Nominacja papieska

Bądź na bieżąco!

Ojciec Święty Jan Paweł II mianował

arcybiskupa częstochowskiego

Stanisława Nowaka

drugim wiceprzewodniczącym
Papieskiej Akademii Maryi Niepokalanej

Instytucja ta wywodzi się z utworzonego w roku 1835 w Rzymie koła młodzieży, które łączyło studia z pobożnością maryjną. Przed 140 laty bł. Pius IX włączył je do akademii papieskich.
Przewodniczącym Papieskiej Akademii Maryi Niepokalanej jest kard. Andrzej Maria Deskur, zaś pierwszym wiceprzewodniczącym - arcybiskup Loreto, Angelo Comastri (rv/ua, © Radio Vaticana 2004).

Odznaczenia

Ks. prof. dr hab. JAN KOWALSKI, profesor teologii moralnej w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Częstochowskiej, Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu, podniesiony do godności prałata honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ks. dr STANISŁAW GĘBKA, proboszcz archikatedralnej parafii Świętej Rodziny w Częstochowie, podniesiony do godności prałata honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Ks. kan. dr WŁODZIMIERZ KOWALIK, rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej w Częstochowie, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Ks. kan. JERZY KULIBERDA, sekretarz Archidiecezjalnego Wydawnictwa „Regina Poloniae” w Częstochowie, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Reklama

Ks. kan. mgr MAREK KUNDZICZ, proboszcz parafii św. Jana Kantego w Częstochowie, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Ks. kan. mgr ALEKSANDER KUTYNIA, proboszcz parafii św. Kazimierza w Częstochowie, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Ks. kan. dr KRZYSZTOF SKUBAŁA, zastępca wikariusza sądowego Sądu Metropolitalnego, wykładowca prawa kanonicznego w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Częstochowskiej, proboszcz parafii Opatrzności Bożej w Częstochowie, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Ks. kan. mgr JAROSŁAW SROKA, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Społeczno-Zawodowego Kurii Metropolitalnej w Częstochowie, asystent kościelny Akcji Katolickiej Archidiecezji Częstochowskiej, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Ks. prał. MARIAN STOCHNIAŁEK, proboszcz kolegiackiej parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Wieluniu, prepozyt Kolegiackiej Kapituły Wieluńskiej, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Ks. kan. MARIAN WOJCIESZAK, dyrektor Wydziału Gospodarczo-Finansowego Kurii Metropolitalnej w Częstochowie i proboszcz parafii św. Zygmunta w Częstochowie, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

Ks. kan. dr ZDZISŁAW WÓJCIK, dyrektor Katolickiej Rozgłośni Radiowej „Fiat” w Częstochowie, podniesiony do godności kapelana honorowego Jego Świątobliwości (25.03.2004).

2004-12-31 00:00

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Śmierć przestaje być ślepą granicą - staje się przejściem przez bramę, którą jest sam Chrystus

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pixabay.com

Piotr staje razem z Jedenastoma i przemawia w dzień Pięćdziesiątnicy. Miasto jest pełne pielgrzymów. Mowa dochodzi do punktu kulminacyjnego w zdaniu: „Bóg uczynił Jezusa Panem i Mesjaszem”. Tytuł „Pan” ma wielką wagę, bo w greckiej Biblii Izraela często oddaje święte Imię Boga. Piotr nie głosi nowej religii obok wiary ojców. Głosi, że Bóg Izraela objawił w Jezusie swoją moc przez zmartwychwstanie i wywyższenie. Słowo „uczynił” nie znaczy, że Jezus dopiero teraz stał się kimś innym. Oznacza Jego publiczne ustanowienie i objawienie w historii.

CZYTAJ DALEJ

Największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście

2026-04-23 12:43

O. prof. Zdzisław Kijas

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

To jest największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście. I jeśli nawet nas karci, to tylko dlatego, abyśmy mieli wieczne szczęście, abyśmy się nie pogubili na drogach świata, a jeśli się pogubiliśmy, abyśmy odnaleźli właściwą drogę do Niego i bezpiecznie doszli ku obfitości życia wiecznego.

1. Woła on swoje owce po imieniu. W oczach Boga nikt nie jest anonimowy. Każdy z nas, mały czy wielki, bogaty czy biedny, osoba wpływowa czy bez znaczenia, młody czy star szy wiekiem – dla Boga każdy jest jedyny, ważny, wyjątkowy. Nikt zatem nie może czuć się pominięty czy niedostrzeżony. Wszyscy ludzie, każdy z nas, są członkami rodziny Jezusa. Każdemu z ludzi Chrystus rezerwuje czas, tak długi, jakiego potrzebuje, aby mógł się odnaleźć w natłoku różnych spraw i problemów, w kontekście cierpienia czy choroby, sytuacji smutnych czy radosnych. Chrystus mnie widzi i wie, czego potrzeba mi najbardziej, za czym tęsknię, czego się boję, czego pragnę… Bóg widzi, kim jestem i widzi mnie takim, jaki jestem. Nawet jeśli Mu nic nie mówię, On o tym wie i to widzi. Bywa często tak, że nie wiem, w jakich słowach opowiedzieć Bogu o tym, co mnie spotyka, czego doświadczam, co mnie boli lub smuci. Lecz On wie o tym na długo przedtem, zanim ja Mu o tym opowiem. I to jest piękne! Prawda o tym rodzi nadzieję, rozwesela serce. Ewangelia mówi ponadto: Wyprowadza je. Jezus „wyprowadza” nas „na zewnątrz”. Czyli gdzie? Jezus nie trzyma nas w naszych trudnościach. Nie są Mu miłe nasze cierpienia, strapienia, lęki, niepokoje. Owszem, zna je, ale nie jest bez silny względem nich. Jest Bogiem, dlatego może i chce „wy prowadzić” nas na zewnątrz, poza nie, na nowe przestrzenie. Kiedy to czyni? I w tym właśnie jest problem. Wyłącznie On, Bóg, zna czas i miejsce, kiedy i gdzie nas wyprowadza. Ważne więc, aby Mu zaufać. Wiara mówi, że nasz Bóg jest Bogiem wielkich perspektyw, przestrzeni otwartych, wizji szerokich, przyszłości bez granic. Jezus Chrystus jest Panem życia, nie śmierci.

CZYTAJ DALEJ

Papież do nowo wyświęcanych kapłanów: Zawsze trzymajcie otwarte drzwi do Kościoła

2026-04-26 10:11

Vatican News

Vatican Media

Zawsze trzymajcie otwarte drzwi do Misterium Jezusa. Nie ukrywajcie ich i niczym ich nie zastawiajcie. Nie stawajcie się przeszkodą dla tych, którzy chcą wejść – mówił Leon XIV do diakonów, którym następnie udzielił sakramentu święceń w niedzielę Dobrego Pasterza. Wezwał, by w czasach dystansu między ludźmi a Kościołem byli gotowi także wyjść przez te drzwi do potrzebujących.

W czwartą Niedzielę Wielkanocną, zwaną niedzielą Dobrego Pasterza, Leon XIV wyświęcił w Bazylice św. Piotra dziesięciu nowych prezbiterów. To mężczyźni w różnym wieku, wychowani w rodzinach pochodzących z różnych krajów. Będą posługiwać w diecezji rzymskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama