Święty Mateusz w 17. rozdziale Ewangelii opisuje Przemienienie Pańskie: Jezus zabiera trzech uczniów na „wysoką górę”, tam Jego oblicze i szaty promieniują chwałą, pojawiają się także Mojżesz i Eliasz jako świadkowie tego szczególnego objawienia, a głos z obłoku potwierdza Boże synostwo Jezusa.

Sam tekst należy odczytywać w kontekście wyznania Piotra złożonego w Cezarei Filipowej: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego” oraz zapowiedzi męki i cierpienia Mesjasza. Cały blok narracyjny ma na celu potwierdzenie mesjańskiej tożsamości Jezusa oraz wykazanie konkretnych sposobów realizacji tej szczególnej misji. Znacznik czasowy „po sześciu dniach” łączy to wydarzenie z poprzednim dialogiem o mesjańskim powołaniu, wybór trzech uczniów zaś nadaje zdarzeniu charakter świadectwa. Określenie „wysoka góra” wraz z formułą „sam na sam” podkreśla, że góra jest miejscem uprzywilejowanym, miejscem objawienia, o intymnym charakterze, różniącym się od miejsc publicznego nauczania.