Nikt z nas nie może być obojętny na Chrystusa obecnego w Eucharystii. To bowiem moc z Niego płynąca uzdalnia nas do ustawicznego wzrastania w łasce Boga i budowania Kościoła. Jak mamy jednak odpowiedzieć
na to wezwanie, by karmić się Jego Ciałem? W jaki sposób można uczcić Najświętszy Sakrament? Tego uczy nas Maryja - Niewiasta Eucharystii.
Bóg pragnie zbawienia każdego człowieka. Wola zbawcza Boga została ofiarowana i spełniona w tajemnicy wcielenia, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Syn Boży z nakazu Ojca i w mocy Ducha Świętego
ma przynieść objawienie i życie Boże całej ludzkości i całemu światu (por. Dominus Jesus, 14, 15).
Kościół pierwszy korzysta z darów zbawienia, który Chrystus nabył krwią swoją i uczynił go swym narzędziem w dziele powszechnego zbawienia. Kościół żyje dzięki Chrystusowi Eucharystycznemu, Nim się
karmi i z niego czerpie światło (por. Ecclesia de Eucharistia, 7). Eucharystia prowadzi wiernych do zjednoczenia z Chrystusem. Dzięki niej człowiek wchodzi w Jego miłość - miłość Tego, który przyszedł
„by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno”. Jest ona najważniejszym środkiem uświęcenia człowieka.
W szkole Maryi
Jak temu powołaniu sprostać? Wzorem jest Papież Jan Paweł II. Zapiszmy się do szkoły Maryi „by czytać Chrystusa, by wnikać w Jego tajemnice, by rozumieć Jego posłanie” (Rosarium Virginis
Mariae, 14).
„Maryja wyraziła swoją wiarę eucharystyczną jeszcze zanim Eucharystia została ustanowiona, przez sam fakt ofiarowania swojego dziewiczego łona, aby mogło się dokonać Wcielenie Syna Bożego”
(EE 55). W Niej pierwszej aktualizuje się to, co realizuje się sakramentalnie w każdym człowieku wierzącym, który przyjmuje Ciało i Krew Pańską. Stała się Ona również pierwszym tabernakulum w historii,
w którym Syn Boży pozwala się adorować Elżbiecie i jej synowi.
Różne postawy wiary Maryi
„Maryja uczy postawy zachwytu, adoracji, kontemplacji Jezusa. Wymiar ofiarny Eucharystii realizowała, kiedy zaniosła Dziecię Jezus do świątyni w Jerozolimie, aby Je przedstawić Bogu i usłyszała
zapowiedź Symeona, że to Dziecko będzie znakiem sprzeciwu” (EE 56). Pod krzyżem Maryja towarzyszy przez wiarę w tajemnicy wyniszczenia. Potem zaś, przyjmując Eucharystię, niejako ponownie przeżywała
to, czego osobiście doświadczyła pod krzyżem. Maryja uczy nas więc postawy ofiary.
„W pamiątce Kalwarii Chrystus Matce powierza umiłowanego ucznia, a w nim powierza każdego z nas: »Oto syn Twój!«. Podobnie mówi do każdego z nas: »Oto Matka twoja!«.
Przeżywanie w Eucharystii pamiątki śmierci Chrystusa zakłada także przyjmowanie tego daru” (EE 57). Maryja jest darem Jezusa ukrzyżowanego. Uczestnicząc w Eucharystii, otrzymujemy dar - Matkę
Jezusa, która uczy nas, jak przyjmować Eucharystię.
Ceńmy sobie dar Eucharystii, w której możemy z łatwością uczestniczyć. Tak wielu ludzi czeka na ten dar miesiącami, a nawet latami. Niech więc Eucharystia poprzez macierzyńskie wstawiennictwo Najświętszej
Maryi Panny będzie dla katolików sercem i duszą pośród różnych spraw dnia codziennego.
Ziemia naznaczona przemocą i męczeństwem doświadcza obecnie niezwykłego rozkwitu powołań
Na wschodzie Indii, obserwuje się silny wzrost powołań. Stan, który kilkanaście lat temu był świadkiem dotkliwych krzywd wyrządzonych wyznawcom Chrystusa, dziś staje się miejscem coraz częstszych święceń kapłańskich. Duszpasterze, którzy sami doświadczyli „prześladowań, których celem było uciszenie chrześcijaństwa”, dziś wzywają do pokoju i pojednania.
Stan Orisa staje się centrum wiary i nadziei dla indyjskiej wspólnoty katolickiej, która historycznie najgłębiej zakorzeniona jest w południowo-zachodnim stanie Kerala, gdzie odsetek wiernych zbliża się do 20 proc. populacji. W pozostałych stanach kraju chrześcijanie stanowią około 2 proc. z 1,2 miliarda mieszkańców. Chrześcijańska mniejszość, w kraju, w którym w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat nastąpił wzrost związanego z hinduizmem religijnego nacjonalizmu, narażona jest ze strony grup ekstremistycznych na przemoc, która w stanie Orisa osiągnęła najwyższy poziom w latach 2007 i 2008.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
