Podczas uroczystej celebracji Mszy św. używa się pięknego znaku okadzania. Ktoś zupełnie nieświadomy znaczenia tego symbolu stwierdził, że jest to czynność poprzez którą odpędza się złe duchy. Nic bardziej błędnego. A jeśli jest w tym jakaś racja, to tylko taka, że tam, gdzie obecny jest Bóg, diabeł boi się przebywać. Używanie kadzidła podczas Mszy św. jest bowiem znakiem, poprzez który Kościół pragnie oznaczyć żywą i prawdziwą obecność Boga.

Bóg w znaku ognia

W Starym Testamencie Bóg objawia się Mojżeszowi w krzewie gorejącym. Spalający się krzak staje się widocznym znakiem obecności Boga. Dym wznoszący się w górę ma nam uświadomić kierunek naszej życiowej drogi, kierunek naszych myśli i uczuć. Dym kadzidła jest więc zarówno znakiem obecności Boga, jak i też symbolem naszych modlitw wznoszących się ku Niemu. Można więc czasem na swojej prywatnej modlitwie rozpalić kadzidło i wdychając jego woń, jeszcze bardziej zanurzyć się w Bogu. Zapach i dym kadzidła mają nam pomóc skoncentrować się na osobie Boga.

Najważniejsze miejsca Bożej obecności

Na samym początku dokonuje się okadzenia ołtarza. Dym nad ołtarzem uświadamia nam, że przez całą liturgię eucharystyczną ołtarz stanie się głównym miejscem Bożego działania i głównym punktem naszej koncentracji. To stąd mają się wznosić ku Bogu modlitwy kapłana, a przede wszystkim święte czynności liturgii eucharystycznej. Okadza się również księgę Pisma Świętego, aby przypomnieć, że Bóg jest w niej obecny i za jej pośrednictwem przemawia do swojego ludu. Później okadza się dary ofiarne, aby zaznaczyć, że są one prawdziwie ofiarowane Panu. Na znak obecności Boga w swoim ludzie okadza się również kapłana i cały lud wierny. Najbardziej intensywnie wznosi się dym kadzidła podczas Przeistoczenia. Kiedy kapłan wznosi w górę Ciało Chrystusa, dym kadzidła zapewnia nas o tym, że Chrystus jest rzeczywiście obecny z nami. Kiedy wznosi kielich z Krwią Pańską w górę, kadzidło uświadamia nam, że prawdziwie jest to Krew Zbawiciela, którą Jezus przelał dla naszego zbawienia.

Bóg spala się całkowicie

Nie byłoby woni kadzidła ani wznoszącego się w górę dymu, gdyby nie proces spalania. Jeśli kadzidło ma oznaczać obecność Boga, to jest to zawsze Bóg spalający się dla nas bez reszty. Kadziło nie jest więc tylko do wąchania i zachwycania się urokiem rozchodzącego się dymu. Jego woń, przenikając nasze zmysły, ma nas sprowokować, na ile, tak jak Jezus, potrafimy spalać się z miłości do Boga i ludzi. Kadzidło nie jest więc tylko dla duchowych uniesień, ale również, a może przede wszystkim jest zaproszeniem do spalania się dla Boga.