Spotkanie zorganizowali: gospodarze kościoła, franciszkanie z Prowincji św. Jadwigi we Wrocławiu oraz Duszpasterstwo Ludzi Pracy ’90 z Legnicy i Bractwo Henryka Pobożnego.

Wybór miejsca wydarzenia nie był przypadkowy. Kościół – od 1997 r. greckokatolicka katedra – został bowiem ufundowany przez Henryka Pobożnego dla sprowadzonych przez niego franciszkanów i stał się miejscem jego spoczynku. W wieczorze wzięli udział: bp Włodzimierz Juszczak – ordynariusz Eparchii Wrocławsko-Koszalińskiej Kościoła Greckokatolickiego, bp Mariusz Dmyterko – biskup pomocniczy tej eparchii, ks. Andrzej Michaliszyn – proboszcz katedry, o. Alard Krzysztof Maliszewski OFM – Minister Prowincjalny Prowincji św. Jadwigi we Wrocławiu oraz wierni obrządku rzymskokatolickiego i greckokatolickiego.

Wieczór rozpoczął się procesją z relikwiami św. Franciszka, wniesionymi przez o. Maliszewskiego. Ołtarz, ustawiony w centralnym miejscu, zdobiły 2 portrety: św. Franciszka i Henryka Pobożnego. Moderatorem spotkania był o. Wacław Stanisław Chomik OFM, gwardian klasztoru w Złotoryi, który we wprowadzeniu podkreślił, że obie postaci łączyło bezgraniczne oddanie Bogu oraz odwaga w dawaniu świadectwa aż po kres życia. Święty Franciszek przypomina o prostocie i miłości do całego stworzenia, ucząc, że prawdziwa wielkość rodzi się z pokory i służby. Henryk Pobożny pozostaje natomiast symbolem męstwa i wierności – człowiekiem, który nie zawahał się oddać życia w obronie wiary i ojczyzny.

Następnie o. Maliszewski odczytał list papieża Leona XIV z okazji wspomnianego jubileuszu, a członek Bractwa Henryka Pobożnego Waldemar Engel przywołał fragment wrocławskiej homilii bł. kard. Stefana Wyszyńskiego z 31 sierpnia 1965 r., w której powiedział o księciu: „Ustanawia wspaniały wzór, jak książę chrześcijański ma duszę swą dawać za braci, naśladując Chrystusa, aby wszyscy, którzy rządzą i władają, wiedzieli, że rządzić to znaczy służyć i raczej krew własną oddać za innych, aniżeli po cudzą sięgać”.

Stanisław Andrzej Potycz, przewodniczący Bractwa Henryka Pobożnego i Duszpasterstwa Ludzi Pracy ’90, mówił o procesie beatyfikacyjnym księcia oraz o opisie jego męczeńskiej śmierci w obozie mongolskim, zachowanym w ujawnionym w 1965 r. w Nowym Jorku łacińskim tekście traktatu Historia Tartarorum autorstwa C. de Bridii, który powstał w 1247 r. na podstawie relacji Benedykta Polaka z Wrocławia, uczestnika franciszkańskiej wyprawy, wysłanej w 1245 r. przez papieża Innocentego IV do władcy Mongołów pod przewodnictwem Jana di Piano Carpiniego. Ojciec Chomik przypomniał natomiast, że szczególnym duchowym darem franciszkowego jubileuszu jest łaska odpustu zupełnego, odmówiono więc stosowne modlitwy, w tym modlitwę w intencji Ojca Świętego, napisaną przez papieża Leona XIV.

Wieczór ubogaciły: pieśni Laudato si i Wesel się, Królowo miła, tekst nabożeństwa upamiętniającego śmierć św. Franciszka Transitus, odczytany przez członka Bractwa Henryka Pobożnego Barbarę Engel oraz Modlitwa o beatyfikację Henryka Pobożnego, którą odczytał ks. Michaliszyn.

Spotkanie zakończyło słowo bp. Juszczaka i odczytane przez niego Błogosławieństwo św. Franciszka, po czym uczestnicy zwiedzili kryptę w podziemiach kościoła, w której do czasów II wojny światowej spoczywały szczątki Henryka Pobożnego.