Reklama

Dekanaty archidiecezji warszawskiej (11)

Dekanat służewiecki

Dekanat służewski w archidiecezji warszawskiej liczy sześć parafii. Na jego terenie znajduje się jedna z najstarszych w stolicy parafia św. Katarzyny oraz największy w Warszawie kościół noszący wezwanie św. Dominika.

Niedziela warszawska 41/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Ks. prał. Franciszek Ordak, dziekan dekanatu służewskiego urodził się 3 grudnia 1948 r. w Warszawie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1973 r. z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Był wikariuszem w Jakubowie, Jazgarzewie, Skierniewicach oraz w Warszawie (par. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Opatrzności Bożej i św. Jana Kantego). W latach 1990-1996 proboszcz parafii Świętej Rodziny w Michalczewie. Od 1996 r. proboszcz parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pyrach.

Parafie i kościoły

Parafia św. Katarzyny erygowana była w 1238 r. przez biskupa poznańskiego Pawła z Bnina. Należy też ona do najstarszych parafii w stolicy.
Wszystkie pozostałe parafie powstały w XX w. Jeszcze w 1946 r. - z inicjatywy ks. inf. Zygmunta Choromańskiego, ówczesnego zarządcy archidiecezji warszawskiej - powstała parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pyrach. Jej powstanie potwierdził 29 czerwca 1947 r. - po swoim powrocie do Polski - kard. August Hlond. W 1952 r. erygowane zostały przez Prymasa Stefana Wyszyńskiego parafie św. Zofii Barat na Grabowie i św. Dominika na Służewie. Ta ostatnia prowadzona jest przez Ojców Dominikanów. W 1980 r. kard. Stefan Wyszyński utworzył parafię św. Maksymiliana Marii Kolbego na Służewcu przy ul. Rzymowskiego (od 1976 r. istniał tu rektorat). Najmłodszą w dekanacie jest parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia, którą erygował kard. Józef Glemp 27 marca 1982 r. (ośrodek katechetyczno-duszpasterski istniał tu już od 1978 r.). Prowadzą ją Księża Marianie.
Wszystkie parafie posiadają swoje kościoły.
Najstarszą świątynię ma parafia św. Katarzyny, której proboszczem jest ks. prał. Józef Maj. Początkowo miała kościół drewniany. Obecny kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zbudowany na przełomie XV i XVI w. w stylu gotyku mazowieckiego, odbudowywany był i przebudowywany w XVIII, XIX i w XX w. Niedawno świątynia wzbogaciła się o piękny obraz będący kopią słynnego fresku Mater Admirabilis z kościoła Trinita dei Monti w Rzymie, a także o różaniec, na którym modlił się Ojciec Święty wkrótce po zamachu. Zawsze bardzo starannie dbający o kościół ks. prał. Maj, zrekonstruował niedawno średniowieczną chrzcielnicę, która pamięta czasy, gdy przy służewskim kościele parafianami byli jeńcy krzyżaccy, osiedleni tu przez księcia Ziemowita.
Przy świątyni znajduje się najstarsza w dekanacie plebania. Mieści się ona w XVII-wiecznym dworku wybudowanym przez ks. Wojciecha Kacprowskiego.
W parafii dziekańskiej Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pyrach kościół został wybudowany zaraz po wojnie, w latach 1947-1958. Budowę rozpoczął ks. Henryk Kałczyński, przez ponad 30 lat proboszcz miejscowej parafii. Do budowy służyła m.in. cegła z rozbiórek wojennych ruin stolicy, m.in. z kamienicy jego rodziców mieszczącej się przy Marszałkowskiej 20. Zwozili je do Pyr parafianie uczestniczący w odbudowie Warszawy. W fundamenty kościoła oprócz aktu erekcyjnego włożono trzy przedwojenne srebrne monety z wizerunkiem marszałka Józefa Piłsudskiego. Wykończenie wnętrza kontynuował ks. Marian Duś, który był tu proboszczem w latach 1977-1986, do czasu swojej nominacji biskupiej. Kościół posiada pamiątkę - fotel, na którym siedział Ojciec Święty podczas pierwszej pielgrzymki do Polski.
O tejże pielgrzymce w szczególny sposób pamięta się w parafii św. Maksymiliana. Przed świątynią, która znajduje się przy ul. Rzymowskiego, przy trasie łączącej Okęcie z Ursynowem, stoi krzyż, przed którym 2 czerwca 1979 r. Ojciec Święty celebrował Mszę św. na ówczesnym placu Zwycięstwa. Od niedawna w kościele znajduje się duży witraż upamiętniający to wydarzenie. Również ołtarze boczne zbudowane są z części ołtarza papieskiego. W parafii jest żywy kult św. Maksymiliana, a wkrótce w kościele znajdzie się witraż jemu poświęcony. Proboszcz parafii ks. kan. Andrzej Parys mianowany został w 2004 r. diecezjalnym asystentem kościelnym Akcji Katolickiej.
Początki parafii św. Zofii Barat związane są ze Zgromadzeniem Sióstr Najświętszego Serca Jezusa (Sacré-Coeur). Siostry - przy wydatnej pomocy okolicznych mieszkańców - wybudowały tu na początku lat 50. ubiegłego wieku kaplicę Najświętszego Serca Jezusowego. Poświęcił ją Prymas Wyszyński 5 sierpnia 1951 r. Parafia powstała tu już w rok później. Przez wiele lat wierni korzystali z tejże kaplicy. Dopiero w latach 1991-1996 według projektu proboszcza parafii ks. prał. Janusza Baranowskiego powstała tu nowa świątynia, którą poświęcił kard. Józef Glemp 27 czerwca 1995 r.
Z kolei obecność Ojców Dominikanów sięga w dekanacie lat 30. XX w. Wtedy to wybudowali oni klasztor. Inicjatorem budowy był o. Jacek Woroniecki. Przed wojną do wspólnoty zakonnej tego klasztoru należał o. Michał Czartoryski OP, który w czasie Powstania Warszawskiego został rozstrzelany przez Niemców. Czcią cieszy się znany, XVI-wieczny obraz Matki Bożej Żółkiewskiej, koronowany w 1929 r. przez abp. Bolesława Twardowskiego i w 1965 r. przez kard. Stefana Wyszyńskiego. Miejscowa świątynia, zbudowana w latach 1981-1994 według projektu arch. Władysława Pieńkowskiego, konsekrowana dziesięć lat temu, uważana jest za największy kościół w Warszawie. Dominikanie słyną ze słynnych „dziewiętnastek”, czyli Mszy św. odprawianych w niedziele o godz. 19.00, które gromadzą przede wszystkim młodzież.
W najmłodszej parafii dekanatu służewskiego - Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia na Stegnach pracę duszpasterską prowadzą Księża Marianie. Kiedy przybyli na Stegny w 1978 r., rozpoczęli odprawianie Mszy św. w prowizorycznej kaplicy i prywatnym mieszkaniu. Dziś ich wybudowana w latach 80. ubiegłego stulecia imponująca świątynia widoczna jest z daleka. Konsekrował ją 31 maja 1993 r. kard. Józef Glemp. Jeszcze bardziej znane jest również mające siedzibę na Stegnach wydawnictwo. Parafia włącza się w organizację dorocznych Targów Wydawców Katolickich. Wśród działających tu ruchów jest m.in. związane z duchowością mariańską Bractwo Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.
Aż trzy parafie w dekanacie mają podobną liczbę wiernych (ok. 20 tys.) - św. Dominik, św. Maksymilian i Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia. Najmniejsze zaś parafie to św. Zofii Barat na Grabowie (ok. 2 tys. wiernych) i św. Katarzyny (ok. 3 tys.).
Licznie obecne są w dekanacie zakony. Oprócz dominikanów i marianów, którzy prowadzą tu swoje parafie, na terenie parafii św. Zofii Barat ważny ośrodek mają księża salezjanie, którzy przy ul. Korowodu prowadzą Salezjański Ośrodek Misyjny wraz z Muzeum Misyjnym. W tejże parafii są wspomniane wcześniej Siostry Sacré Coeur.
W Pyrach są siostry dominikanki oraz siostry elżbietanki. W parafii św. Katarzyny dużą pomoc świadczą siostry eucharystki. W parafii św. Maksymiliana są ojcowie barnabici, którzy przy ul. Smoluchowskiego prowadzą Centrum Kulturalne, Lecznicę Ars Medica oraz mają swój dom prowincjalny. W parafii Księży Marianów są siostry Najświętszego Imienia Jezus.

Duchowieństwo

Dziekanem dekanatu służewskiego jest ks. prał. Franciszek Ordak, od 1996 r. proboszcz parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pyrach. Wicedziekanem jest ks. Tadeusz Mierzwiński MIC, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia. Ks. Mierzwiński jest też kapłanem sprawującym najdłużej funkcję proboszcza na terenie dekanatu (od 1981 r.). Nieco krócej (od 1985 r.) proboszczem jest ks. prał. Józef Maj z parafii św. Katarzyny. Najkrócej w dekanacie służewskim proboszczem jest (od 2004 r.) o. Mirosław Pilśniak OP z parafii św. Dominika.
Na terenie dekanatu w duszpasterstwie pracuje 6 księży proboszczów i 12 wikariuszy, których wspomaga 3 księży rezydentów oraz kapłani zakonni pełniący różne funkcje z parafii dominikańskiej i mariańskiej.
Najstarszym z proboszczów (ur. 1935 r.) jest ks. Tadeusz Mierzwiński, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia na Stegnach, najmłodszym o. Mirosław Pilśniak (ur. 1959), proboszcz parafii św. Dominika.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Siostra Tymoteusza z Broniszewic: Przywracamy niepełnosprawnym chłopakom godność

2026-01-23 21:25

[ TEMATY ]

Broniszewice

Mat.prasowy

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil, dominikanka, w zakonie jest od dwudziestu lat. Od dziecka pragnęła zostać zakonnicą. Chciała być jak Święty Franciszek z Asyżu: budować kościoły, pomagać ubogim i otaczać się zwierzętami. Fascynacja nie była przypadkowa – jej wujek był kapelanem sióstr franciszkanek. Agnieszka była dzieckiem temperamentnym, nadpobudliwym. Dla świętego spokoju siostry włączały jej bajki o Świętym Franciszku.

– Znałam je na pamięć – mówi siostra Tymoteusza. – Uwielbiałam historie burzliwego życia Franciszka z Asyżu. Któregoś dnia wróciłam do domu i oznajmiłam mamie, że nie będę miała męża i zostanę zakonnicą.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Łódź: Mariawicka Msza święta o jedność Kościoła

2026-01-24 11:43

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

ks. Paweł Kłys

Nabożeństwo Ekumeniczne w Kościele Starokatolików Mariawitów w Łodzi

Nabożeństwo Ekumeniczne w Kościele Starokatolików Mariawitów w Łodzi

W kolejnym dniu ekumenicznej modlitwy o jedność Kościoła liturgię celebrowano w Starokatolickim Kościele Mariawitów pw. św. Franciszka z Asyżu w Łodzi. Mszy świętej w rycie trydenckim (w języku polskim) przewodniczył duchowny mariawicki - brat kapłan Szczepan Orzechowski, proboszcz parafii w Dobrej.

W liturgii udział wzięli przedstawiciele bratnich Kościołów Chrześcijańskich zrzeszonych w łódzkim Oddziale Polskiej Rady Ekumenicznej oraz duchowni Kościoła Katolickiego, wśród nich bp Zbigniew Wołkowicz - administrator Archidiecezji Łódzkiej. 
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję