Wielu z nas liczy się z faktem, że kiedy zachorujemy i znajdziemy się w katolickim szpitalu, nasze potrzeby duchowe będą zaspokojone. Sprawa ta wygląda jednak zupełnie inaczej. Od kwietnia bieżącego roku obowiązują nowe, wydane przez rząd przepisy o nazwie HIPAA, które prawnie chronią prywatność leczenia i dotyczą dokumentów każdego pacjenta. Pacjent ma prawo zażądać informacji o tym, kto miał dostęp do jego kart medycznych i wyników, jak również zastrzec, komu informacje o jego stanie zdrowia będą wydawane przez personel szpitala. Do tej pory szpitale zwykle telefonicznie zawiadamiały biura parafialne, gdy ich parafianin znajdował się w szpitalu. W ten sposób kapłan mógł odwiedzić chorego oraz umieścić jego imię i nazwisko na liście chorych w parafialnym biuletynie, aby parafianie mogli modlić się za chorych, o ich powrót do zdrowia. Ze względu na przepisy HIPAA, szpitale nie mogą informować biur parafialnych, musi to czynić chory lub jego rodzina.
Czy katolickie szpitale kontynuują misję Kościoła w obsługiwaniu chorych? Aby odpowiedzieć na to pytanie trzeba najpierw powiedzieć, że sytuacja w służbie zdrowia w Ameryce nie jest jasna. Szpitale cierpią, gdyż państwo coraz bardziej ogranicza zwroty Medicare, władze stanowe również co roku obcinają ilość zwrotów dla pacjentów na tzw. publicaid, z którego korzystają najbiedniejsi. Koszty leczenia i sprzętu astronomicznie wzrastają, a brak dyplomowanych pielęgniarek stwarza coraz tragiczniejszą sytuację. Można z tego wywnioskować, że biznes nie jest taki, jaki był dawniej. Dowodem tego jest fakt, iż wiele szpitali, aby zapobiec bankructwu, łączy się z innymi.
A jak wygląda sytuacja w szpitalach katolickich? Jeśli uważamy, że katolicki szpital - to instytucja, gdzie nie dokonuje się aborcji i zabiegów sztucznego zapłodnienia czy sterylizacji, to naprawdę się mylimy. Ale czy to jest wszystko? Czy w momencie wypadku lub śmierci możemy liczyć, że będzie dostępny kapłan? Ze względu na coraz mniejsze budżety w wielu katolickich szpitalach, w ciągu dnia znajdziemy tylko jednego lub może dwóch kapłanów. Poza tym często chodzą korytarzami szpitala świeccy kapelani. Tylko w nagłych przypadkach personel szpitala może wzywać na pager kapłana, który ma dyżur poza szpitalem. Czy znajdziemy codziennie Msze św. w kaplicy szpitalnej? Coraz częściej korzystamy z posługi osób świeckich, rozdzielających Komunię św. przechowywaną w tabernakulum. Niestety, zwykle nie ma Mszy św. Dlaczego? Po prostu nie uważa się tego za sprawę istotną.
Rodzi się więc pytanie: „Czy podczas trwania tej burzy w służbie zdrowia w USA, katolickie szpitale zapomniały, dlaczego istnieją? Jeśli nie mogą spełniać istotnych funkcji katolickiej opieki nad chorymi, to może nie powinny one istnieć pod nazwą „katolickich szpitali”? Co można powiedzieć, kiedy administracje szpitali naciskają kapelanów, aby podczas rannej modlitwy przez system nagłośnienia lub w czasie spotkań i zebrań, nie wspominali w modlitwach imienia Jezus, aby nie obrazić pacjentów, lekarzy i personelu innych wyznań religijnych? Oczywiście, nie możemy zmuszać ludzi do naszego wyznania, ale nie możemy ukrywać tego, kim jesteśmy, by zaspokoić innych. Znikają pomału figury, obrazy, które kiedyś pięknie zdobiły teren katolickich szpitali i dodawały otuchy przebywającym w nich pacjentom. Obecnie zastępuje się je nowoczesnymi meblami i malowidłami. Kiedy pacjenci niewierzący żądają, by krzyż zdjąć ze ściany w ich pokoju, administracja popiera to, a personel często ze smutkiem chowa krzyż Zbawiciela do szuflady. Musimy być świadomi, że w większości katolickich szpitali, administracje nie składają się z członków zgromadzeń, zakonów, lecz z osób świeckich podejmujących decyzje, które nie zawsze są zgodne z misją duchownych założycieli szpitali.
Co powinniśmy więc robić, kiedy znajdziemy się w szpitalu? Nie wstydźmy się powiedzieć przy wpisie, że jesteśmy katolikami i że chcemy codziennej Komunii Świętej i posługi kapłana, aby się wyspowiadać i otrzymać sakrament namaszczenia chorych, a w nagłych przypadkach chcemy liczyć na pomoc naszych parafialnych kapłanów. Módlmy się wszyscy, aby w katolickich szpitalach na pierwszym miejscu był Chrystus, bo tylko w ten sposób może się wypełnić Jego zbawcza misja.