„Sama siła słów mistycznych potrafi obalać mury i rozpalać ducha. Należy je smakować, sycić serce, budzić wewnętrznego człowieka. Mistyk sięga bowiem wprost w samą istotę głębi i w naturę spraw ostatecznych” - napisał o. Marian Zawada, autor Antologii mistycznej, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Ojców Karmelitów Bosych w Krakowie.
Autor Antologii jest karmelitą bosym, znanym rekolekcjonistą i pisarzem, rektorem Kolegium Filozoficznego Wyższego Seminarium Duchownego Karmelitów Bosych w Lublinie. Ale - jak słusznie zaznaczył w Przedmowie ks. prof. Jerzy Misiurek, kierownik Katedry Duchowości KUL - o wyborze tekstów nie decydowała jego przynależność zakonna. Mamy bowiem teksty mistyków cysterskich, kartuzjańskich, franciszkańskich, dominikańskich, szkoły karmelitańskiej, założycielki brygidek oraz skromnej zakonnicy ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Prawie wszyscy z autorów są wyniesieni na ołtarze.
„Antologia znaczy - «wybrane z najlepszych». Antologia mistyczna stanowi wybór najbardziej wartościowych i najpiękniejszych tekstów, zapisanych przez płomienne serca tych, którym dane było świętować nieodpartą bezpośredniość Boga” - pisze o. Zawada. A chodzi tu o tak znaczących mistyków jak: Orygenes, Ewagriusz z Pontu, Augustyn, Pseudo-Dionizy Areopagita, Grzegorz z Nyssy, Grzegorz Wielki, Guigo II, Bernard z Clairvaux, Hildegarda z Bingen, Bonawentura, Mechtylda z Magdeburga, Gertruda Wielka, Aniela z Foligno, mistrz Eckhart, Brygida Szwedzka, Jan Tauler, Henryk Suzo, Katarzyna ze Sieny, Jan van Ruusbroec, Julianna z Norwich, Tomasz a Kempis, Katarzyna z Genui, Teresa od Jezusa, Jan od Krzyża, Weronika Giuliani, Anna Katarzyna Emmerich, Maria od Jezusa Ukrzyżowanego, Teresa od Dzieciątka Jezus, Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej, Faustyna Kowalska, o. Pio i Marta Robin.
Ich teksty publikowane w książce są krótkie i charakterystyczne dla ich autorów. „Wychodząc naprzeciw oczekiwaniu Kościoła, który pragnie odnowienia duchowego przez kontemplację oblicza Chrystusa, pragniemy za pomocą słów mistycznych niejako objawić Jego oblicze” - podkreśla Autor. Książkę swą dedykuje - „Moim Klerykom”.
Warto polecić tę pozycję także w okresie wielkanocnym, kiedy w sposób szczególny kontemplujemy zmartwychwstanie Chrystusa. Może być ona doskonałym duchowym drogowskazem na drodze, która prowadzi także do naszego zmartwychwstania i wiecznego przebywania z Bogiem.
Marian Zawada OCD - „Antologia mistyczna”. Wydawnictwo Karmelitów Bosych Kraków 2004, str. 376.
Św. Jan Nepomucen urodził się w Pomuku (Nepomuku) koło Pragi.
Jako młody człowiek odznaczał się wielką pobożnością i religijnością.
Pierwsze zapiski o drodze powołania kapłańskiego Jana pochodzą z
roku 1370, w których figuruje jako kleryk, zatrudniony na stanowisku
notariusza w kurii biskupiej w Pradze. W 1380 r. z rąk abp. Jana
Jenzensteina otrzymał święcenia kapłańskie i probostwo przy kościele
św. Galla w Pradze. Z biegiem lat św. Jan wspinał się po stopniach
i godnościach kościelnych, aż w 1390 r. został mianowany wikariuszem
generalnym przy arcybiskupie Janie. Lata życia kapłańskiego św. Jana
przypadły na burzliwy okres panowania w Czechach Wacława IV Luksemburczyka.
Król Wacław słynął z hulaszczego stylu życia i jawnej niechęci do
Rzymu. Pragnieniem króla było zawładnąć dobrami kościelnymi i mianować
nowego biskupa. Na drodze jednak stanęła mu lojalność i posłuszeństwo
św. Jana Nepomucena.
Pod koniec swego życia pełnił funkcję spowiednika królowej
Zofii na dworze czeskim. Zazdrosny król bezskutecznie usiłował wydobyć
od Świętego szczegóły jej spowiedzi. Zachowującego milczenie kapłana
ukarał śmiercią. Zginął on śmiercią męczeńską z rąk króla Wacława
IV Luksemburczyka w 1393 r. Po bestialskich torturach, w których
król osobiście brał udział, na pół żywego męczennika zrzucono z mostu
Karola IV do rzeki Wełtawy. Ciało znaleziono dopiero po kilku dniach
i pochowano w kościele w pobliżu rzeki. Spoczywa ono w katedrze św.
Wita w bardzo bogatym grobowcu po prawej stronie ołtarza głównego.
Kulisy i motyw śmierci Świętego przez wiele lat nie był znany, jednak
historyk Tomasz Ebendorfer około 1450 r. pisze, że bezpośrednią przyczyną
śmierci było dochowanie przez Jana tajemnicy spowiedzi. Dzień jego
święta obchodzono zawsze 16 maja. Tylko w Polsce, w diecezji katowickiej
i opolskiej obowiązuje wspomnienie 21 maja, gdyż 16 maja przypada
św. Andrzeja Boboli. Jest bardzo ciekawą kwestią to, że kult św.
Jana Nepomucena bardzo szybko rozprzestrzenił się na całą praktycznie
Europę.
W wieku XVII kult jego rozpowszechnił się daleko poza
granice Pragi i Czech. Oficjalny jednak proces rozpoczęto dopiero
z polecenia cesarza Józefa II w roku 1710. Papież Innocenty XII potwierdził
oddawany mu powszechnie tytuł błogosławionego. Zatwierdził także
teksty liturgiczne do Mszału i Brewiarza: na Czechy, Austrię, Niemcy,
Polskę i Litwę. W kilka lat potem w roku 1729 papież Benedykt XIII
zaliczył go uroczyście w poczet świętych.
Postać św. Jana Nepomucena jest w Polsce dobrze znana.
Kult tego Świętego należy do najpospolitszych. Znajduje się w naszej
Ojczyźnie ponad kilkaset jego figur, które można spotkać na polnych
drogach, we wsiach i miastach. Często jest ukazywany w sutannie,
komży, czasem w pelerynie z gronostajowego futra i birecie na głowie.
Najczęściej spotykanym atrybutem św. Jana Nepomucena jest krzyż odpustowy
na godzinę śmierci, przyciskany do piersi jedną ręką, podczas gdy
druga trzyma gałązkę palmową lub książkę, niekiedy zamkniętą na kłódkę.
Ikonografia przedstawia go zawsze w stroju kapłańskim, z palmą męczeńską
w ręku i z palcem na ustach na znak milczenia. Również w licznych
kościołach znajdują się obrazy św. Jana przedstawiające go w podobnych
ujęciach. Jest on patronem spowiedników i powodzian, opiekunem ludzi
biednych, strażnikiem tajemnicy pocztowej.
W Polsce kult św. Jana Nepomucena należy do najpospolitszych.
Ponad kilkaset jego figur można spotkać na drogach polnych. Są one
pamiątkami po dziś dzień, dawniej bardzo żywego, dziś już jednak
zanikającego kultu św. Jana Nepomucena.
Nie ma kościoła ani dawnej kaplicy, by Święty nie miał
swojego ołtarza, figury, obrazu, feretronu, sztandaru. Był czczony
też jako patron mostów i orędownik chroniący od powodzi. W Polsce
jest on popularny jako męczennik sakramentu pokuty, jako patron dobrej
sławy i szczerej spowiedzi.
Europa nie może utracić swojej misji budowania pokoju i jedności - podkreślano podczas spotkania Papieża Leona XIV z przedstawicielami COMECE. W czasie audiencji biskupi reprezentujący episkopaty 27 państw członkowskich Unii Europejskiej rozmawiali z Ojcem Świętym o przyszłości Europy, zagrożeniach związanych z populizmem, ochronie chrześcijan oraz potrzebie odbudowy kultury dialogu.
Jak zaznaczył przewodniczący COMECE bp Mariano Crociata, spotkanie przebiegało w serdecznej i bezpośredniej atmosferze, charakterystycznej dla stylu pontyfikatu Leona XIV. Jednym z głównych tematów rozmowy była rola Europy w świecie naznaczonym konfliktami, napięciami i rosnącą polaryzacją.
Choć miasto jest otwarte na nietypowe ceremonie w plenerze, lokalne władze kategorycznie odrzucają możliwość rejestracji zagranicznych aktów małżeństw osób tej samej płci. Burmistrz Zakopanego Łukasz Filipowicz podkreśla, że dopóki nie nastąpi zmiana krajowego ustawodawstwa, tamtejszy Urząd Stanu Cywilnego nie dokona żadnej takiej transkrypcji - informuje portal zakopane.naszemiasto.pl.
W kontekście ogólnokrajowych dyskusji światopoglądowych pojawia się pytanie, jak zakopiański Urząd Stanu Cywilnego zareaguje, gdy wpłynie do niego wniosek o transkrypcję (czyli wierne i literalne przeniesienie treści zagranicznego dokumentu stanu cywilnego do polskiego rejestru) aktu małżeństwa jednopłciowego zawartego poza granicami Polski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
