Obrzędy Komunii św. stanowią trzecią część liturgii eucharystycznej, sprawowanej przy stole Ciała Pańskiego. Obrzędy te rozpoczynają się modlitwą Ojcze nasz, zwaną też Modlitwą Pańską. To modlitwa, jakiej Jezus nauczył Apostołów na ich wyraźną prośbę (por. Łk 11,1-4). Jest to modlitwa, która jest streszczeniem całej Ewangelii i najtrafniej odzwierciedla odniesienie chrześcijanina do Boga Ojca, do bliźnich i do świata. Nic dziwnego, że już autor pisma pt. Nauka Dwunastu Apostołów, powstałego na przełomie I i II w., poleca wiernym, aby tę modlitwę zanosili do Boga trzy razy dziennie. Prawdopodobnie już od IV w. Modlitwa Pańska jest odmawiana w czasie Mszy św. jako bezpośrednie przygotowanie do spożywania Ciała i Krwi Pańskiej.
Modlitwa ta jest poprzedzona krótką zachętą, w której pojawiają się ciekawe słowa: „Ośmielamy się mówić: Ojcze nasz”. Tylko Syn Boży miał pełne prawo, aby zwracać się do Boga z tytułem Ojcze. Tak też prawdopodobnie modlił się Jezus w czasie swego życia na ziemi, nazywając Boga w języku aramejskim tytułem - Abba, który znaczy: mój kochany Ojcze; wyraża on serdeczny, intymny związek dziecka z własnym ojcem (por. Mk 14,36). Ludzie, którzy popadli w stan nieprzyjaźni z Bogiem wskutek grzechu pierwszych rodziców, nie mieli prawa ani odwagi, aby zwracać się do Boga jako do Ojca. O tej sytuacji człowieka tak pisał w IV w. św. Ambroży, biskup Mediolanu: „Człowiecze, nie śmiałeś podnieść twarzy ku niebu. Spuszczałeś swe oczy ku ziemi. Nieoczekiwanie otrzymałeś łaskę Chrystusa i wszystkie grzechy zostały ci odpuszczone. Ze złego sługi stałeś się dobrym synem. Dlatego miej odwagę, nie na mocy swoich czynów, lecz dzięki łasce Bożej (...). Podnieś oczy ku Ojcu, który zrodził cię przez obmycie chrztu świętego; który odkupił cię przez swego Syna, i mów: Ojcze nasz (...) W szczególny sposób jest On Ojcem tylko samego Chrystusa. Dla nas jest On wspólnym Ojcem, ponieważ tylko Jego jednego zrodził, nas zaś stworzył. Mów więc i ty dzięki Jego łasce - Ojcze - abyś zasługiwał na to, by być Jego synem” (De Sacramentis V, 19).
Tak więc dzięki miłości Boga, którą nam przyniósł i objawił Syn Boży przez swoją Ofiarę na krzyżu, otrzymaliśmy godność przybranych dzieci Bożych. Nazywamy się dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy. Dlatego ośmielamy się mówić: Ojcze nasz.