Odpowiedź na pragnienie

Inicjatywa przeprowadzenia Seminarium Odnowy Życia w Duchu Świętym, pochodząca od kilku kleryków, została pozytywnie przyjęta przez kilkudziesięciu alumnów, którzy pomimo wielu obowiązków dobrowolnie w niej uczestniczyło. Tłumacząc tę inicjatywę, ks. Piotr Pasterczyk zaznacza, że „seminarium było odpowiedzią na potrzebę formacji chrześcijańskiej o charakterze fundamentalnym, tzn. niekształtującej jakąś pobożność, ale sięgająca do znaczenia bycia chrześcijaninem w ogóle”. Podkreśla, że „wynikło ono z pragnienia żywego doświadczenia Boga i płynących z niego owoców, takich jak wewnętrzne uzdrowienie, odnalezienie swojej ludzkiej i chrześcijańskiej tożsamości, życie pełnią darów Ducha Świętego”. Było również „wynikiem dobrej ciekawości i otwartości kleryków, poszukujących skutecznej formuły dla swojej przyszłej posługi kapłańskiej”. Głównym celem przyświecającym tym rekolekcjom była pomoc klerykom wejścia w głęboką relację z Bogiem.
„Priorytety były następujące: autentyczny przekaz żywej wiary w odróżnieniu od przekazu czysto teoretycznego czy też nastawionego głównie na emocjonalne przeżycie; zrozumienie, że najważniejszym darem duchowym jest Bóg, a nie Jego charyzmaty oraz otwarcie się na wszelkie dary duchowe, których Bóg chce udzielać poszczególnym osobom dla ich skutecznej misji w Kościele” - wyjaśnia ks. Pasterczyk.

Wymiana darów

„Seminarium nie było epizodem, było spotkaniem z Bogiem, drugim człowiekiem i z sobą samym - mówi ks. Tomasz Adamczyk. - Klerycy doświadczyli tego, że nie tylko oni dają coś świeckim, ale że od świeckich mogą się uczyć, że laikat też ma im coś ważnego do przekazania. Jest to więc obopólna korzyść, bo wiara rodzi się ze słuchania, ale też umacnia się, jeśli jest przekazywana”. Spotkania prowadzone w ramach Seminarium Odnowy Życia w Duchu Świętym, opierały się na kerygmacie wprowadzającym w najważniejsze tajemnice egzystencjalnie przeżywanej wiary (miłość Boża, grzech, zawierzenie Bogu, zbawienie, dary duchowe), wprowadzeniu w modlitwę uwielbienia oraz świadectwach wiary. W katechezach szczególnie podkreślano fundamentalne znaczenie miłości dla poprawnej formacji chrześcijańskiej oraz jedności w kontekście chrześcijańskiej wspólnoty. Natomiast poprzez posługę muzyczną i świadectwo działania Boga w życiu konkretnego człowieka „klerycy mogli odczuć, jak wielu osobom świeckim zależy na ich powołaniu”. Jak podkreśla Ksiądz Prefekt: „bardzo cenne było to, że młodzież, studenci, matki czy ojcowie rodzin bezinteresownie dawali swój czas, aby z klerykami i za nich się modlić oraz dawać świadectwo nie po to, aby pouczać, ale aby pokazać, że o jakość i świętość powołania kapłańskiego zabiega wiele osób”.
O owocach seminarium, przeprowadzonego dzięki życzliwości władz Metropolitalnego Seminarium Duchownego oraz wydatnej pomocy członków wspólnot Odnowy w Duchu Świętym, nie można jeszcze za wiele mówić, ponieważ to, co najważniejsze, dokonało się w sercach.