Reklama

Jan Paweł II a grekokatolicy

W Legnicy gościł abp Jan Martyniak, metropolita przemysko-warszawski Kościoła greckokatolickiego. Spotkał się m. in. z członkami Duszpasterstwa Ludzi Pracy ’90, którym mówił o relacjach między Janem Pawłem II a grekokatolikami. W ramach obchodów Legnickiego Roku Jana Pawła II zaprezentował encyklikę Jana Pawła II „Slavorum Apostoli”.

Niedziela legnicka 9/2007

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ks. Waldemar Wesołowski: - Zdarza się dość często, że ludzie mylą Kościół greckokatolicki z prawosławnym. Proszę powiedzieć, co je łączy, a co odróżnia?

Abp Jan Martyniak: - Kościół greckokatolicki jest Kościołem wschodnim, tkwi we wschodniej tradycji. Dlaczego tak się nazywa? Do 1054 r. Kościół w Konstantynopolu był w łączności z Kościołem w Rzymie. To był jeden Kościół o różnych obrządkach. Kościołem w Rzymie kierował papież, a w Konstantynopolu patriarcha. Po podziale chrześcijaństwa w XI wieku Ruś znalazła się w orbicie Kościoła w Konstantynopolu. Po unii brzeskiej w roku 1596 przywrócona została jedność z Kościołem rzymskim. Biskupi ruscy powrócili do jedności z Rzymem. Dlatego nazywamy się Kościołem greckokatolickim. Natomiast Kościół rosyjski tej jedności nie przyjął. Nazywamy ich prawosławnymi. Kościół prawosławny nie przyjmuje prymatu i nieomylności papieża, ma nieco inne nauczanie o Niepokalanym Poczęciu Matki Bożej, inne ujęcie o Wniebowzięciu. Jeżeli chodzi o nauczanie, to właściwie te dwa dogmaty najbardziej różnią nasze Kościoły. My natomiast jesteśmy Kościołem katolickim. Grekokatolików i katolików łączy to samo nauczanie, wszystkie prawdy wiary. Odróżnia nas prawo kanoniczne, Kościoły wschodnie mają swój ustrój patriarszy, synodalny. Mamy inny kalendarz, język liturgiczny i samą liturgię.

Reklama

- Ksiądz Arcybiskup został mianowany metropolitą przemysko-warszawskim przez Jana Pawła II. Kim był dla Księdza Arcybiskupa Papież Polak?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

- Na ten temat opublikowałem wiele artykułów w różnych książkach. Był on osobą bardzo bliską. Byłem wiele razy w Rzymie, wiele razy spotykaliśmy się przy różnych okazjach. Jest to ktoś bardzo wielki i bardzo święty. Modlę się o to, by został błogosławiony.

- Na spotkaniu w Duszpasterstwie Ludzi Pracy ’90 w Legnicy mówił Ksiądz Arcybiskup o relacji między grekokatolikami a Janem Pawłem II. O jakich najważniejszych sprawach była mowa?

- Przede wszystkim Jan Paweł II docenił Kościoły wschodnie. Ogłosił ważną encyklikę „Slavorum Apostoli” w 1100. rocznicę dzieła ewangelizacji Świętych Cyryla i Metodego. Ogłosił też ważne dokumenty ekumeniczne dla Kościołów wschodnich „Wielki dar chrztu” i list apostolski „Orientale lumen” oraz wiele innych listów. Papież zajął się też sprawą uregulowania hierarchii Kościoła greckokatolickiego. Przeniósł stolicę patriarchy ze Lwowa do Kijowa, bo tam jest początek i narodu, i chrztu.

- Na spotkaniu w ramach obchodów Roku Jana Pawła II przybliżył Ksiądz Arcybiskup słuchaczom ważną encyklikę „Slavorum Apostoli”. Jakie jest jej najważniejsze przesłanie?

- Najważniejsza rzecz, na którą papież zwrócił uwagę, to uniwersalizm narodów i jedność Europy. Wojny i konflikty powstają tam, gdzie zanika jedność. Papież zwraca też uwagę na potrzebę zachowania odrębności kultury, na prawo każdego narodu do własnej tradycji. Przyszłość Europy powinna bazować na tym, co jest nam wspólne, a więc na wierze, na Ewangelii, na Chrystusie, na chrześcijaństwie i zachodnim, i wschodnim. Chyba najmniej na polityce.

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Tytuł „Syn Boży” wypływa z tego, kim Jezus jest i jakie dzieła wykonuje

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Odcinek należy do tzw. „wyznań Jeremiasza”, osobistych modlitw proroka wpisanych w narrację księgi (Jr 11-20). Jeremiasz działa w Jerozolimie na progu upadku Judy. Jego słowo rozbraja złudne poczucie pewności, dlatego rodzi wrogość. Wers 10 pokazuje szeptane oskarżenia, donosy i wypatrywanie potknięcia. Powtarzane „Donieście, a my doniesiemy” brzmi jak wezwanie do urzędowego oskarżenia. Pojawia się zawołanie „Trwoga dokoła”, wyrażenie użyte w Jr 20 także jako symboliczne imię Paszchura. Prorok słyszy to w ustach ludzi, którzy jeszcze niedawno byli „mężami mojego pokoju” (ʾănšê šĕlōmî). Hebrajski zwrot o „strzeżeniu boku” bywa odczytywany także jako czatowanie na „potknięcie”, więc obraz zdrady staje się ostry. Następuje wyznanie zaufania: Pan jest przy nim jak „mocny bohater” (gibbôr). Wers 12 wprowadza tytuł „Panie Zastępów” (YHWH ṣĕbāʾôt) i język wnętrza człowieka: „nerki” (kĕlāyôt) oraz „lēb”, czyli ukryte motywy i decyzje. Prośba o sprawiedliwość ma formę oddania własnej sprawy Temu, który przenika zamiary. Wers 13 brzmi jak hymn uwielbienia, jak w wielu lamentacjach psalmicznych. Hieronim, komentując Jr 20,10-11, podkreśla sens magor-missabib jako „terror z każdej strony” i notuje wariant grecki, który sugeruje „gromadzenie się” napastników. U niego „mężowie pokoju” stają się dawnymi sojusznikami, a tekst służy umocnieniu nauczycieli Kościoła w doświadczeniu prześladowań.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa do Maryi, Królowej Pokoju

2026-03-04 09:02

[ TEMATY ]

modlitwa

Królowa Pokoju

Adobe Stock

Ave Regina Pacis, Królowa Pokoju w Santa Maria Maggiore

Ave Regina Pacis, Królowa Pokoju w Santa Maria Maggiore
Maryjo, Królowo Pokoju,
CZYTAJ DALEJ

Wchodzimy w Wielki Tydzień, dni znaczone przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa

2026-03-27 07:22

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

1. Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Ten szczególny czas zaznacza się także w liturgii, która biegnie inaczej niż przez pozostałe dni roku, jakby zwalniała momentami, skracała się i znowu wydłużała, kiedy trwa jak by w zadumie, pozbawiona głosu Chrystusa w Eucharystii, więc jej nie celebruje (Wielki Piątek), i wstrzymuje oddech w Wielką Sobotę, jakby czekała, co się wydarzy: czy życie powróci, czy odeszło już od nas na zawsze. Liturgia trwa w zawieszeniu i wierzący muszą się przełamywać, aby nie upaść na duchu, aby pójść dalej, wejść głębiej w tajemnicę życia i wiary. Muszą zostawić swoje lęki, swoją logikę, swoje ziemskie pewności i pozwolić się prowadzić Bogu, zaczerpnąć od Niego wody życia. Czas Wielkiego Tygodnia jest czasem rozbudzania na szych myśli nad tym, czym jest życie, jak się rozwija, dokąd zmierza. Jest to czas, kiedy wszystko nabiera jakby nowych rozmiarów. Zmieniają się proporcje i znaczenia, wielkości i objętości. Ci, którzy żyją bez wartości, są wezwani, aby za stanowić się, czy żyją naprawdę, czy wyłącznie egzystują. Ci, którzy uchodzą za mądrych w oczach świata, muszą zadać sobie pytanie, czy są tacy także w oczach Boga. W Wielkim Tygodniu następuje bowiem przewartościowanie wszystkiego. Bóg staje blisko tych, którzy są mali (w szerokim znaczeniu tego słowa), słabi, niepozorni, niewiele znaczący w swoich ekonomicznych możliwościach, żyjący na peryferiach. Bóg w dniach Wielkiego Tygodnia mówi, że kocha wszystko to, co jest jakoś połamane przez życie lub możnych tego świata. Do tych, którzy sądzą, że wszystko już skończone, Bóg mówi, że jest właśnie odwrotnie, że wszystko dopiero nabiera rozpędu, energii, staje się autentycznie wielkim. Kiedy świat mówi, że wszystko stracone, przepadło, w swoim zmartwychwstaniu Jezus mówi, że dopiero teraz wszystko zostało odnalezione, na nowo odrodzone. Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Jezus uwalnia tych, którzy byli skazani, którzy nie widzieli już żadnej nadziei w swoim życiu, którym wydawało się, że idą jedynie ku zagładzie. Do nich kieruje Chrystus słowa, że jest z nimi, żeby się nie bali.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję