Reklama

Nagroda Prezydenta Warszawy

Za służbę za kratkami

Wieloletni kapelan więźniów i rzecznik prasowy duszpasterstwa więziennego, ks. Kazimierz Pierzchała, otrzyma 31 lipca z rąk prezydenta Warszawy nagrodę naukowo-literacką.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ks. Kazimierz Pierzchała otrzyma odznaczenie od prezydenta Warszawy

Ks. Pierzchała od wielu lat stara się pomóc przestępcom, którzy zostali osadzeni w więzieniu. - Wprawdzie oni są skazani za złe czyny, ale nie są potępieni - powtarza Kapłan. Wielokrotnie również opowiadał się przeciwko wprowadzeniu kary śmierci. - Trzeba stawiać na człowieka do końca - uważa ks. Pierzchała. - Na Służewcu są tacy, którzy zabili, i to niejedną osobę. W więzieniu przychodzą do spowiedzi i na Mszę św., dostrzegam ich skruchę - podkreśla. Dlatego też ks. Pierzchała oddał się zarówno posłudze duszpasterskiej wśród więźniów, jak i naukowej refleksji nad resocjalizacją, psychologią i teologią.
Ks. Kazimierz Pierzchała jest autorem i współautorem wielu książek z zakresu psychologii i pedagogiki. Ostatnia poważna pozycja naukowa jego autorstwa to Skazani, ale nie potępieni, w której podejmuje komplementarną refleksję nad pracą ze skazanymi. Obecnie jest kapelanem w Areszcie Śledczym Warszawa-Służew, gdzie zajmuje się badaniami i pracą naukową.
Ks. Pierzchała jest również zaangażowany w pracę z więźniami. - Jest człowiekiem otwartym. Jako duszpasterz i naukowiec ma dobre podejście do więźniów. Potrafi z nimi rozmawiać - mówi Halina Lis z zarządu Bractwa Więziennego, które zajmuje się ewangelizacją wśród skazanych. - Jednak w ostatnim czasie dość mocno zaangażował się w pracę naukową. Mógłby trochę więcej czasu poświęcać więźniom - dodaje Halina Lis.
Ks. Pierzchała co roku współorganizuje udział więźniów w pieszych pielgrzymkach osób niepełnosprawnych na Jasną Górę. Na szczególną uwagę zasługują organizowane przez niego uroczystości związane z sakramentem bierzmowania. Każdorazowo jest to wielkie święto dla skazanych osób.
Za swoją działalność naukową i społeczną ks. dr Kazimierz Pierzchała został uhonorowany odznaczeniem „Zasłużony dla miasta stołecznego Warszawy” oraz nagrodą Prezydenta Warszawy. Jesienią ukaże się jego książka habilitacyjna pt. Działalność duszpasterska w zakładach karnych, a poczucie odpowiedzialności i postawy religijne osadzonych oraz druga książka W poszukiwaniu godności człowieka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Dobry Łotrze! Czy Ty naprawdę jesteś dobry?

Niedziela Ogólnopolska 13/2006, str. 16

pl.wikipedia.org

To - wbrew pozorom - bardzo trudne i poważne pytanie. Przecież w głowie się nie mieści zestawienie razem dwóch słów: „dobry” i „łotr”. Za życia byłem pospolitym kakoűrgos, czyli kryminalistą i recydywistą zarazem. Byłem po prostu ZŁOCZYŃCĄ (por. Łk 23,39-43). Wstyd mi za to. Naprawdę... Nie czyniłem dobra, lecz zło. Dlatego też do tej pory czuję się zażenowany, kiedy ludzie nazywają mnie Dobrym Łotrem... W moim życiu nie mam właściwie czym się pochwalić, więc wolę o nim w ogóle nie mówić. Nie byłem przykładem do naśladowania. Moje prawdziwe życie zaczęło się dopiero na krzyżu. Faktycznie zacząłem żyć na parę chwil przed śmiercią. Obok mnie wisiało Dobro Wcielone - Nauczyciel z Nazaretu, który przeszedł przez życie „dobrze czyniąc” (por. Dz 10,38). Zrozumiałem wtedy, że aby naprawdę ŻYĆ, to wpierw trzeba po prostu umrzeć! I ja umarłem! Naprawdę umarłem! Wtedy wreszcie dotarło do mnie, że totalnie przegrałem życie... Właśnie w tym momencie Jezus wyciągnął do mnie pomocną dłoń, choć ta nadal tkwiła przymocowana do poprzecznej belki krzyża. Właśnie w tej chwili poczułem na własnej skórze siłę miłości i przebaczenia. Poczułem moc, którą dać może tylko świadomość bycia potrzebnym i nadal wartościowym, nadal użytecznym - człowiekiem... W końcu poczułem, że ŻYJĘ naprawdę! Wcielona Miłość tchnęła we mnie ISTNIENIE! Może więc dlatego niektórzy uważają mnie za pierwszego wśród świętych. Osobiście sądzę, że to lekka przesada, lecz skoro tak myślą, to przecież nie będę się im sprzeciwiał. W tradycji kościelnej nadano mi nawet imię - Dyzma. Pochodzi ono z greki (dysme, czyli „zachód słońca”) i oznacza: „urodzony o zachodzie słońca”. Przyznam, iż jest coś szczególnego w znaczeniu tego imienia, bo rzeczywiście narodziłem się na nowo, właśnie o zachodzie słońca, konając po prawej stronie Dawcy Życia. Jestem patronem więźniów (również kapelanów więziennych), skazańców, umierających, pokutujących i nawróconych grzeszników. Oj! Sporo ludzi obrało mnie za orędownika. Ci pierwsi wydają nawet w Polsce specjalne pismo redagowane właśnie przez nich, które nosi tytuł... Dobry Łotr. Sztuka przedstawia mnie na wiele sposobów. Raz jestem młodzieńcem, innym razem dojrzałym mężczyzną. W końcu zaś mam wygląd zmęczonego życiem starca. Co artysta to inna wizja... Któż może nadążyć za sztuką?.. Na pewno nie ja! Zwykle moim jedynym strojem bywa opaska na biodrach lub tunika. Natomiast na ikonach jestem ubrany w czerwoną opończę. Krzyż, łańcuch, maczuga, miecz lub nóż stały się moimi atrybutami. Cóż takiego mogę jeszcze o sobie powiedzieć? Chyba tylko tyle, że Bóg każdemu daje szansę. KAŻDEMU! Skoro dał ją mnie, to może również dać ją i Tobie! Nikt nigdy przed Bogiem nie stoi na straconej pozycji! I tego się w życiu trzymajmy! Z wyrazami szacunku - św. Dobry Łotr
CZYTAJ DALEJ

Anna Popek o religii i naszym Niezbędniku Katolika: wiara czyni cuda

2026-03-26 11:02

[ TEMATY ]

wiara

cuda

Niezbędnik Katolika

Anna Popek

czyni

facebook.com/AnnaPopekPL

Anna Popek

Anna Popek

- Myślę, że nic lepszego nie wymyślono na świecie niż wiara - powiedziała znana prezenterka telewizyjna Anna Popek w jednym z wywiadów. Zwierzyła się również, że w codziennym przeżywaniu swojej wiary towarzyszy jej „Niezbędnik Katolika”, tworzony przez redakcję portalu niedziela.pl.

Podziel się cytatem - mówiła o pewnym okresie swojej pracy w Telewizji Polskiej Anna Popek w wywiadzie dla podkastu "Jastrząb Post".
CZYTAJ DALEJ

Każde poczęte życie jest święte

2026-03-27 07:41

Magdalena Lewandowska

Urna spoczęła w Grobowcu Dzieci Nienarodzonych

Urna spoczęła w Grobowcu Dzieci Nienarodzonych

Na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu odbył się kolejny pochówek dzieci martwo urodzonych, których rodzice nie odebrali ze szpitala.

Wiele osób przybyło, by wspólnie się modlić i pożegnać dzieci utracone. Eucharystii i pochówkowi przewodniczył franciszkanin o. Dominik Banaś. Modlił się za pogrążonych w bólu rodziców i za rodziny przeżywające żałobę. Wskazywał im na dwie perspektywy niosące pocieszenie. – Niedawno przeżywaliśmy uroczystość Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, a więc dzień w którym Bóg-Człowiek zaistniał pod sercem Matki. To także Dzień Świętości Życia, dzień w którym szczególnie podkreślamy wartość każdego życia. Wy także doświadczyliście poczęcia, zaistnienia waszych dzieci, doświadczyliście ich wartości. To było życie bezcenne, które ukochaliście całym sercem i którego strata w tym momencie rodzi wielki ból – mówił w homilii franciszkanin.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję