Początkowo świątynia przy ul. Legionów Polskich w Dąbrowie Górniczej należała do Kościoła ewangelicko-augsburskiego. Po wykupieniu przez katolików przez wiele lat pełniła funkcję kościoła
rektorackiego przy Szkole Górniczej „Sztygarka”. Pod koniec lat 50. XX w. Biskup Częstochowski powołał tam parafię pw. św. Barbary.
„Parafia została erygowana 25 marca 1957 r. Obecny kościół parafialny został nabyty od Gminy Polskiego Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Sosnowcu wraz z nieruchomościami
o powierzchni 2 276 m². Akt nabycia został zawarty 5 grudnia 1945 r. w obecności notariusza Klemensa Cichońskiego, na podstawie upoważnienia biskupa częstochowskiego Teodora
Kubiny, udzielonego ks. dr. Stanisławowi Ufniarskiemu, proboszczowi parafii Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej. Tego samego dnia wieczorem biskup Teodor Kubina poświęcił
świątynię” - wyjaśnia ks. Bernard Bekus, obecny proboszcz parafii.
Świątynia jest wybudowana z cegły, bez określonego stylu. Pierwszym proboszczem nowej parafii został ks. Marian Ratuszny, który wcześniej pełnił obowiązki prefekta. Po nim obowiązki proboszczowskie
przejął ks. Zygmunt Woźniak. Kolejnym proboszczem był ks. Władysław Włodowski, który przepracował w parafi tylko 14 miesięcy, gdyż przedwcześnie zmarł. Od 1984 r. posługę proboszcza pełni
ks. kan. Bernard Bekus.
Jednym z pierwszych przedsięwzięć ks. Bekusa było dobudowanie bocznej nawy z lewej strony, tak by wszyscy parafianie mogli wejść do świątyni, a nie stać przed nią
w czasie nabożeństw. W 1997 r. pokryto dach kościoła blachą trapezową. Ale budowla wymagała dalszych remontów. W 2001 r. wybrukowany został plac przed kościołem.
A w roku 2002 rozpoczął się generalny remont wnętrza świątyni. Przede wszystkim wymieniono sufit. Stary, wysłużony został zastąpiony nowym z drewna olchowego. Pomalowane
zostały ściany kościoła, odnowiono prezbiterium, położono nową posadzkę. Zakupione zostały stacje Drogi Krzyżowej. Wymieniono także drzwi frontowe. Przy okazji tak gruntownych robót wymieniona została
instalacja elektryczna i nagłośnienie. Obecnie trwa remont bocznej nawy, w której znajduje się kaplica Miłosierdzia Bożego. W planach ks. Bekus ma remont wieży i zewnętrznych
ścian świątyni, a także budynków gospodarczych.
Parafia św. Barbary liczy 4 500 wiernych. Na jej terenie znajdują się 3 duże szkoły średnie - „Sztygarka”, założona przez ks. Stanisława Staszica w 1816 r., w której
naukę pobiera blisko 2 tys. uczniów, LO im. Kanclerza Zamoyskiego i LO im. Stefana Żeromskiego.
Ten świadczy miłosierdzie, kto daje nadzieję - podkreślił kard. Grzegorz Ryś podczas głównej Mszy św. w Niedzielę Bożego Miłosierdzia w Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach. W uroczystościach uczestniczy kilkadziesiąt tysięcy wiernych z Polski i świata, a ważnym momentem liturgii było także poświęcenie „Dzwonu Nadziei” dla Wilna, gdzie w czerwcu odbędzie się światowy kongres apostolski poświęcony Bożemu Miłosierdziu.
W drugą niedzielę okresu wielkanocnego Kościół katolicki obchodzi Święto Bożego Miłosierdzia, ustanowione z inspiracji objawień św. siostry Faustyny Kowalskiej. To właśnie jej Jezus przekazał pragnienie, aby pierwsza niedziela po Wielkanocy była świętem Miłosierdzia. Krakowskie sanktuarium w Łagiewnikach - miejsce życia, śmierci i pochówku świętej oraz przechowywania obrazu Jezusa Miłosiernego - stanowi dziś światowe centrum tego kultu.
Koronka - obok aktu: Jezu, ufam Tobie - jest najbardziej znaną modlitwą do Miłosierdzia Bożego. Tłumaczona jest nawet w narzeczach afrykańskich, we wszystkich zakątkach świata.
Podziel się cytatem
W tej modlitwie ofiarujemy Bogu Ojcu: Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa, Jego Boską Osobowość i Jego Człowieczeństwo. Recytując słowa: "najmilszego Syna Twojego" - odwołujemy się do tej miłości, jaką Bóg Ojciec darzy swego Syna, a w Nim wszystkich ludzi, a więc uciekamy się do najsilniejszego motywu, aby być przez Boga wysłuchanym.
Uczestniczy pielgrzymki podczas zwiedzania Wiecznego Miasta
Od ponad 30 lat budują miejsce, w którym nikt nie jest sam. Dziś wspierają 1600 osób z niepełnosprawnościami, a ich podopieczni spełniają marzenia – nawet te o spotkaniu z papieżem. Historia Milickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci i Osób Niepełnosprawnych to opowieść o wierze, wspólnocie i wielkich rzeczach rodzących się z małych gestów.
Wszystkie placówki stowarzyszenia powstawały z realnych potrzeb konkretnych osób i z czasem stworzyły system kompleksowego wsparcia. – Nazywamy się Milickie Stowarzyszenie Przyjaciół Dzieci i Osób z Niepełnosprawnościami. To długa nazwa, może nie do końca „marketingowa”, ale każde słowo ma w niej znaczenie – mówi Przemysław Walniczek i tłumaczy: – „Milickie” – bo stąd jesteśmy, tu są nasze korzenie i ludzie, dla których działamy. „Stowarzyszenie” – bo jesteśmy wspólnotą, organizacją tworzoną przez rodziców i osoby, które na co dzień rozumieją, czym jest niepełnosprawność. „Przyjaciół” – bo relacje, bliskość i wzajemne wsparcie są dla nas najważniejsze. „Dzieci i Osób z Niepełnosprawnościami” – bo to właśnie dla nich prowadzimy naszą misję i budujemy całe to dzieło.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
