Od maja 2003 r. w Gimnazjum Publicznym nr 2 w Wieńcu rozpoczęło działalność Szkolne Koło Caritas. Jestem jego założycielką i opiekunką, natomiast asystentem kościelnym
jest proboszcz parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Wieńcu - ks. kan. Jerzy Etynkowski.
Koło zrzesza 66 uczniów. Młodzież stara się poznać potrzeby najbliższego środowiska, szkoły, sąsiedztwa i pomagać bezinteresownie innym ludziom. Zadania założone przez Koło Caritas wynikają
z Chrystusowego przykazania miłości bliźniego i wrażliwości na potrzeby innych. Skierowana ku wartościom aktywność młodego człowieka pozwoli mu - jako dorosłemu - w sferze
społecznej pełniej realizować się w życiu, osiągać radość z czynienia dzieł miłosierdzia.
W maju ub. r. przekazaliśmy do Domu Dziecka we Włocławku oraz do Pogotowia Opiekuńczego w Brzeziu zebrane zabawki i słodycze; we wrześniu udzieliliśmy
pomocy pogorzelcom z Dubielewa. Uzyskana ze sprzedaży cegiełek kwota została wpłacona na konto Fundacji Osób Niepełnosprawnych z siedzibą w Gdyni. W ten
sposób przyczyniliśmy się do zakupu protez rąk dla jedenastoletniego, nieznanego nam chłopca.
Z okazji 25-lecia Pontyfikatu Jana Pawła II wysłaliśmy życzenia do Ojca Świętego i zorganizowaliśmy dwa koncerty: w kościele parafialnym w Wieńcu i Brzeziu
wystąpił zespół instrumentalno-wokalny. W listopadzie w świątyni w Wieńcu przedstawiliśmy spektakl słowno-muzyczny poezji zaduszkowej, a w grudniu
- poezji adwentowej. Włączyliśmy się w ogólnopolską akcję Caritas sprzedaży zniczy. Za uzyskane fundusze przy wsparciu ks. kan. J. Etynkowskiego zakupiliśmy 14 kurtek zimowych,
5 par butów i inną ciepłą odzież dla najuboższych. Wzięliśmy udział w akcji „Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom”. Kwoty ze sprzedaży świec, pomoc sponsorów oraz
mieszkańców Wieńca i Brzezia wystarczyły na przygotowanie 43 świątecznych paczek z żywnością, które rozdaliśmy rodzinom potrzebującym pomocy.
Uczniowie chętnie pracują w Kole, są twórczy, wrażliwi na krzywdę i potrzeby bliźnich. Dostrzegamy, jak kształtują się ich charaktery, jak wzrasta w nich poczucie
odpowiedzialności za otaczającą rzeczywistość. Dodatkowym cennym walorem działalności Koła Caritas jest integracja mieszkańców parafii. Są w niej ludzie biedni i zamożni,
młodsi i starsi. Wiedzą, że mogą liczyć na siebie nawzajem, na pomocną dłoń, gdy przyjdzie bieda. Przez swoją postawę dają piękne świadectwo wiary w Chrystusa Miłosiernego.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie, na środkowym zachodzie Portugalii, zostało dotkliwie doświadczone z powodu utrzymujących się od 28 stycznia nad Półwyspem Iberyjskim orkanów Kristin i Leonardo. Jak przekazał mediom rektor sanktuarium ksiądz Carlos Cabecinhas, wskutek huraganowych wiatrów, które nadeszły nad Fatimę na terenie tego miejsca kultu maryjnego doszło do strat szacowanych na 2 mln euro.
Sprecyzował, że tylko na przełomie stycznia i lutego na terenach należących do sanktuarium, w tym w pobliżu Kaplicy Objawień, wichury zniszczyły ponad 500 drzew. - Odtworzenie tych drzewostanów będzie trwało dekadami i będzie dla nas wyzwaniem - stwierdził ks. Cabecinhas, dodając, że wskutek huraganowych wiatrów zniszczeniu uległa też część infrastruktury sanktuarium. Straty obejmują też zniszczenia w budynkach należących do fatimskiego sanktuarium.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.