Uroczysta intronizacja relikwii św. Brata Alberta do kościoła Duszpasterstwa Środowisk Twórczych na placu Teatralnym w Warszawie odbyła się 20 czerwca. - Oddając cześć relikwiom naszych patronów
rozwijamy i pogłębiamy wiarę w świętych obcowanie - mówił przewodniczący uroczystościom bp Piotr Libera, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski. Po intronizacji na placu Teatralnym odbył
się IV Letni Salon Artystów.
W homilii bp Libera przybliżył zgromadzonym postać św. Brata Alberta (Adama Chmielowskiego). Przypomniał, że Chmielowski był bardzo dobrym malarzem i pozostawił po sobie wiele ciekawych obrazów. Kaznodzieja
zwrócił szczególnie uwagę na obraz Kameduła w celi, przedstawiający mnicha siedzącego tyłem do okna. - Dlaczego mnich odwrócił się tyłem do okna? - pytał bp Libera. - Może to jest odpowiedź
malarza na pytania, które stawiał sobie od lat. Postanowił odwrócić się od świata, wybrać inne jego oblicze. Swoje powołanie odnalazł na drodze heroicznej posługi najbardziej upośledzonym i wydziedziczonym.
- Brat Albert nie tylko czynił miłosierdzie - kontynuował Kaznodzieja - ale stał się jednym z tych, którym służył, ich bratem. Zamieszkał z ubogimi pod jednym dachem, dzielił z nimi
chleb i modlitwę. Wirtuoz pędzla stał się sługą biedaków. Wyrzutkom społeczeństwa stworzył dom, którego nigdy nie mieli. Dziękujmy dziś Bogu, że mamy w Niebie takiego orędownika bliskiego środowiskom
twórczym.
Po homilii uroczyście wniesiono do kościoła relikwiarz św. Brata Alberta i ustawiono w prezbiterium, nieopodal stojącego tam już od listopada zeszłego roku relikwiarza św. Andrzeja Apostoła. Relikwiarz
św. Brata Alberta, autorstwa prof. Stanisława Słoniny z ASP, ma kształt głowy Świętego.
Na zakończenie Mszy św. ks. prał. Wiesław Niewęgłowski, krajowy duszpasterz środowisk twórczych, podziękował wiernym za obecność. Szczególne słowa wdzięczności skierował do licznie zgromadzonych na
uroczystości sióstr albertynek.
Ks. Niewęgłowski podsumował także miniony rok pracy, związany z 25-leciem istnienia Duszpasterstwa Środowisk Twórczych. Najważniejszym wydarzeniem była pielgrzymka i spotkanie twórców z Janem Pawłem
II oraz sprowadzenie relikwii św. Andrzeja Apostoła. W czerwcu pierwszą pielgrzymkę Papieża do Polski w 1979 r. upamiętniło odsłonięcie na frontonie kościoła na placu Teatralnym płaskorzeźby przedstawiającej
gołębicę, symbol Ducha Świętego. W minionym roku u twórców odbyło się także prawie 100 koncertów, wystaw, promocji, spotkań autorskich. Prężnie działał studencki klub „Fides et ratio”. W najbliższych
planach jest rozbudowa świątyni twórców.
Po uroczystym błogosławieństwie kończącym Eucharystię rozpoczął się na placu Teatralnym IV Letni Salon Artystów. Głównym punktem programu był czterogodzinny występ Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”
im. Stanisława Hadyny. Zespół zaprezentował fragmenty swoich 17 spektakli. Podczas Salonu odbywały się także liczne spotkania autorskie z pisarzami i poetami. Od tych ostatnich można było uzyskać nie
tylko autograf, ale także usłyszeć specjalny wiersz „na ucho”, czyli wyrecytowany wyłącznie dla konkretnego słuchacza. Swoje książki podpisywali m.in: Ernest Bryll, Maria Ginter, Barbara Wachowicz,
ks. Jan Sochoń, Marcin Wolski oraz ks. Wiesław Niewęgłowski. Na specjalnym stoisku sprzedawano słynne chlebki św. Brata Alberta, bez których impreza oczywiście nie mogłaby się odbyć. Pośród wielu odpustowych
stoisk duże zainteresowanie wzbudziło stoisko z pracami dzieci niepełnosprawnych ze Specjalnego Ośrodka Wychowawczego w Ignacowie. Duszpasterstwo Środowisk Twórczych od dłuższego czasu aktywnie wspiera
ten ośrodek.
Na zakończenie Salonu, o godz. 18.00. odbył się koncert Muzyka o zmierzchu. Można było posłuchać m.in. laureatów konkursów międzynarodowych, wokalistów i instrumentalistów oraz solistów operowych.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
W święto Ofiarowania Pańskiego, zwane u nas świętem Matki Bożej Gromnicznej, mniej ludzi niż niegdyś przychodzi do naszych kościołów, by poświęcić świece. Do niedawna przychodziło więcej. Świece wykonane z pszczelego wosku, zwane gromnicami, były ze czcią przechowywane w każdym domu i często zapalane – wówczas, kiedy nadciągały gwałtowne burze, gradowe nawałnice, wybuchały pożary, groziła powódź, a także w chwili odchodzenia bliskich do wieczności. Były one znakiem obecności mocy Chrystusa – symbolem Światłości, w której blasku widziało się wszystko oczyma wiary.
Wprawdzie wilki zagrażające ludzkim sadybom zostały wytrzebione, ale na ich miejsce pojawiły się inne zagrożenia. Dziś trzeba prosić Matkę Bożą Gromniczną, by broniła przed zalewem przemocy i erotyzacji płynących z ekranów telewizyjnych i kolorowych magazynów, przed napastliwością sekt, przed obojętnością na los bliźnich, przed samotnością, przed powiększającą się falą ubóstwa, przed zachłannością, przed bezdomnością i bezrobociem, przed uleganiem nałogom pijaństwa, narkomanii, przed zamazywaniem granic między grzechem a cnotą, przed zamętem sumień.
Na profilu facebookowym Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej opublikowano komunikat ws. przybycia na teren sanktuarium osób związanych ze środowiskiem oraz zwolennikami ks. Daniela Galusa i tzw. „Wspólnoty Miłość i Miłosierdzie Jezusa”.
W dniu dzisiejszym na teren naszego Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej przybyły osoby związane ze środowiskiem oraz zwolennikami ks. Daniela Galusa i tzw. „Wspólnoty Miłość i Miłosierdzie Jezusa”. Osoby te bez jakiejkolwiek zgody przeora, kustosza sanktuarium, rozpowszechniały ulotki, propagowały swoją wspólnotę oraz wprowadzały wiernych w błąd, nakłaniając ich do poparcia tej działalności, także poprzez pozostawione modlitwy w intencji ks. Daniela Galusa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.