Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. pod przewodnictwem Księdza Biskupa. Radosny śpiew kolęd przy akompaniamencie gitary od pierwszych chwil zachęcił wszystkich do aktywnego uczestnictwa w Eucharystii. Osoby niepełnosprawne włączały się do liturgii klaszcząc w dłonie, grając na tamburynach, dzwonkach i bębenkach. Ich twarze rozjaśniał promienny uśmiech, zwłaszcza gdy Biskup Antoni wyszedł podczas homilii na środek kościoła i nawiązał z nimi serdeczny dialog. „To Wy jesteście najlepszym prezentem, jaki przyniesiono dziś Panu Jezusowi - przekonywał z zapałem Ksiądz Biskup. - Idźcie z uśmiechem przez cały Nowy Rok i pamiętajcie, że każdy z Was jest prezentem dla Chrystusa”. Po tych ciepłych słowach członkowie Wspólnoty śmiało brali udział w modlitwie wiernych i tłumnie otoczyli ołtarz podczas Modlitwy Pańskiej. Kończąc Eucharystię, bp Długosz jeszcze raz przypomniał o dbałości o piękny uśmiech. Symbolicznym wyrazem tych życzeń była tubka pasty do zębów, którą Ksiądz Biskup podarował każdemu uczestnikowi.
Kolejną część spotkania stanowiły jasełka, prezentowane przez członków Wspólnoty. Bogaty scenariusz i ciekawa choreografia przedstawienia, przygotowane przez nauczycieli ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 5 w Częstochowie - Katarzynę i Alicję Bednarek oraz Marię Górecką, przyciągnęły uwagę wszystkich zgromadzonych, na czele z Księdzem Biskupem, ks. Krzysztofem Krulikiem oraz Tadeuszem Tarnowskim - koordynatorem Wspólnoty, którzy zasiedli w pierwszym rzędzie. Przy dźwiękach muzyki (od klasycznej po ludową), przeplatanej fragmentami Pisma Świętego, kolejno prezentowali się: Święta Rodzina, anioły, pasterze, Mędrcy ze Wschodu oraz łyżwiarze. Wiele entuzjazmu wśród oglądających wywołały pląsy aniołów z szarfami oraz góralski taniec pasterzy. Barwne stroje podkreślały wyjątkowy klimat widowiska.
- Trzeba podkreślić, że nasi aktorzy grają „na żywo”, bez wcześniejszych prób - stwierdziła koordynująca występ Alicja Bednarek. - To, że jasełka przebiegają sprawnie, jest zasługą rodziców i opiekunów osób niepełnosprawnych, którzy pomagają nam we wcześniejszych przygotowaniach”.
Wyjątkową atmosferę na zakończenie spotkania stworzyło wspólne odśpiewanie piosenki Nie boję się, gdy ciemno jest przy iskrzących się zimnych ogniach, którymi wszyscy uczestnicy oświetlili kościół. Dzielenie się opłatkiem i wymiana serdecznych życzeń zwieńczyły wspólnotowe spotkanie.