Po powitaniu zebranych przez ks. prof. dr. hab. Ireneusza Mroczkowskiego - rektora WSD, wygłoszono 3 prelekcje, które pomogły słuchaczom głębiej wniknąć w treść definicji dogmatycznej i lepiej zrozumieć tę prawdę wiary katolickiej.
Pierwszą z nich, zatytułowaną Niepokalane Poczęcie. Od prawdy wiary do definicji dogmatycznej, wygłosił ks. prof. dr hab. Czesław Rychlicki. Na początku swojego wystąpienia Prelegent przedstawił historyczny rozwój doktryny o Niepokalanym Poczęciu, opartej na zbawczym dziele Chrystusa oraz omówił jej biblijne podstawy. Wśród szczególnych miejsc w Piśmie Świętym, w oparciu o które rozwijała się wiara i dogmat Niepokalanego Poczęcia, Ksiądz Profesor zwrócił uwagę na dwa podstawowe. Stanowią je fragmenty: „Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę” (Rdz 3, 15), oraz: „Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami” (Łk 1, 28).
Po omówieniu tekstów Pisma Świętego Prelegent przedstawił drogę, jaką od II w. przebyli teologowie chrześcijańscy, wypracowując doktrynę, która została zwieńczona ogłoszeniem dogmatu o Niepokalanym Poczęciu. Wśród teologów, którzy przyczynili się do określenia „pełni łaski” Maryi, Ksiądz Profesor wymienił m.in.: św. Ambrożego, św. Efrema syryjskiego oraz św. Augustyna, w którego dziełach odnajdujemy pierwsze wśród Ojców Kościoła wyraźne twierdzenie o negatywnej relacji Maryi do grzechu pierworodnego ze względu na „cześć Pańską”. Prelegent podkreślił także znaczenie soborów, a wśród nich Efeskiego z 431 r. Następnie przedstawił trudności, jakie w historii napotykało wyjaśnianie prawdy o Niepokalanym Poczęciu. Na koniec swojego wystąpienia Ksiądz Profesor omówił samą treść definicji dogmatycznej i jej teologiczną zawartość.
Drugą sympozjalną prelekcję wygłosił ks. dr Tomasz Lewicki. Na początku swojego wystąpienia, którego temat brzmiał Niepokalana w zwierciadle chrześcijańskiej literatury apokryficznej, Prelegent wyjaśnił pojęcie apokryfu i określił, jaką rolę spełnia literatura apokryficzna w badaniach nad samym Objawieniem.
Ksiądz Profesor zwrócił uwagę słuchaczy na powstały w poł. II w. apokryf nazwany Protoewangelią Jakuba. Pismo to zasługuje na szczególną uwagę, gdyż w pierwszej linii poświęcone jest ono właśnie Matce Boga, a jego główny cel to zobrazowanie prawdy o Jej wybraństwie, godności i świętości. Prelegent stwierdził, iż jest to „swoistego rodzaju filar literatury apokryficznej, gdyż na nim oparła się znaczna część późniejszych dzieł apokryficznych i tradycji mariologicznych”.
Po tym syntetycznym wprowadzeniu w tematykę apokryfów Prelegent omówił samą treść Protoewangelii Jakuba, która ukazuje świętość Maryi. Ksiądz Profesor stwierdził, iż pismo to „stara się za pomocą dostępnych jej przekazów zilustrować prawdę o wybraństwie i wyjątkowości Maryi, które objawiają się w różnych wydarzeniach i na różnych etapach jej życia”. Zwrócił on także uwagę na to, iż pismo to wykazuje wyraźne akcenty apologetyczne, gdyż występuje przeciwko błędnym naukom dotyczącym ziemskiego życia Syna Bożego i Jego Matki.
Podsumowując swoje wystąpienie, Prelegent stwierdził, że pisma apokryficzne są literaturą jak najbardziej godną uwagi i godną dalszych badań, gdyż po odróżnieniu prawd teologicznych od przekazów legendarnych mają one szansę stać się dla nas „przyczynkiem do zbudowania i umocnienia w wierze”.
Ostatnią prelekcję, zatytułowaną Pozostać wiernym Twojej niedocieczonej intencji. Życie pięknego dogmatu, wygłosił ks. prof. dr hab. Henryk Seweryniak. W wystąpieniu przypomniał historię dogmatu, którego ogłoszenie poprzedziło m.in. objawienie się Maryi francuskiej zakonnicy Katarzynie Laboure, która od Matki Bożej otrzymała medalik z napisem „O, Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”. 4 lata po ogłoszeniu prawdy przez papieża Piusa IX miało miejsce inne cudowne wydarzenie: Matka Boża ukazała się 14-letniej Bernadetcie Soubirous, wypowiadając słowa „Jestem Niepokalanym Poczęciem”.
Jak podkreślił Prelegent, słowa te zastanawiały wielu teologów uważających, że Maryja powinna powiedzieć „jestem niepokalanie poczęta”. Sformułowanie „jestem Niepokalanym Poczęciem” wyjaśnił m.in. św. Maksymilian Kolbe, który uważał, że „Niepokalane Poczęcie” to imię Maryi, najgłębiej związane z Jej istotą. „Maryja przypomina w tym imieniu, że jest poczęciem, a więc stworzeniem, zaczęła istnieć w czasie. Jest to jednak poczęcie niepokalane, takie jakie wyszło ongiś, przy stworzeniu, z ręki Boga. Dla Maksymiliana ważna jest nie tylko wolność „od” (od grzechu pierworodnego), ale przede wszystkim wolność „do” - do świętości; do pierwotnej świętości, jak modlimy się w prefacji o świętych” - mówił Ksiądz Profesor.
Kolejną część referatu Naukowiec poświęcił roli objawień fatimskich oraz pontyfikatu Jana Pawła II dla rozszerzenia kultu Niepokalanego Poczęcia. Przypomniał, że to właśnie Papież z Polski zrealizował prośbę Maryi o poświęcenie świata Jej Niepokalanemu Sercu, dokonując tego aktu 25 marca 1984 r. Teolog podkreślił, że fatimskie objawienie zawiera bardzo wyraźne wezwanie do nawrócenia poprzez pokutę i odmawianie Różańca. Zaznaczył także, że po spełnieniu proroctwa odnośnie do nawrócenia Rosji (kiedy Maryja objawiła się w Fatimie, Rosja była w przeddzień wybuchu rewolucji bolszewickiej), to orędzie skierowane jest współcześnie do „sytego człowieka Zachodu, który godzi się na oświecenie, ale nie na dziedzictwo chrześcijańskie, który stawia meczety w Grenadzie, wyrzuca religię ze szkół, sprzedaje kościoły, zakazuje noszenia wyraźnych oznak wiary, nie chrzci połowy swoich dzieci, jak to już ma miejsce w Hamburgu”. Jednocześnie ks. Seweryniak przypomniał, że nad instytucjami europejskimi wciąż powiewa flaga, której motyw (12 gwiazd na błękitnym polu) zaczerpnięty jest z Księgi Apokalipsy i kojarzony jednoznacznie z Maryją jako Niewiastą obleczoną w słońce, która na głowie ma wieniec z 12 gwiazd. „Ta flaga powinna być naszym wyzwaniem” - podkreślił ks. Seweryniak.
Kończąc swe wystąpienie, Teolog zaznaczył, że dogmat o Niepokalanym Poczęciu jest otwarciem „okna Kościoła na Boży wiatr wiary”. Przypomniał też, że Maryja jest znakiem poprzedzającym powtórne przyjście Chrystusa, zaś wiara w Jej Niepokalane Poczęcie winna stać się dla każdego chrześcijanina inspiracją do podążania ku doskonałej świętości.