Zgromadzenie Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi obchodzi w tym roku 50-lecie powstania placówki w Babiaku. Jubileuszowe obchody odbyły się 23 maja br. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył ks.
prał. Jerzy Bagrowicz, który również wygłosił homilię. W koncelebrze był proboszcz parafii ks. kan. Zenon Karduszewski.
W trakcie Liturgii, po Komunii św., historię placówki przedstawiła s. Teofana Lange - dawna przełożona generalna, a później przełożona domu w Babiaku.
W 1953 r. Maria Ziemięcka zapisała rejentalnie swój dom i posesję Zgromadzeniu Sióstr Wspólnej Pracy. Rok później, po śmierci dobrodziejki, do domu wprowadziły się siostry: przełożona s. Prakseda
Szczepaniak, s. Ludmiła Podwójska i s. Matylda Surma. Do 1955 r. w domu mieszkali jeszcze inni lokatorzy. Proboszczem parafii był wówczas ks. Aleksander Winiarski, w czerwcu 1955 r.
został nim ks. Jan Depta.
W minionym 50-leciu na placówce tej pracowały 42 siostry. Katechizowały dzieci, pracowały w parafii, a także jako dziewiarki i krawcowe oraz opiekunki chorych - pielęgniarki. W latach 60. organizowały
kolonie dla dzieci z biedniejszych rodzin. Praca ta spotykała się z dezaprobatą ze strony władz państwowych PRL.
W początkach pobytu w Babiaku, gdy zakup dewocjonaliów nie był łatwy, siostry nabywały je w Częstochowie i rozprowadzały wśród mieszkańców. Wspólnota zakonna włączała się w uroczystości parafialne,
z których najważniejsze w omawianym okresie to obchody Milenium Chrztu Polski w 1966 r. i nawiedzenie obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w 1975 r. Ku uczczeniu 1000-lecia chrześcijaństwa w Polsce
siostry postawiły na terenie posesji figurę Matki Bożej Niepokalanej, co władze świeckie zakwestionowały i pozwały na drogę sądową ówczesną przełożoną s. Gracjanę Tysarczyk.
Ze względu na skromne warunki mieszkaniowe w domu nie było kaplicy. Można ją było urządzić dopiero w 2001 r. W tym samym roku, 29 września, kaplicę poświęcił bp Czesław Lewandowski.
Po przedstawieniu historii domu zakonnego s. Teofana wyraziła podziękowanie Bogu i ludziom za wszystkie łaski, troskę i pomoc, jakie otrzymuje Zgromadzenie. Siostry przyjmowały życzenia od delegacji
parafialnych i szkolnych, a także od dawnego proboszcza ks. kan. Władysława Łabiaka.
Uroczystość zakończyło wystąpienie miejscowej przełożonej s. Maryli Łakomiec, w którym podziękowała zaproszonym gościom, przyjaciołom i parafianom za obecność i życzliwość.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Strach nie oznacza braku wiary. Oznacza, że jesteśmy ludźmi. Jezus nie zawstydza uczniów – prowadzi ich głębiej. Lęk mówi: „Jestem sam”. Wiara odpowiada: „On jest ze mną”.
- Są osoby, które chcą Ci pomóc, są osoby, które są do tego przygotowane, które nie wystraszą się Twojej historii, a będą szukać Twojego dobra. Doświadczenie życzliwej, wspierającej obecności naprawdę jest realną pomocą w przeżywaniu tego cierpienia – z takim przesłaniem zwraca się do wszystkich osób skrzywdzonych s. Scholastyka Iwańska, albertynka, jedna z sióstr pracujących w telefonie zaufania „Siostry dla skrzywdzonych”. O tym, jak działa ten telefon i jak może pomóc opowiada siostra w rozmowie z KAI. Zachęca też do włączenia się w przeżywanie Dnia Modlitwy i Solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym, który obchodzimy 20 lutego, w pierwszy piątek Wielkiego Postu.
Podziel się cytatem
S. Scholastyka Iwańska: To będzie dla mnie zwyczajny dzień pracy, przeplatany jednak modlitwą w intencji osób skrzywdzonych. Tu w klasztorze Ecce Homo św. Brata Alberta w Krakowie, gdzie mieszkam i pracuję o 6.30 sprawowana będzie Msza św. w intencji Osób skrzywdzonych. Również podczas naszych codziennych zakonnych modlitw będziemy chciały skrzywdzonych otoczyć troską O 16.30 odprawimy Drogę Krzyżową, również w tej intencji – będzie to nabożeństwo otwarte dla wszystkich. Dlatego, że w naszym Sanktuarium modlą się również Ubodzy, korzystających z Jadłodajni prowadzonej przez siostry i oni, podczas nabożeństwa Drogi Krzyżowej, w swoim gronie będą łączyć się duchowo ze skrzywdzonymi.
Rozpoczynamy kolejny w naszym życiu okres Wielkiego Postu - czasu, który jest dla nas wielką szansą. Każdy z nas potrzebuje nowego początku, impulsu do jeszcze pełniejszego i piękniejszego rozwoju. Nie ma bowiem granic w dojrzewaniu serca.
Nawet jeśli ktoś wchodzi w ten czas już umocniony, krocząc drogą świętości i szlachetności, wciąż może wzrastać i stawać się jeszcze bardziej otwartym na dobro. A jeśli ktoś zmaga się ze swoimi słabościami i codziennymi trudnościami, tym bardziej Wielki Post staje się wyjątkową okazją — być może przełomową — by coś w swoim życiu zmienić, uporządkować i uczynić piękniejszym. Czasami łatwiej nam kochać tych, którzy są daleko, niż tych, którzy są najbliżej. A przecież to właśnie oni najbardziej potrzebują naszej uważności. Może więc warto postawić proste, ale odważne pytanie: żono, mężu, synu, córko, mamo, tato — w czym mogę lepiej cię rozumieć i bardziej kochać niż dotąd?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
