Kilkadziesiąt prezentowanych barwnych grafik ilustruje Boską komedię Dantego Alighieri. Zaliczane są one do najlepszych prac tego typu, jakie wyszły spod ręki artysty w ciągu jego prawie 90-letniego życia. Pochodzą ze zbiorów państwowych Muzeum Narodowego w Warszawie oraz Muzeum Narodowego w Kielcach i z prywatnych kolekcji Jakuba Lepa i Jana Fejkiela.
Hiszpan Salwador Dali był jednym z najsłynniejszych malarzy surrealistów. W jego obrazach pojawiały się więc tak nierealne wizje, jak płonące żyrafy z szyjami ozdobionymi wysuniętymi szufladami czy rozpływające się wielkie tarcze zegarowe, ułożone na skraju przepaści. Stanowią one typową surrealistyczną poetykę. Niezwykła pomysłowość, którą popisywał się Dali w swoich dziełach, przyciągała publiczność. Składali się na nią wielbiciele jego talentu oraz zainteresowani życiorysem pełnym skandali. Często wyreżyserowane były one przez uwielbianą żonę Galę (niegdyś żona francuskiego surrealisty, Paula Eluarda). Celem była oczywiście chęć zwrócenia uwagi na swoją twórczość. W umiejętności korzystania z tego chwytu reklamowego Dali znalazł się „w czołówce światowej”, tuż po Pablu Picassie i Andy Warholu, którym nie dorównywał artystycznym talentem, ale stał się nie mniej od nich znany. W odróżnieniu od nich Salwador wykazywał niezwykłe uwielbienie dla religii. Wyrażał je oczywiście na swój artystyczny sposób, malując tak zadziwiające obrazy, jak Szybkość ponaddźwiękowa statyczna Madonny Rafaela.
Grafiki ilustrujące Boską komedię uznaje się za jedne z najdoskonalszych w twórczości Dalego, szczególnie wyróżnia się tu cykl Piekło. Stosował w nim chwyty formalne, znane z jego najsłynniejszych obrazów. W nich dochodzi do głosu głęboka wrażliwość i finezyjna umysłowość artysty, który za pomocą kilku syntetycznych kresek potrafił scharakteryzować przeróżne ludzkie postawy. Obcując dłuższą chwilę z grafikami, odkrywa się w nich bogactwo wiedzy artysty o świecie, która „zaklęta” jest w specyficznym ruchu przedstawianych postaci, w symbolicznie użytym kolorze, w deformacji. Treść grafik bezpośrednio wiąże się z ilustrowaną pieśnią.
Lubelską wystawę przygotowano z okazji stulecia urodzin i piętnastolecia śmierci Salwadora Dalego. Celem było pokazanie nieznanego oblicza artysty. Wystawę uznano za najciekawszą z dotychczas prezentowanych w Muzeum na Zamku.