Decyzja Kuratora Oświaty i Wychowania we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 1946 r. zwieńczyła starania Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek o założenie szkoły średniej w Wałbrzychu, powołując do istnienia Prywatne Gimnazjum i Liceum Żeńskie im. Matki Marceliny Darowskiej.
Siedzibą zgromadzenia Sióstr Niepokalanek, jak i szkoły przez nie powołanej do życia, stał się przejęty w posiadanie 26 sierpnia 1946 r., duży, piękny budynek o trzech kondygnacjach położony przy ulicy 1 Maja w wałbrzyskiej dzielnicy Sobięcin, leżącej u podnóża masywu Chełmca. Z tego domu, szkoły i miejsca wyszło w świat, w dorosłe życie prawie dziewięćset absolwentek Liceum Sióstr Niepokalanek.
Piątek 13 czerwca był wyjątkowym dniem w szkole. Uczennice gimnazjum otrzymały wówczas sakrament bierzmowania z rąk biskupa świdnickiego Ignacego Deca. Uroczystą Mszę św. odprawiono w szkolnej kaplicy.
- W życiu każdego człowieka mają miejsce wyjątkowe dni, swoiste kamienie milowe na jego drodze - mówił podczas homilii Ordynariusz Świdnicki. - To dzień chrztu, dzień Pierwszej Komunii św., bierzmowanie, a potem sakrament małżeństwa albo - tak jak miało to miejsce w moim wypadku - dzień przyjęcia święceń kapłańskich. Są to chwile, do których wraca się później myślami, chwile ważnych życiowych wyborów. Zapiszcie w swoich dzienniczkach datę waszego bierzmowania. Istotą tego sakramentu jest przekazanie Ducha Świętego, umocnienie wiary oraz uzdolnienie do świadczenia o niej oraz jej obrony. Dzisiejszy dzień jednoczy was ściślej z Jezusem Chrystusem.
W Mszy św. oprócz uczennic i sióstr zakonnych uczestniczyły rodziny wychowanek szkoły oraz ich przyjaciele, którzy byli świadkami bierzmowania. Wielu z rodziców podczas udzielania sakramentu miało łzy wzruszenia w oczach.
- Przeżyjcie swoje życie w miłości - apelował do uczennic bp Ignacy Dec. - Przed wami decyzje dotyczące waszej przyszłości: co robić dalej, jak budować dom, któremu na imię życie. Każdy mądry człowiek stawia takie pytania. Człowiek ochrzczony, wierzący, stawia je przede wszystkim Bogu, który nas stworzył i nieustannie nas prowadzi, bo kocha nas i pragnie szczęścia dla każdego człowieka.