Siostry zmartwychwstanki są powołane w Kościele do wielbienia Boga, który jest miłością. Celem tej wspólnoty zakonnej jest praca nad moralno-religijnym odrodzeniem społeczeństwa. Realizuje ona swoją misję przez działalność parafialną, prowadzenie szkół i przedszkoli, posługę chorym i ubogim. - Duchowość zgromadzenia i niejako drogę życia zmartwychwstanek streszczają słowa wyryte na ich krzyżach procesyjnych: „Przez krzyż i śmierć do zmartwychwstania i chwały” - mówi s. Elżbieta Maria Płońska CR.

Kolebka zgromadzenia w Polsce

Pierwsza wspólnota zawiązała się w Rzymie - dotąd istnieje tam dom generalny zmartwychwstanek. Za datę powstania zgromadzenia przyjmuje się dzień 6 stycznia 1891 r., gdy obie matki Borzęckie złożyły swe śluby wieczyste. Jako pierwsza na ziemiach polskich powstała placówka w Kętach k. Oświęcimia. Do dzisiaj pełni ona rolę kolebki duchowej zmartwychwstanek. Jest domem nowicjatu, odbywają się tam najważniejsze uroczystości celebrowane w życiu zakonnym, a także dni skupienia i rekolekcje. W Kętach, w kościele parafialnym, znajdują się sarkofagi matki Celiny Borzęckiej oraz jej córki - matki Jadwigi, współzałożycielki. Początkowo ich doczesne szczątki spoczywały na cmentarzu parafialnym. Za pozwoleniem abp. Adama Stefana Sapiehy w 1937 r. zostały przeniesione do krypty pod kaplicą domu zakonnego. Tam każdego dnia siostry gromadziły się na modlitwie w intencjach sobie powierzonych. - W czasie II wojny światowej hitlerowcy urządzili w klasztorze zmartwychwstanek szpital dla swoich żołnierzy. Podjęto kroki, aby wyrzucić stamtąd zwłoki Założycielek, jednak one same obroniły miejsce swojego spoczynku. W nocy przed dniem, kiedy planowano urzeczywistnić te zamiary, komendantce Niemce pojawiła się (we śnie? na jawie?) surowa Matka Jadwiga i kategorycznie zakazała jej tego. Przerażona Niemka rozpoznała później na fotografii postać swej tajemniczej rozmówczyni - opowiada s. Elżbieta.
Po wojnie rozpoczęto starania o wyniesienie na ołtarze obu Założycielek. Heroiczność ich cnót została zatwierdzona dekretami już w 1982 r. przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Aby umożliwić w większym stopniu modlitwę za wstawiennictwem sług Bożych przy ich grobach, 3 kwietnia 2001 r. przeniesiono ich doczesne szczątki do kościoła pw. Świętych Małgorzaty i Katarzyny w Kętach: umieszczono je w bocznej nawie w nowym, marmurowym sarkofagu, nad którym króluje figura Jezusa Zmartwychwstałego - nadzieja ich i nasza. Odtąd, a jeszcze bardziej od 16 grudnia 2006 r., gdy nastąpiło zatwierdzenie cudu przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych, wiele osób powierza się wstawiennictwu Matki Celiny, ufając jej orędownictwu u Boga.

Na terenie archidiecezji krakowskiej

Siostry prowadzą własne szkoły na poziomie podstawowym i średnim oraz przedszkola i ośrodek dla dzieci specjalnej troski; katechizują w szkołach publicznych, pracują przy parafiach jako zakrystianki i organistki. W archidiecezji krakowskiej oprócz dwóch domów w Krakowie mają jeszcze swoje placówki w Zakopanem i w Stryszawie niedaleko Suchej Beskidzkiej, gdzie w latach 60. XX wieku spędzał swój letni wypoczynek kard. Stefan Wyszyński oraz ówczesny biskup krakowski Karol Wojtyła. Często z „Siwcówki” wyruszali oni razem na górskie szlaki i pewno podczas tych wędrówek omawiali sprawy Kościoła, a po powrocie spotykali się z okolicznymi mieszkańcami, darząc ich wielką życzliwością i miłością duszpasterską. O tych wyjątkowych gościach klasztoru stryszawskiego przypomina urządzona tam izba pamięci oraz obelisk z pamiątkową tablicą u początku jednego z górskich szlaków. Do kaplicy domu zmartwychwstanek w Stryszawie przychodzą często sąsiedzi, a także letnicy, by modlić się razem z siostrami, zwłaszcza w niedziele i święta, np. w dzień odpustu św. Teresy od Dzieciątka Jezus - patronki kaplicy.

Oczekiwanie na beatyfikację

- O beatyfikację naszych obu Matek modlimy się od chwili ich śmierci. Nowym impulsem okazał się rok 1999 - mówi s. Elżbieta. - Wówczas to wnuk Matki Celiny w piątym pokoleniu, Andrzej Mecherzyński-Wiktor, mistrz Polski we wspinaczce sportowej w kategorii młodzieżowej, uległ wypadkowi i w stanie krytycznym trafił do szpitala. Dzień później jego rodzice, mieszkający w Bronowicach w Krakowie, poinformowali proboszcza pobliskiego kościoła św. Wojciecha o wypadku syna (ministranta tej świątyni), prosząc zarazem o modlitwę. S. Maria Władysława Doskocz, zmartwychwstanka, powiadomiona o tragicznym wydarzeniu, zainicjowała Nowennę w intencji Andrzeja za wstawiennictwem matki Celiny Borzęckiej - podjęły ją wszystkie wspólnoty zgromadzenia, a także rodzina chłopca. W ostatnim dniu Nowenny, wbrew smutnym rokowaniom lekarzy, Andrzej opuścił szpital, będąc zupełnie zdrowym. Po dwóch latach ten przypadek został zakwalifikowany do dokładnego przebadania w procesie beatyfikacyjnym sługi Bożej Celiny Borzęckiej jako domniemany cud, uczyniony za jej wstawiennictwem, a 16 grudnia 2006 r. podpisano dekret zatwierdzający ten cud uzdrowienia za przyczyną Matki Celiny.

Wielki dzień

Zgromadzenie ma korzenie polskie. Jednak ponieważ Matka Celina przebywała również w Rzymie, a także ze względu na fakt, iż siostry prowadzą placówki na całym świecie, na miejsce beatyfikacji wybrano Wieczne Miasto. Odbędzie się ona 27 października w Bazylice na Lateranie, a przewodniczyć jej będzie kard. José Saraiva Martins, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. - Staramy się zaznajamiać społeczeństwo z postacią naszej Matki. Siostry w parafiach przedstawiają jej życie, działalność i duchowość, szczególnie podczas niedzielnych Mszy św., rozdają materiały informacyjne i obrazki z jej podobizną - opowiada - s. Elżbieta. - Publikujemy artykuły o Matce, przygotowywane są pozycje książkowe, eksponowane są plakaty i ulotki. Uruchomiono także „modlitewną” skrzynkę internetową, do której „wrzucają” swe prośby za wstawiennictwem Matki Celiny wszyscy ufający jej orędownictwu. Te intencje polecają Panu Bogu siostry zmartwychwstanki, zwłaszcza podczas codziennej modlitwy przy sarkofagach Matek w Kętach. Naszym pragnieniem jest, aby postać Założycielki zmartwychwstanek stała się powszechnie znana - podkreśla s. Elżbieta. Siostry prowadzą także intensywne przygotowania modlitewne, wpatrując się w duchowe oblicze swej Matki, czemu służy zgłębianie jej pism, listów i wspomnień.
Dziękczynne nabożeństwa za dar kanonizacji odbędą się w różnych miejscach Polski. Kraków podziękuje 24 maja 2008 r. w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Na maj przyszłego roku planowane jest także poświęcenie kaplicy ku czci matki Celiny Borzęckiej w Obrembszczyźnie k. Grodna, gdzie mieszkała wraz z mężem - jako „wotum dziękczynne za beatyfikację córy tej ziemi”. W postument kaplicy będą wmurowane kamienie pozostałe ze zburzonego dworu Matki. Można to odczytać jako symbol i znak „powrotu świętych” na swoją ziemię, wiecznego trwania dobra, miłości i prawdy.