Reklama

Parafia pw. Trójcy Świętej

Pracowita wspólnota

Łętkowice to mała miejscowość na południu diecezji kieleckiej, należąca do dekanatu słomnickiego. Położona jest wśród małych pagórków, których piękno można docenić m.in. jesienią, kiedy pola i lasy mienią się niemal wszystkimi kolorami.

Niedziela kielecka 42/2006

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W mrokach dziejów

Nie wiadomo w którym roku w Łętkowicach powstał pierwszy kościół, o tym fakcie milczą kroniki. Wiadomo jednak, że musiało to być w XII wieku, ponieważ, jak notuje dziejopis, w 1385 r. w Łętkowicach stał drewniany kościół. Od 1185 r. miejscowość ta należała do Gniewomira z Czarnkowa, herbu Nałęcz. Żona owego Gniewomira zapisała wieś Miechowitom, a w XII wieku Łętkowice należały do króla Polski Władysława Łokietka. Z ważniejszych dat, które można przytoczyć, to rok 1598, kiedy to Łętkowice należały do dekanatu wrocimowickiego. W tym czasie proboszczem był ks. Kacper Cilindrinus, a we wsi była szkoła. W 1773 r. zabudowania plebańskie strawił pożar.
Obecny kościół został wybudowany w 1902 r., dzięki staraniom proboszcza ks. Tomasza Brzozowskiego, który „zbudował z cegły nowy kościół ze składek parafian”. Kościół jest w stylu gotyckim i ma formę krzyża.
W parafii mieszkają przede wszystkim rolnicy. I trudno się dziwić - ziemia jest tu bardzo urodzajna i mieszkańcy innych terenów diecezji mogą łętkowiczanom pozazdrościć. Jednak pracy na roli nie brakuje. Nawet urodzajna ziemia powoli oddaje swoje skarby, a zysk nie zawsze jest godziwy i wystarcza na dostatnie życie.

Aby piękniała

Kolejni proboszczowie dbali o świątynię, systematycznie ją remontując i ozdabiając. Dobrze zapisał się w pamięci ludzkiej poprzednik obecnego proboszcza ks. Zbigniew Pasternak, który m.in. postarał się o otynkowanie świątyni, remont plebanii i wybudowanie chodnika wokół kościoła. Obecny proboszcz ks. Ryszard Pakaszewski kontynuuje pracę poprzednika. Od 1995 r., kiedy przejął w Łętkowicach obowiązki proboszcza, praktycznie cały czas wspólnie z życzliwymi mu wiernymi „odnawia i remontuje”. Jak wspomina, na początku powiększony i ogrodzony został cmentarz, następnie wyremontowano plebanię, a teren wokół niej i kościoła został uporządkowany. „Wspólnie z parafianami robimy wszystko, aby nasza świątynia piękniała” - mówi Ksiądz Proboszcz. W 1998 r. został przeprowadzony remont wieży i sygnaturki, a cały dach kościoła został przykryty blachą. W ostatnich latach ocieplono strop świątyni, zakupiono także trzy dębowe drzwi do kościoła, wymieniono instalację elektryczną i organy, a dzwony wyposażono w napęd elektryczny.

Tworzyć wspólnotę

Ksiądz Proboszcz uczy katechezy w Szkole Podstawowej w Łętkowicach. Jak twierdzi, kontakt z dziećmi pomaga mu w pracy duszpasterskiej. Efekty widać gołym okiem. Przy ołtarzu posługuje blisko 25 ministrantów - chłopców nie tylko ze szkoły podstawowej, ale i ze średniej. - Mamy lektorów, którzy mają po 20 lat - mówi Ksiądz Proboszcz. Cieszy go to, że chłopcy ciągle czują potrzebę posługiwania przy ołtarzu i że z tej potrzeby „nie wyrastają”. W każdej miejscowości wchodzącej w skład parafii istnieje żeńskie koło różańcowe. Wierni, a przynajmniej ich część, jest rozmodlona. W każdy piątek w kościele odmawiana jest Koronka do Bożego Miłosierdzia, a podczas nabożeństwa wierni modlą się w intencji rodzin, w których występuje problem uzależnienia od alkoholu. W parafii działa także Grono Przyjaciół Seminarium.
Ksiądz Proboszcz w superlatywach mówi o swoich parafianach, twierdząc, że duża grupa osób identyfikuje się z parafią i jej potrzebami. Wierni nie tylko pomagają materialnie w poszczególnych inwestycjach, ale tworzą dobry klimat „i dobrym słowem i modlitwą - co najbardziej cieszy”.
„Plany na przyszłość są poważne” - mówi Ksiądz Proboszcz dodając, że w najbliższym czasie trzeba odnowić wnętrze świątyni. Nie wiadomo kiedy nastąpi, jednak Ksiądz Proboszcz jest pełen optymizmu. „Przecież tyle udało nam się wspólnie zrobić” - mówi, pokazując kościół i jego otoczenie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kacper Tomasiak: robię znak krzyża przed skokami, żeby wszystko dobrze się potoczyło

2026-02-19 12:02

[ TEMATY ]

Kacper Tomasiak

PAP/Jarek Praszkiewicz

Dlaczego Kacper Tomasiak robi znak krzyża przed skokiem?

O 19-latku zrobiło się głośno, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie i Cortinie wywalczył aż trzy medale.
CZYTAJ DALEJ

Niesienie krzyża wiąże z gotowością nawet na śmierć dla Chrystusa

2026-01-22 10:39

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Pwt 30 należy do finału mów Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem Izraela do ziemi danej ojcom. Księga ma kształt testamentu i zarazem publicznej umowy ludu z Bogiem, sformułowanej w języku przepisów, błogosławieństw i przekleństw. Powtarza się słowo „dziś” (hajjôm). Ono stawia słuchacza w chwili decyzji, bez odsuwania jej na później. Po ostrych przestrogach o odejściu od Pana pada kolejne zdanie niezwykle mocne. „Kładę dziś przed tobą” dwie drogi. Słownictwo jest parzyste: życie i dobro (hebr. ḥajjîm / ṭôb), śmierć i zło (māwet / rā‘), błogosławieństwo i przekleństwo (bĕrākāh / qĕlālāh). Mojżesz mówi jak świadek w traktacie. Wzywa niebo i ziemię jako świadków. Tak brzmiały formuły dawnych układów, w których kosmos „słyszał” zobowiązania. Wybór życia otrzymuje treść bardzo trzeźwą. Oznacza miłość do Pana rozumianą jako wierność, chodzenie Jego drogami, słuchanie Jego głosu i przylgnięcie do Niego (dābaq). Odwrócenie się rodzi kult obcych bogów i kończy się utratą ziemi oraz rozpadem wspólnoty. Brzmi też zdanie, które streszcza całą duchowość Deuteronomium: „On jest twoim życiem i długim trwaniem”. Wersety łączą moralność z historią rodu. Wierność nie zostaje zamknięta w prywatnym świecie. Ona niesie skutki dla potomstwa i dla przyszłości kraju. Ireneusz z Lyonu, broniąc trwałości Dekalogu, przywołuje te słowa Mojżesza i podkreśla, że przyjście Chrystusa daje „rozszerzenie i wzrost”, bez unieważnienia przykazań (AH IV,16).
CZYTAJ DALEJ

Droga Mężczyzny – w ciszy i mocy

2026-02-20 11:48

Archiwum organizatorów

Wielki Post często kojarzy się z dodatkowymi praktykami, postanowieniami i próbą „bycia lepszym”. A jednak głębiej jest to czas zaproszenia: nie tyle do poprawiania siebie, ile do powrotu do serca.

Do miejsca, w którym człowiek staje przed Bogiem w prawdzie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję