W turkowskim Muzeum Rzemiosła Tkackiego można zobaczyć europejskie stroje ludowe. 30 strojów pochodzi ze zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie. Ekspozycja jest rozlokowana w trzech salach. Zwiedzając wystawę, zwróćmy uwagę na wyodrębnienie się wielkiej liczby odmian i wariantów stroju ludowego na obszarze Europy. Na jego formę i wygląd, oprócz rodzaju miejscowej gospodarki (pasterstwo, hodowla, rolnictwo, a co za tym idzie sporządzanie go z różnych surowców: skóry, wełny, miejscowych włókien roślinnych i tkanin fabrycznych) bardzo duży wpływ miała także lokalna obyczajowość. Zarówno ta związana z elementami kultury pozostałymi z dawnych wierzeń pogańskich i plemiennych, jak i z powszechnie obowiązującą na tym obszarze religią: katolicką, prawosławną, protestancką, islamem. Wśród ubiorów protestantów widać wyraźnie, że szyto je z tkanin o ciemnych barwach, zdobiono skromnie, a niezależnie od kraju i regionu łączyła je jednolitość form i krojów odzieży. Katolicy natomiast przywdziewali ubiory w o wiele bogatszej i zróżnicowanej kolorystyce. Znacznie większa była także ozdobność ich stroju, często czerpali wzory z ubiorów warstw elitarnych. Stroje ludności prawosławnej odznaczały się największym konserwatyzmem. Najdłużej do ich wyrobu używane były tkaniny samodziałowe, o bogatej gamie barw oraz archaiczne, ręczne hafty. Islam reprezentował kulturę Orientu. Widać to wyraźnie w strojach jego wyznawców, w typowych tylko dla tego kręgu kulturowego formach odzieży, krojach, tkaninach, motywach zdobniczych, haftach i biżuterii.
Na wystawie można podziwiać stroje pochodzące z 12 krajów Europy: Albanii, Bułgarii, Czech, Danii, Finlandii, Łotwy, Macedonii, Rosji, Rumunii, Nowej Jugosławii, Ukrainy i Węgier. Uzupełnienie ekspozycji stanowią różnorodne materiały ikonograficzne, które pokazują ubiory ludowe z siedmiu państw: Grecji, Hiszpanii, Litwy, Niemiec, Włoch, Norwegii i Słowacji.
Wystawa jest czynna do końca stycznia 2004 r.