieło Boże. Po drugie, każdy z nas może przekazać 1% swojego podatku na Caritas Diecezji Sosnowieckiej z zaznaczeniem celu „Dom Matki i Dziecka”. Po trzecie, można wpłacić darowiznę na wskazane na stronie konto Diecezjalnego Centrum Służby Rodzinie i Życiu. Po czwarte, można przekazać pieniądze bezpośrednio ze strony za pomocą usługi PayPal, wkrótce również Dotpay. Po piąte, bardzo prosimy o przesłanie tej wiadomości do swoich znajomych i przyjaciół z krótkim komentarzem typu „To są osoby, które znam osobiście i wiem, że można im zaufać”. Wierzymy, że ten sposób okaże się skuteczniejszy niż wielkie kampanie reklamowe.
Dodatkowe informacje na stronie www.domatki.sosnowiec.pl.
Dzisiejsze czytania są dla nas bardzo przejrzyste: mam obowiązek troszczyć się o zbawienie nie tylko własne, ale także drugiego człowieka. Jak mantra wraca do nas tekst, że wszyscy zbawiamy się we wspólnocie. Idę do nieba nie sam, lecz z tymi, których Bóg stawia na drodze mojego życia. Zbawienie mojego brata i mojej siostry to także moja sprawa. W tekście ze Starego Testamentu Bóg szukał Abla, a Kain Mu odpowiedział: czyż jestem stróżem swego brata? Dzisiejszy tekst z Księgi proroka Ezechiela mówi wyraźnie, że jesteś stróżem domu Izraela. Jesteś stróżem swego brata i swojej siostry. Jesteś za nich odpowiedzialny, zwłaszcza gdy się pogubią. Nie może ci być obojętne to, że twój brat czy twoja siostra popadają w grzech. Musisz działać. Nigdy nie wolno cieszyć się z grzechu drugiego człowieka ani tym bardziej z jego potępienia. Jeśli zawiedziemy, to nas samych zaprowadzi to do piekła. Ocalenie własnej duszy idzie, kiedy upominamy brata czy siostrę. Zadanie, które Bóg daje prorokowi Ezechielowi, nie jest łatwe. Nie jest łatwo zwrócić uwagę drugiemu człowiekowi, zwłaszcza wtedy, kiedy stoi wyżej ode mnie. Nieraz wolelibyśmy przejść obojętnie, jakby to nie była nasza sprawa. Dzisiaj Bóg mówi: zbawienie i odpowiedzialność za drugiego człowieka to twoja sprawa. To twój obowiązek: zadbać o jego zbawienie, aby nie został potępiony. Bo jego potępienie może oznaczać również twoje. Zwykle czujemy obawę przed zwróceniem uwagi drugiej osobie, ale niekiedy bywa tak, że z wielką pasją wytykamy komuś błędy. Jeśli chcemy działać w mądrości Bożej, musimy sięgnąć także do dzisiejszego drugiego czytania – z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Upominam drugiego człowieka dlatego, że go kocham. Czynię to tak, by go nie urazić i nie zadać mu bólu. Nie chcę stawiać siebie ponad innych. Miłość wskazuje mi drogę, jak uratować drugiego. Miłość jest zatem doskonałym wypełnieniem prawa – podkreślam to po raz drugi. Nie zapominajmy o tym. Bez miłości nie ma w nas ducha Bożego. Miłość doda także odwagi, aby stanąć w prawdzie wobec drugiego człowieka. Wpierw, oczywiście, trzeba stanąć przed Bogiem. Ciężkie to brzemię, gdy ojciec czy matka muszą zwrócić uwagę dorosłemu dziecku. Bardzo trudna to sytuacja, kiedy zwracając uwagę, możemy stracić najbliższych, pozycję w pracy bądź w społeczności. Możemy zostać wyśmiani albo wzgardzeni. Wobec Boga natomiast wypełniliśmy obowiązek miłości do drugiego człowieka, w trosce o jego zbawienie i życie wieczne. Bóg nigdy nie zostawi nas samych. Upomnienie drugiego człowieka – jak pisze sam ewangelista Mateusz – zakłada 3 etapy. Najpierw – w cztery oczy. Potem – w obecności dwóch świadków. Na koniec zaś – wobec całej wspólnoty Kościoła. Upomnienie ma na celu ocalić współpracę. Ten człowiek ma powrócić na łono wspólnoty i Kościoła – do jedności z Jezusem. Mądrość roztropnego działania otrzymujemy na modlitwie. Gdzie dwaj zgodnie o coś proszą w imię Jezusa, to otrzymają. Mądrość upominania drugiego człowieka płynie przez modlitwę w duchu miłości. Chcemy pozyskać każdego dla Chrystusa. Pragniemy zrobić wszystko, aby nastał jeden pasterz i nastała jedna owczarnia. Wybór i decyzję pozostawiamy tym, do których Bóg nas posyła w naszym codziennym życiu. Niech obok naszych słów świadectwem będą nasze uczynki. Miłość wypełnia całe prawo i od początku istnienia chrześcijan wywoływała wśród pogan zachwyt. Niech i dziś świadectwo naszej miłości do Boga i drugiego człowieka porywa innych do Jezusa.
Abp Józef Górzyński zaapelował, by 150 rocznica objawień gietrzwałdzkich była okazją do odnowienia wiary i odkrycia gietrzwałdzkiego orędzia. W liście odczytywanym w niedzielę w kościołach archidiecezji warmińskiej wezwał do przygotowania duchowego przed przyszłorocznym jubileuszem.
Objawienia gietrzwałdzkie są jedynymi w Polsce uznanymi przez Kościół katolicki. Według przekazów, Matka Boża objawiła się dziewczynkom, które usłyszały, że naród musi się odrodzić moralnie: odmawiać różaniec, porzucić nałogi i prowadzić uczciwe życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
