Św. Pius V - papież ustanowił wspomnienie Matki Bożej Różańcowej, aby upamiętnić zwycięstwo floty chrześcijańskiej pod Lepanto w 1571 r. Zwycięstwo to zostało wyproszone modlitwą różańcową. W tej modlitwie rozważamy tajemnice naszego odkupienia pod przewodnictwem Maryi, która w tych tajemnicach uczestniczyła. Już od dawna w rozmaitych środowiskach szerzył się zwyczaj odmawiania każdego dnia pewnej liczby Zdrowaś Maryjo i przeplatania każdego dziesiątka jednym Ojcze nasz. Stopniowo dołączono rozważanie głównych tajemnic z życia Pana Jezusa i modlitwę tę podzielono na trzy części, a każda składająca się z pięciu dziesiątek. Rozważanie tajemnic z życia Pana Jezusa i Jego Matki nadają Różańcowi formę rozmyślania, kontemplacji Ewangelii, co pozwala nie tylko lepiej poznać życie Chrystusa, ale je także naśladować. Z biegiem czasu powstawały Bractwa Różańcowe. W Polsce miały one ogromne znaczenie. W ich księgach znajdujemy imiona królów polskich: Zygmunta Starego, Zygmunta Augusta, Stefana Batorego i wielu innych.
Obecnie prawie we wszystkich parafiach w całej Polsce znany jest tak zwany Żywy Różaniec. Założyła go sługa Boża Paulina Maria Jaricot w Lyonie w 1826 r., a zatwierdził go w 1832 r. papież Grzegorz XVI. Członkowie żywego różańca zobowiązani się do odmawiania jednej tajemnicy Różańca dziennie. Są oni zorganizowani w grupy, tak aby przez nich był odmawiany cały Różaniec w ciągu dnia.

Apostołowie Różańca

Św. Jacek Odrowąż urodził się w 1185 r. i to on sprowadził różaniec do Polski. Jako młody kapłan wyjechał do Włoch i tam zetknął się ze św. Dominikiem i jego zakonem. Zafascynowany nauczaniem Dominika, po powrocie do Krakowa w 1222 r. założył polską prowincję tego Zakonu. Był wierny słowom św. Dominika, który go prosił, by wziął „te paciorki różańca, tę Księgę Maryjną i siał te ziarna w swojej ojczyźnie”.
Św. Jacek zmarł w 1257 r. W 1527 r. beatyfikował go papież Klemens VII, a w roku 1594 kanonizował Klemens VIII.
Św. Franciszek Salezy - znany jako biskup Genewy, urodził się w 1557 r. Należy on do wybitnych myślicieli Kościoła, jest współzałożycielem Zakonu Sióstr Wizytek. Gdy miał 18 lat zobowiązał się do codziennego odmawiania Różańca. Ślubowi temu pozostał wierny nawet wtedy, kiedy choroba nie pozwalała mu mówić. Wtedy to prosił domowników, by odmawiali modlitwę na głos, a on oddawał się rozmyślaniu i kontemplacji różańcowych tajemnic. Zmarł w 1622 r. Papież Aleksander VII dokonał jego beatyfikacji w roku 1661, a w dwa lata później kanonizował go. Papież Pius XI ogłosił go patronem dziennikarzy katolickich i prasy religijnej.
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort - wielki czciciel Maryi, propagował modlitwę różańcową. Pochodził z bardzo licznej rodziny (było w niej 18 dzieci). Ta bardzo religijna rodzina wychowała dwóch kapłanów i sześć sióstr zakonnych. Jego życiowym mottem było: „Przez Maryję do Jezusa”. Swój wolny czas poświęcał na rzeźbienie w kamieniu lub drewnie posągów Matki Bożej, pisanie książek i układanie pieśni na cześć Maryi. Stworzył między innymi słynne traktaty: Tajemnica Maryi, O prawdziwym nabożeństwie do Matki Najświętszej i Przedziwny sekret Różańca Świętego. Mówił, że przez Maryję idziemy do Chrystusa, a przez Chrystusa do Boga. O Różańcu mówił: „Nie znam lepszej drogi prowadzącej do założenia Królestwa Bożego, Królestwa Odwiecznej Mądrości, niż zjednoczenia modlitwy ustnej i myślnej w odmawianiu Różańca i rozważaniu jego piętnastu tajemnic... Wierzcie w moc Różańca. Nie oparł mu się żaden grzesznik, skoro oplotłem go różańcem”. Zmarł 28 kwietnia 1716 r. Chciał, by pochowano go pod ołtarzem Matki Bożej. Gdy po roku trzeba było przenieść zwłoki na inne miejsce, wydarzyła się rzecz niesamowita. Otóż gdy otworzono grób, wyłoniła się z niego zamiast odoru rozkładającego się ciała woń świeżych kwiatów, a nad trumną unosiły się roje kolorowych motyli. Św. Ludwik beatyfikowany został przez papieża Leona XIII 22 stycznia 1888 r., a kanonizowany w 1947 r. przez Piusa XII.
Św. Ojciec Pio - największy stygmatyk XX w. Nie rozstawał się z różańcem. Odmawiał go wszędzie: w celi, w zakrystii, na korytarzu, wchodząc po schodach i schodząc z nich, w dzień, o świcie i w nocy. Wielokrotnie podkreślał, że Różaniec jest narzędziem łaski, cennym elementem życia wewnętrznego. Polecał tę modlitwę wielu ludziom: „Jeżeli Matka Boża wszędzie, gdzie się objawiała, polecała Różaniec, to miała ku temu powody”. Krótko przed śmiercią wypowiedział słowa: „Kochajcie Maryję i czyńcie wszystko, co możecie, aby ludzie Ją kochali. Odmawiajcie ku Jej czci Różaniec. Czyńcie to zawsze”.
Bł. Honorat Koźmiński był również wielkim czcicielem Maryi. Jest autorem ponad 1300 kazań, z których znaczna część poświęcona jest tematyce maryjnej i różańcowej. Opracował on też bardzo cenne swoiste vademecum dotyczące tego jak odmawiać Różaniec.

Wypowiedzi papieży o różańcu

Grzegorz XIII: „Głównym celem Różańca jest przebłagać gniew Boży i wyjednać wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny”. Urban IV: „Co dzień za sprawą różańca spływają na lud chrześcijański wielkie dobrodziejstwa”. Jan Paweł II: „Różaniec jest moją codzienną i umiłowaną modlitwą. I muszę powiedzieć, że jest modlitwą cudowną w swej prostocie i głębi”.