Reklama

Niedziela Wrocławska

Pójdź za Jezusem

W Parafii NMP Różańcowej na wrocławskich Złotnikach po raz trzeci odbędzie się Misterium Męki Pańskiej.

Niedziela wrocławska 13/2026, str. IV

[ TEMATY ]

Wrocław

Archiwum prywatne

Scena ukrzyżowania odbywa się na górce w parku

Scena ukrzyżowania odbywa się na górce w parku

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przy kościele Piłat wydaje wyrok, umywa ręce, a Jezus bierze na ramiona ciężką belkę krzyża. Idzie ulicami osiedla, popędzany wśród tłumu przez rzymskich legionistów. Spotyka Matkę, Weronikę, Szymona. Przeżywając kolejne stacje Drogi Krzyżowej zmierza w stronę wzgórza w pobliskim parku. Tam, na oświetlonej pochodniami „Golgocie”, umiera na krzyżu. W Parafii NMP Różańcowej na wrocławskich Złotnikach w sposób wyjątkowy można wejść w mękę Chrystusa, doświadczyć i głęboko przeżyć Misterium Męki Pańskiej. W tym roku Misterium odbędzie się 27 marca po Mszy św. o godz. 18. Warto wziąć w nim udział i w ten sposób przygotować się do Wielkiego Tygodnia.

Duchowe przeżycie, a nie spektakl

– To już nasze trzecie Misterium Męki Pańskiej. Pomysł zrodził się podczas rozmowy w domu z synem Tomkiem i stwierdziliśmy, że spróbujemy zorganizować Misterium w parafii – mówi Magdalena Kuśmierczyk, która razem z synem koordynuje organizację Misterium na Złotnikach.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Tomasz jest lektorem w złotnickiej parafii, należy też do Grupy Rekonstrukcji Historycznej Legio XXI Rapax. Zajmuje się ona tematyką starożytnego Rzymu – a więc realiami epoki, w której żył, umarł i zmartwychwstał Chrystus.

Reklama

Podczas pierwszego Misterium w 2019 r. stroje robili z tego, co znaleźli na strychu w kościele i w domowych zasobach. Drugie Misterium odbyło się po pandemii w 2023 r. – Wtedy ówczesny proboszcz ks. Andrzej Pańczak zgodził się zasponsorować stroje, więc mogliśmy kupić tkaniny przypominające te historyczne i szyliśmy z pomocą parafian. Rekwizyty również przygotowywaliśmy sami – np. kamienie to zwinięta gazeta owinięta folią aluminiową i pomalowana farbami akrylowymi. Część strojów pochodzi z grupy rekonstrukcyjnej Tomka – opowiada pani Magdalena.

W tym roku 21 osób wciela się w role podczas Misterium, dodatkowo są osoby zajmujące się stroną techniczną czy osoby porządkowe dbające o bezpieczeństwo. Zmieniona zostanie trasa przejścia. – Początek taki jak zawsze, czyli pierwsze trzy stacje przy kościele, potem Plac Ciesielski, Ulica Rajska, Plac Kaliski, na którym będą dwie stacje, przejście ulicą Złotnicką, Żwirową do parku na górkę. Chcemy wykorzystać naturalne ukształtowanie terenu – np. na Ulicy Żwirowej jest wał nad rzeką, więc płaczące kobiety będą lepiej widoczne, Jezus też dłuższy odcinek drogi będzie szedł właśnie tym wałem. Na Placu Kaliskim i Ciesielskim jest możliwość, żeby ludzie stanęli wokół i lepiej widzieli, co się dzieje podczas kolejnej stacji – wyjaśnia Magdalena Kuśmierczyk i dodaje: – Zależy nam na spokojnej atmosferze, na skupieniu, żeby Misterium nie było traktowane jako przedstawienie teatralne, ale jako możliwość głębszego przeżycia duchowego – uczestnicy są świadkami tych wydarzeń, a widzami spektaklu.

Niech go pan tak nie bije

Reklama

Jak podkreśla, Misterium dotyka i osoby odgrywające sceny i uczestników. – To, że Jezus przechodzi ulicami naszego osiedla, bardzo porusza ludzi. Pamiętam scenę z pierwszego Misterium, kiedy Jezus leżał na ulicy, a legioniści uderzali go biczami. Podeszła do nich starsza pani ze łzami w oczach i powiedziała: „Niech już pan przestanie, niech go pan tak nie bije” – wspomina organizatorka. W tym roku Jezus także będzie szedł wśród ludzi, a uczestnicy usłyszą poruszające rozważania: – Przygotowaliśmy rozważania z punktu widzenia różnych osób żyjących w tamtych czasach – i tych osób, które były zadowolone, że Jezus został ukrzyżowany i tych, które z tego powodu bardzo cierpiały. Każdy będzie mógł siebie w tych rozważaniach odnaleźć, to swego rodzaju rachunek sumienia, w którą stronę zmierza moje życie.

Organizatorzy starają się jak najlepiej przygotować Misterium. – Staramy się dopiąć wszystko na ostatni guzik, żeby wydarzenie, które jest dla nas tak ważne, nie stało się jakąś szopką czy parodią Męki Pańskiej. Chociaż nie wszystko zawsze się udaje. Podczas poprzedniego Misterium mieliśmy problem z nagłośnieniem, spory odcinek drogi szliśmy w ciszy. Ja bardzo się tym denerwowałam, ale wiele osób mówiło mi później, że dla nich ta cisza była bardzo mocnym doświadczeniem: coś się zadziało przy kościele, Jezus został skazany na śmierć i w ciszy szliśmy za Nim. Więc nawet takie momenty, w których po ludzku coś nie wyszło, też miały znaczenie – zaznacza pani Magdalena.

Życiowa rola

Reklama

Osoby odgrywające role podczas Misterium należą nie tylko do parafii na Złotnikach, zgłosili się chętni także z sąsiadujących Stabłowic czy Żernik. Pani Bożena Niemczyk, która wciela się w postać Marii Magdaleny, należy do Parafii św. Wawrzyńca na Żernikach. – Bardzo się cieszę, że mogę odegrać rolę św. Marii Magdaleny, która szła z Jezusem do końca, była z nim w chwili śmierci, ale też jako pierwsza widziała Go po Zmartwychwstaniu. Każdy z nas w życiu upada, każdy popełnia błędy, ale najważniejsze, żeby się podnosić, żeby szukać ratunku u Jezusa i iść za nim – podkreśla. W Misterium bierze udział po raz pierwszy, a do udziału namówiła także syna, córkę i jej koleżankę. – To dla mnie ogromne przeżycie. Cieszę się, że w tym roku w tak szczególny sposób będę mogła przygotować się do Triduum Paschalnego – dodaje.

Maja Zagórska – Weronika – w Misterium bierze udział już drugi raz. – Bardzo chciałabym, żeby przez nasze Misterium parafianie doświadczyli, że Droga Krzyżowa Jezusa nie jest czymś, co wydarzyło się 2000 lat temu, ale dzieje się tu i teraz – podkreśla. – Cieszę się, że przejdziemy ulicami parafii, że Jezus niosący krzyż będzie szedł koło naszych domów – może zobaczy Go jakiś przechodzień, może ktoś wyglądający z okna i poczuje tę ogromną miłość Chrystusa. Tak wielką, że zaprowadziła Go aż na krzyż – mówi Maja. Dodaje, że od udziału w Misterium postać Weroniki jest jej bardzo bliska: – Wiele razy myślałam o Weronice i chciałabym w normalnym życiu być trochę tak jak ona – pomagać innym i pokazywać im Jezusa.

W rolę Szymona z Cyreny wciela się Przemysław Kowal. – Rola Szymona jest bardzo życiowa. Normalny, prosty człowiek, a stał się częścią historii zbawienia. Pokazuje, że każdy z nas może się Bogu do czegoś przydać. Czasami po prostu warto dać się do dobra „przymusić” – zaznacza pan Przemysław. Podkreśla, że Misterium to wydarzenie religijne, a nie jak show: – Jest spokojna gra aktorów, odpowiednie tempo, narracja, głębokie rozważania, które poruszają wszystkich uczestników. Mamy też możliwość, aby każdy kto chce, mógł podejść i pomóc nieść belkę Jezusowi i aktywnie włączyć się w Misterium.

– Występowanie w roli Jezusa to wielkie przeżycie – mówi Marcin Mamcarz ze Stabłowic, który w Misterium weźmie udział po raz drugi. – Teraz już trochę wiem, czego się spodziewać. Ale kiedy poprzednim razem podczas prób pojawiła się belka krzyża (specjalnie wykonanego na tę okazję), poczułem, jak bardzo jest ciężka. Zastanawiałem się, czy dam radę ją nieść. Jednak gdy rozpoczęła się Droga Krzyżowa, nie czułem już jej ciężaru. Człowiek momentami gra, bo są chwilę, gdzie trzeba zagrać zgodnie ze scenariuszem, ale towarzyszyła mi wewnętrzna zaduma, skupienie na rozważaniach – opowiada. Jak podkreśla, na pewno nie sposób przeżyć dokładnie tego, co czuł wtedy Jezus, ale można choć odrobinę głębiej wniknąć w tajemnicę wielkanocnych wydarzeń: – Dźwigając fizycznie belkę krzyża i wchodząc głębiej w słowa i gesty towarzyszące Drodze Krzyżowej, naprawdę czuć ogrom miłości Chrystusa.

2026-03-24 14:46

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zatrzymaj się w Stacji Dialog

Niedziela wrocławska 9/2023, str. I

[ TEMATY ]

Wrocław

Magdalena Lewandowska/Niedziela

Dzięki s. Krzysztofie i Julii Stacja Dialog pełna jest uśmiechu i życzliwości

Dzięki s. Krzysztofie i Julii Stacja Dialog pełna jest uśmiechu i życzliwości

Na Dworcu Głównym we Wrocławiu jest wyjątkowe miejsce. – Nasze świadectwo bycia tutaj, to świadectwo przede wszystkim cichej obecności obok – podkreśla s. Krzysztofa.

Po pierwsze jest to biuro regionalne Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie wspierającego chrześcijan wszędzie tam, gdzie są prześladowani – tłumaczy s. Krzysztofa Kujawska ze Zgromadzenie Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej, która posługuje w Stacji Dialog i razem z s. Kajetaną Kupis opiekuje się także kaplicą dworcową. – Po drugie jest to sklep, w którym w ramach kampanii „SOS dla Ziemi Świętej” sprzedajemy produkty wykonane przez chrześcijan w Betlejem. Kilka tygodni temu wróciłam z Betlejem, gdzie spotkałam te rodziny, zobaczyłam warsztaty, w których pracują, ich ciężkie warunki życia, trudności, prześladowania. To jeszcze bardziej otworzyło moje serce na nich i na ich piękne wyroby – opowiada s. Krzysztofa.
CZYTAJ DALEJ

Zapomniany patron leśników

Niedziela zamojsko-lubaczowska 40/2009

wikipedia.org

św. Jan Gwalbert

św. Jan Gwalbert

Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.

Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach. Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić. Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
CZYTAJ DALEJ

Anna Golędzinowska: codziennie błagam Pana Boga, żeby została w moim sercu łaska wiary

2026-07-10 21:46

[ TEMATY ]

Ania Golędzinowska

Agata Kowalska

Anna Golędzinowska

Anna Golędzinowska
Anna Golędzinowska urodziła się w 1982 r. w Warszawie. Marząc o karierze, wyjechała do Włoch, gdzie padła ofiarą oszustwa i była zmuszana do pracy w nocnych klubach. Gdy udało jej się uciec, zeznawała przeciwko członkom grupy przestępczej handlującej żywym towarem i tym samym przyczyniła się do ich aresztowania i skazania. Od tej pory jej kariera we Włoszech nabrała tempa. Anna Golędzinowska pracowała jako modelka, aktorka i prezenterka telewizyjna. Media włoskie i polskie rozpisywały się na temat kulisów jej życia, w którym z czasem pojawiły się: alkohol, narkotyki i przypadkowy seks. W pewnym momencie postanowiła zmienić swoje życie. Zrezygnowała z kariery, zamieszkała w Medjugorie. Dziś spotyka się z młodymi ludźmi na całym świecie, opowiadając historię swojego życia i dając świadectwo tego, gdzie należy szukać prawdziwego szczęścia. Anna Golędzinowska jest m.in. autorką książek: „Ocalona z piekła. Wyznania byłej modelki” oraz „Z ciemności do świata”. Ostatnio ukazała się jej kolejna książka „Twarzą w twarz z diabłem”. To osobiste świadectwo sześcioletniej, udokumentowanej walki o uwolnienie i autentycznych egzorcyzmów prowadzonych na Ani przez o. Gabriele Amortha, o. Cipriano de Meo i ks. Antonio Mattatellego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję