Reklama

W wolnej chwili

Mgnienie

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Całe nasze ludzkie życie na tym łez padole to jakby, dajmy na to, ktoś drzwi otworzył i zamknął. Był, pojawił się, wszedł jeszcze przed chwilą, pobył, też chwilę, i wychodząc, drzwi za sobą zamknął. Wszedł, wyszedł – i tyle.

– Nie za duży skrót?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Ja mówię o tym, jak jest, a nie jak się komu wydaje. Po co, panie, się mamić. Widzi pan, patrzymy na przechodzący obok kondukt pogrzebowy: są orkiestra, wieńce, przyzwoita żałoba rodziny, a i postronnych nie brakuje. Porządny pogrzeb, tak by trzeba powiedzieć. Zasłużył sobie widać. I co? Zanim my to piwo dopijemy, oni wszyscy wrócą do swojego życia, a zanim wieńce zwiędną, już mało go tu będzie. Inaczej się nie da, panie. Jego czas minął jak mgnienie. Mówię panu uczciwie, jak jest.

– Optymizmu w tym nie za wiele.

– Ba, a cóż by pan chciał? Pocieszenia, zaprzeczenia, iluzji? Tu się nie ma co szarpać. Nic to nie da. Tu się trzeba trzymać faktów. A rzeczywistość jest taka, jak mówię: jakby kto drzwi otwarł i zamknął. I co, będziesz pan protestował, oflagujesz się pan, głodówkę ogłosisz? Kogo to...?

– Co kogo? Nie rozumiem.

– Kogo to obejdzie? Jak pan masz melancholie z tego powodu, to wiersz sobie napisz albo obrazek jaki pan namaluj, jak potrafisz.

– To zawsze byłby jakiś ślad.

– Czego?

– Że człowiek był, że czuł, że się nie godził i...

Reklama

– E tam, panie. Ja nic przeciwko temu nie mam, ale popatrz pan, biblioteki pełne, muzea też – i co? Działa, pociesza, uspokaja? No, widzi pan. Wielu pewnie próbowało, ale co tam. Panie, to jest stare miasteczko i ten rynek widział niejedno. Panie, nawet ta knajpa jest z tamtego wieku. Wie pan, ilu tu ludzi siedziało przed nami, spacerowało po tym rynku, dobijało interesów? Ile tu wesel, konduktów przeszło? Gdzie to wszystko? I tak to jest pomyślane, że nawet granicy żadnej nie widać, wszystko płynnie, ładnie przechodzi. Ktoś zapłacze, ktoś się zaśmieje, ktoś komuś przysięgę złoży. Kos zagwiżdże, jak ten tu nad nami. Gdzie dziś to wszystko? Tam, za kościołem, gdzie oni poszli. Religijny pan jesteś? O, widzę, że kłopot. Nie musi pan odpowiadać. Osobista sprawa, intymność i takie tam bzdety. Dobra. Nieważne. Jednakowoż, jak pan pocieszenia szukasz, to innej drogi nie ma. Jak pana to przywala, jak sobie pan z tym nie radzisz, to w te pędy do kościoła. I to nie tak, że wejść i się pogapić, pieśń, dajmy na to, z ludźmi zaśpiewać i tyle. To nie wystarczy. To trzeba rzetelnie. Coś pan zmarkotniał mocno. Nie chciałem pana przygnębiać, tak jakoś samo wyszło. Może powinniśmy o sporcie porozmawiać, a nie tak z grubej rury. Nie każdy jest jednako odporny. Panie, ja jestem prosty człowiek, zdun z zawodu. I patrz pan, można piec zbudować z pięknych kafli, fasada taka, że podziw, no dzieło sztuki po prostu, i co? On nie jest do podziwiania. Jak w nim duszy nie będzie, to się w nim nie da palić ani nie ogrzeje, a jeszcze zadymi, to co komu z tej fasady? I człowiek też, według mnie, powinien być przede wszystkim użyteczny, a nie tylko fasada i uznanie czy podziw. Źle mówię? Posprzeczałbym się z panem, ale pan tylko w kufel patrzy. Niechcący czegoś pewnie w panu dotknąłem. Może uśpione było? I co, obudziłem?

– Nie w tym rzecz. Dziwi mnie, że pan taki z tym wszystkim pogodzony. Nie żal będzie panu kiedyś?

– Kiedyś? Bardzo pan łaskawy. Jeszcze wprawdzie widać mnie na ekranie, ale jakby się pan dokładniej przyjrzał, to już napisy końcowe lecą. I dobrze, bo ileż można. A swoją drogą, nie jesteś pan ciekawy, jak tam jest?

– Nieszczególnie, ja tak daleko wzroku nie wyciągam. Tu jest przecież tyle do zrobienia, żeby ludziom...

– Ho, ho, to pan jesteś z tych, co to ludziom życie ułatwiają i poprawiają świat? No, powiem panu, podziwu godne i bezsensowne jednocześnie.

– Jak to?

– Nie oburzaj się pan od razu. Panie, tak konkretnie, to co my możemy? Samego siebie człowiek upilnować nie potrafi, głupot za przeproszeniem rozmaitych nawyprawia i jeszcze ma się brać za drugich? Z jakiej racji? Ja na ten przykład odpowiedzialny się czułem za piec, który zbudowałem. Od tego byłem, na tym się znałem i to mi wystarczało.

– A gdzie tu społeczeństwo, sprawy polityczne?

– Coś panu powiem: tak mi się zdaje, że jakby każdy rzetelnie swojego pilnował, lipy nie odwalał, to by się to wszystko spokojnie kręciło i nie potrzebowało żadnej manipulacji ani majstrowania. Idę, bo mi kobieta ścierą po łbie nastrzela, i jeszcze na odchodne panu powiem: to naprawdę tak jest, jakby drzwi otwarł, zamknął – i tyle. To jest sens się tarmosić?

2026-09-15 13:02

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Gdzie jest pies pogrzebany?

Ludzie mówią, że pies jest najlepszym przyjacielem człowieka. Zadziwiające, ale jakoś nikomu nie przychodzi do głowy twierdzenie, że najlepszym przyjacielem człowieka jest... człowiek. Wręcz przeciwnie – mawia się raczej, że człowiek człowiekowi wilkiem.
CZYTAJ DALEJ

Ciągle wzrasta kult św. Andrzeja Boboli. W Polsce jest już ponad 100 kościołów pod jego wezwaniem

2026-11-21 18:50

[ TEMATY ]

św. Andrzej Bobola

Karol Porwich/Niedziela

Św. Andrzej Bobola

Św. Andrzej Bobola

Szczególnym miejscem modlitwy w ramach trwającej między 21 a 29 listopada nowenny za Ojczyznę za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli są kościoły pod wezwaniem tego świętego. Jest ich w Polsce ponad sto. Kolejne kilkaset kościołów i kaplic ma relikwie tego męczennika. - Rocznie wydajemy 60-70 relikwii pierwszego stopnia - powiedział KAI o. Paweł Bucki SJ, rektor sanktuarium w Warszawie, potwierdzając rosnące zainteresowanie postacią swojego współbrata, który żył na przełomie XVI-XVII w.

Najważniejszym miejscem kultu tego męczennika, patrona Polski jest Narodowe Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Warszawie, gdzie znajdują się jego szczątki zachowane od rozkładu. Opiekują się nim współbracia świętego, ojcowie jezuici. Relikwie zostały umieszczone w przeszklonej trumnie i można je zobaczyć przed głównym ołtarzem w sanktuarium. W ostatni dzień nowenny, 29 listopada, o godz. 21.00 na stronie nowenna2120.pl z sanktuarium będzie transmitowana Msza św. i modlitwa nowennowa pod przewodnictwem bp. Rafała Markowskiego.
CZYTAJ DALEJ

We Włoszech trwa inwentaryzacja relikwii

2026-11-22 20:21

[ TEMATY ]

relikwie

Włochy

Agata Kowalska

Relikwie św. Carlo Acutisa

Relikwie św. Carlo Acutisa

Przez lata badacze podziwiali kunszt relikwiarzy, znacznie rzadziej zaglądając do ich wnętrza. Teraz trwa inwentaryzacja relikwii w całych Włoszech. Napływające z diecezji informacje wskazują już na około 20–30 zmumifikowanych ciał, których nie odnotowano wcześniej w znanej naukowcom literaturze. Pierwsze wyniki projektu „Reliquiae Sanctorum” przedstawiono na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim.

„Dotychczas uwaga była zazwyczaj skupiona przede wszystkim na relikwiarzu jako przedmiocie o oczywistej wartości historycznej i artystycznej” – zauważa Francesca Maria D’Agnelli z biura Konferencji Episkopatu Włoch zajmującego się kościelnymi dobrami kultury. Projekt „Reliquiae Sanctorum” kieruje uwagę także na to, co znajduje się wewnątrz.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję