Tak wzniosłemu celowi ma służyć przyszły kościół parafialny w Przemyślu na Kazanowie. Parafia w tej części miasta została erygowana decyzją bp. Ignacego Tokarczuka (dekret Kurii nr 1137/82). Do czasu wzniesienia kościoła służy parafii kaplica, wybudowana staraniem ks. Aleksandra Radonia, pierwszego proboszcza, skierowanego 1 kwietnia 1981 r. do utworzenia tu na Kazanowie ośrodka duszpasterskiego i budowy kościoła parafialnego.

Długoletnie oczekiwanie i zabiegi wokół budowy kościoła, dopiero w tym roku zostały uwieńczone sukcesem. A osiągnął to drugi z kolei proboszcz, pracujący od 25 grudnia 1998 r., ks. Aleksander Burdzy.

Mając doświadczenie w budowie kościoła w Orzechowcach, nie zraził się mnożącymi się trudnościami, a natychmiast podjął zadania przygotowania do budowy. Już po roku starań o uzyskanie zgody na budowę został przyjęty projekt architektoniczny, koncepcyjny kościoła parafialnego Świętych Benedykta, Cyryla i Metodego, opracowany przez inż. arch. Romana Orlewskiego.

W ramach przygotowań, został powołany społeczny komitet budowy kościoła, w skład którego weszli: prawnicy, inżynierowie, lekarze, technicy, pracownicy innych branż i inni ofiarni społecznicy. Została utworzona sieć gospodarzy małych rejonów parafii. Gospodarze mobilizują mieszkańców do czynnego włączania się w dzieło budowy. Przekazują aktualny stan zaawansowania prac i potrzeb, organizują grupy robocze, zbierają datki i ofiary na budowę kościoła. "Jeśli Pan domu nie zbuduje, na próżno się trudzą ci, którzy go wznoszą" ( Ps 126, 1), toteż trwa w parafii nieustanna modlitwa wiernych w intencji budowy kościoła. Do skarbca tych modlitw chorzy wspólnioty dołączają swoje cierpienia.

Czas wyczekiwania na akceptację projektu i zezwolenie na budowę wykorzystano na gromadzenie materiałów budowlanych i przygotowanie terenu.

Na placu budowy ustawiono drewniany krzyż oczekując na poświęcenie placu. Ceremonii poświęcenia placu i narzędzi pracy dokonał bp Bolesław Taborski 29 czerwca 2000 r.

W słowie skierowanym do zgromadzonych dzielił z nami radość z doczekania takiej chwili w życiu parafii. Równocześnie przestrzegał, że aby ten rok łaski zaowocował, musi zaznaczyć się ofiarnym, wytrwałym zaangażowaniem wszystkich przy wznoszeniu Domu Bożego jako wotum dziękczynienia, za naszą przynależność do Kościoła Chrystusowego, w roku Wielkiego Jubileuszu.