W czasie Mszy św. modlono się za poległych na morzach i oceanach, pomordowanych w Mokranach i Katyniu, w więzieniach Mokotowa i Wybrzeża oraz zmarłych w kraju i na obczyźnie.

W homilii ks. prał. Bogdan Bartołd, proboszcz parafii archikatedralnej, odnosząc się do czytanej Ewangelii, podkreślił, że współczesny świat potrzebuje autentycznego świadectwa chrześcijan, którzy są solą ziemi i światłem świata. – Mamy za zadanie chronić przed zepsuciem innych ludzi – przez zdrowe myślenie, właściwe mówienie i działanie, przez praktykowanie prawdy, dobra, piękna, sprawiedliwości. Tam, gdzie człowiek może zaświecić dobrym przykładem, powinien to uczynić. Światło oświetla i ogrzewa, potrzebujemy go do życia – mówił ks. Bartołd.

Duchowny przypomniał, w jakich okolicznościach doszło do powrotu Polski nad Bałtyk. - Przyszedł w naszej Ojczyźnie czas wolności i niepodległości. Polska powróciła nad skrawek morza. Staje się to wskutek wielkiego wysiłku żołnierzy, marynarzy. To byli ci ludzie, którzy w swoich uszach ciągle słyszeli szum morskich fal i rozumieli jakim darem i bogactwem dla narodu jest morze oraz prowadzącego do niego rzeki – powiedział proboszcz archikatedry.

Zaślubiny Polski z morzem miały miejsce w Pucku 10 lutego 1920 r. Jak zanotowali kronikarze, tego dnia biły radośnie dzwony kościołów, a pierwszy biskup polowy Wojska Polskiego Stanisław Gall pisał w okolicznościowym liście pasterskim: „Ten przestwór morski, który się otworzył, to wielka nadzieja najświętszych naszych poczynań na światowej arenie pracy, przemysłu i handlu.” Aktu zaślubin dokonał gen. Józef Haller. - Tym symbolicznym aktem , wstająca do życia nasza Ojczyzna, obiecywała morzu, do którego w niewielkim co prawda wymiarze otrzymała tylko dostęp, miłość i wierność – podkreślał ks. Bartołd.

Kaznodzieja nawiązał także do wydarzeń z grudnia 1952 r. Wtedy to na podstawie wyroku Najwyższego Sądu Wojskowego straceni zostali komandor porucznik Zbigniew Przybyszewski i kontradmirał Stanisław Mieszkowski oskarżeni o próbę obalenia władzy ludowej. A cztery dni wcześniej został rozstrzelany w tym samym procesie kontradmirał Jerzy Staniewicz. Oficerowie ci w okresie II Rzeczypospolitej służyli w Marynarce Wojennej, w kampanii 1939 r. walczyli na Helu. Ich miejsce pochówku przez wiele lat było nieznane. IPN zlokalizował ich w ostatnich latach w kwaterze „Ł” na tzw. Łączce na warszawskich Powązkach Wojskowych. Pochowani zostali w grudniu 2017 r. w Gdyni.

- Chcemy dzielić wiarę niezłomnych bohaterów Polski międzywojennej, dla których modlimy się o nagrodę wieczną. Dla tych, którzy zginęli na morzu, ale i tych, którzy potem po powrocie do Ojczyzny nie znaleźli w niej miejsca, bo zostali zamordowani w skrytobójczy sposób w swingowanych procesach. Oni byli w naszej Ojczyźnie solą ziemi i światłością świata – zaznaczył ks. Bartołd.

Po Mszy św. odbyła się modlitwa i złożenie wiązanki kwiatów pod tablicą, upamiętniającą marynarzy, którzy oddali życie w obronie całości i niepodległości Polski.